Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2024 r., I SA/Gl 1488/23

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2024 r., I SA/Gl 1488/23

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Asesor WSA Piotr Pyszny, Sędzia WSA Anna Rotter (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 maja 2024 r. sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 17 sierpnia 2023 r. nr 2401-IEE.7192.322.2023.2.MD UNP: 2401-23-184918 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2023r. nr 2401-IEE.7192.322.2023.2.MD UNP: 2401-23-184918 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: DIAS, organ odwoławczy) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia 3 lipca 2023r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

3 Powyższe postanowienie wydane zostało na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 572, dalej: k.p.a.) w zw. z art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 2505 ze zm., dalej: u.p.e.a.) i art. 18 u.p.e.a. oraz art. 61a § 1 i § 2 k.p.a.

4 Stan sprawy wynikający z zaskarżonego postanowienia.

5 Organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z 18.01.2018 r. nr [...] wystawionego przez Państwowy Powiatowy Inspektorat Sanitarny w G. Zawiadomieniem z 7.02.2018 r. nr [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej z tytułu nadpłaty podatku. Przesyłka zawierająca zawiadomienie i odpis ww. tytułu wykonawczego została doręczona 15.02.2018 r. na adres B., ul. [...]. Zawiadomieniem z 10.06.2019r. nr [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej z tytułu nadpłaty podatku. Zawiadomieniem z 8.07.2020 r. nr [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w B S.A. Zawiadomieniem z 22.05.2023 r. nr [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Banku P S.A.

6 Pismem z dnia 28 maja 2023r. K.M. (dalej: skarżąca, zobowiązana) – data wpływu do organu: 2 czerwca 2023r., wniosła zarzuty w postępowaniu egzekucyjny.

7 Postanowieniem z dnia 3 lipca 2023r. organ pierwszej instancji odmówił skarżącej wszczęcia postępowania w sprawie złożonego zarzutu. Organ zwrócił uwagę na treść art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019r. poz. 2070 ze zm., dalej: ustawa zmieniająca) do postępowań egzekucyjnych wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Wskazano, iż zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia 29 lipca 2020r. tytuł wykonawczy zawiera pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego.

8 Podkreślono, iż odpis tytułu wykonawczego z 18.01.2018r. nr [...] z 18.01.2018r. wraz z zawiadomieniem z 7.02.2018r. nr [...] o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej, został doręczony 15.02.2018 r. na adres B., ul. [...], a zatem wniosek skarżącej został wniesiony z naruszeniem terminu z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. w brzmieniu obowiązującym do 29.07.2020 r. oraz na podstawie przepisów przejściowych.

9 Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji. Zobowiązana wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego rozpatrzenia zażalenia. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że przesyłka zawierająca tytuł wykonawczy oraz zajęcie wierzytelności, odebrana 15.02.2018 r. przez pełnoletniego domownika, nie mogła być doręczona na adres: B., ul. [...], gdyż skarżąca zameldowana tam była do 9.02.2017 r. Zatem w ocenie zobowiązanej, skoro nie otrzymała ona w/w tytułu wykonawczego oraz zajęcia do chwili sporządzania zażalenia, to nie zaczął w ogóle biec termin do wniesienia zarzutów. Ponadto w zażaleniu wskazano, iż nałożona kara pieniężna przedawniła się z 31.12.2022 r., a upomnienie nie zostało jej doręczone.

10 DIAS postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2023r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 3 lipca 2023r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

11 DIAS stwierdził, iż organ pierwszej instancji poprawnie ustalił stan faktyczny oraz zasadnie przyjął, że zarzuty zostały wniesione po terminie, a tym samym nie było możliwości merytorycznego rozpoznania wniesionych zarzutów. Z materiału dowodowego wynika, że odpis tytułu wykonawczego z 18.01.2018 r. doręczony został pełnoletniemu domownikowi 15.02.2018 r. zgodnie z art. 43 k.p.a. Zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął 22.02.2018 r. W konsekwencji DIAS uznał, iż zarzuty skarżącej zostały wniesione po upływie tego terminu, tj. 1.06.2023 r. (data nadania w placówce pocztowej).

12 Co do zarzutów podniesionych w zażaleniu z 10.07.2023 r., to według organu odwoławczego z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że dopiero 30.04.2019 r. zobowiązana wskazała inny adres zamieszkania, tj. B., ul. [...]. Natomiast w zeznaniu rocznym za rok 2017, który podatniczka złożyła dnia 30.04.2018 r. wskazano adres zamieszkania:

13 B., ul. [...]. Ponadto, jak zaznaczono w postanowieniu DIAS, pracodawca R Sp. z o. o. przesyłając do Urzędu Skarbowego informacje o uzyskanych przez zobowiązaną dochodach PIT-11 za 2017 r. i 2018 r. wskazał jej adres zamieszkania jako B., ul. [...]. Zauważono, że jak wynika z art. 9 ust. 1d ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 375, dalej: u.e.p.), w przypadku zmiany adresu miejsca zamieszkania przez podatnika będącego osobą fizyczną objętą rejestrem PESEL nieprowadzącą działalności gospodarczej lub, i niebędącą zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, za dokonanie, aktualizacji uznaje się podanie przez tego podatnika aktualnego adresu miejsca zamieszkania w składanej deklaracji lub innym dokumencie związanym z obowiązkiem podatkowym.

14 Podatnicy mogą również dokonać aktualizacji adresu miejsca zamieszkania według wzoru określonego na podstawie art. 5 ust. 5. Czyli podatnik taki ma dwie możliwości poinformowania urzędu skarbowego o zmianie miejsca zamieszkania. Pierwsza możliwość to podanie nowego adresu zamieszkania w dowolnej, składanej deklaracji podatkowej np. w zeznaniu rocznym. Natomiast druga możliwość to złożenie zgłoszenia aktualizacyjnego ZAP-3. Korzystają z niego ci podatnicy, którzy m.in. swój obecny adres chcą zgłosić przed terminem złożenia, np. deklaracji. W przekonaniu organu odwoławczego nowy adres zamieszkania, tj, B., ul. [...] skarżąca zaktualizowała 30.04.2019 r. poprzez złożenie zeznania rocznego PIT-37 za 2018 r. Ponadto wskazano, iż upomnienie zostało wysłane na adres: B., ul. [...] i doręczone w trybie art. 44 k.p.a. (doręczenie zastępcze), a doręczenie nastąpiło na adres wskazany przez skarżącą w zeznaniu rocznym, tj. adres zamieszkania. Końcowo DIAS stwierdził, że odpis tytułu wykonawczego z 18 stycznia 2018r. wraz z zawiadomieniem organ egzekucyjny wysłał na prawidłowy adres (tj. adres miejsca zamieszkania).

15 Na powyższe postanowienie DIAS wniosła skargę do tut. Sądu.

16 Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 41 § 1 k.p.a., art. 43 k.p.a., art. 44 k.p.a., art. 76 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. oraz art. 26 § 5 i art. 27 § 1 pkt 8 i 9 u.p.e.a. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia DIAS oraz postanowienia organu pierwszej instancji i zobowiązanie organu do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Wniosła również o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

17 Skarżąca podniosła, iż pod adresem w B. przy ul. [...] mieszkała do 9 lutego 2017r. Skarżąca zwróciła uwagę, iż do akt sprawy dołączono oryginał poświadczenia wymeldowania jej z pobytu stałego przez Urząd Miejski w B. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 76 § 1 i 2 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie powyższego dokumentu urzędowego. Wyjaśniła, iż poinformowała ustnie pracodawcę o zmianie adresu, a ponadto wymeldowanie z adresu w B. ul. [...] nastąpiło po zapadnięciu merytorycznej decyzji Państwowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia 8 maja 2017r.

18 W ocenie skarżącej nie miała ona obowiązku zawiadomić organu o każdej zmianie swojego adresu zgodnie z art. 41 § 1 k.p.a. Podniosła, że odpis tytułu wykonawczego z dnia 18 stycznia 2018r. doręczony został dnia 15 lutego 2018r. na adres B. u. [...] jej matce. Jednak według skarżącej w dniu 15 lutego 2018r. nie zamieszkiwała ona pod w/w/ adresem, a matka nie była jej domownikiem. Skarżąca zwróciła uwagę, że skutecznie podważyła domniemanie doręczenia w trybie art. 43 k.p.a. poprzez przedstawienie świadczenie wymeldowania z adresu: B., ul. [...] z dniem 9 lutego 2017r. W konsekwencji doręczenie w dniu 15 lutego 2018r. nie wywołało żadnych skutków prawnych, a 7 dniowy bieg terminu do zgłoszenia zarzutów nie rozpoczął się. Zdaniem skarżącej niniejsza sprawa dotyczy egzekucji administracyjnej prowadzonej przez organ pierwszej instancji, tym samym w razie zmiany adresu należy stosować art. 41 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. Dlatego skarżąca nie miała obowiązku zawiadomienia wierzyciela o zmianie adresu, gdyż zmiana nastąpiła po zakończeniu merytorycznego postępowania administracyjnego.

19 Końcowo skarżąca stwierdziła, iż nie otrzymała ona tytułu wykonawczego, a zatem nie nastąpiło wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

20 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

21 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

22 Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżony akt narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

23 Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2023r., którym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z 3 lipca 2023r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

24 Należy wskazać, że czynność materialno-techniczna doręczenia odpisu tytułu wykonawczego posiada doniosłe prawnie znaczenie. Jego skuteczne dokonanie skutkuje co do zasady wszczęciem egzekucji (art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a.). Tym samym niedoręczenie zobowiązanej odpisu tytułu wykonawczego jest równoznaczne z niedopuszczalnością egzekucji. Środkiem prawnym umożliwiającym obronę przed niedopuszczalną egzekucją są zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a.), które zobowiązany może wnieść w terminie 7 dni od chwili doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego.

25 Osią sporu między stronami jest to, czy organ egzekucyjny doręczył skarżącej odpis tytułu wykonawczego z dnia 18 stycznia 2018r. W tym dniu została bowiem odebrana korespondencja przesłana do skarżącej na adres: B. ul. [...]. Korespondencja została odebrana przez dorosłego domownika – matkę skarżącej, która potwierdziła jej odbiór własnoręcznym podpisem. Z potwierdzenia odbioru wynika także, że odbierający domownik podjął się oddania pisma adresatowi. Poza przedmiotem sporu pozostaje przy tym, że w dacie odbioru korespondencji skarżąca nie byłą zameldowana pod w/w adresem. W ocenie organów, korespondencja skierowana do skarżącej została jej prawidłowo doręczona w trybie zastępczym, o którym mowa w art. 43 k.p.a.

26 W tym miejscu podkreślić należy, iż doręczenie w trybie art. 43 k.p.a. możliwe jest wyłącznie w razie nieobecności adresata w mieszkaniu. Przez nieobecność należy jednak rozumieć sytuację przejściową, wynikającą ze zwyczajnych okoliczności życia codziennego. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, zasady i procedury odnoszące się do stosowania instytucji doręczenia zastępczego powinny być przestrzegane ściśle. Uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia zastępczego powoduje, iż nie można skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia (Wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2014 r., I OSK 2339/12). Wynika z tego jasno, że jednym z warunków skuteczności doręczenia w trybie art. 43 k.p.a. jest fakt zamieszkiwania adresata pod wskazanym adresem.

27 Przenosząc powyższe w realia kontrolowanej sprawy Sąd doszedł do przekonania, że twierdzenie organu odwoławczego, co do skuteczności doręczenia skarżącej w dniu 15 lutego 2018r. tytułu wykonawczy, jest co najmniej przedwczesne.

28 Organ nie wykazał bowiem, iż skarżąca na dzień doręczenia spornej przysyłki, czyli na dzień 15 lutego 2018r. zamieszkiwała pod adresem: B. ul. [...], a tym samym, że jej matka miała przymiot "domownika", o którym mowa w art. 43 k.p.a.

29 Kwestia prawidłowości doręczenia tytułu wykonawczego podlega badaniu na każdym etapie postępowania egzekucyjnego i powinna być brana pod uwagę z urzędu. Stwierdzenie przez organ braku doręczenia tytułu wykonawczego musi prowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego w każdym jego stadium i to niezależnie czy nastąpi to w wyniku uwzględnienia zarzutów (art. 33 u.p.e.a.), czy w wyniku analizy podstaw umorzenia postępowania egzekucyjnego (art. 59 u.p.e.a.). W jednym i w drugim przypadku kwalifikacja prawna takiego stanu rzeczy jest ta sama – niedopuszczalność egzekucji administracyjnej. Pogląd taki wyrażono m.in. w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z 3 lutego 2016 r., III SA/Wa 982/15 oraz w licznych wcześniejszych orzeczeniach sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku NSA z dnia 26 czerwca 2012 r., II FSK 2545/10 wskazano, że doręczenie zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego ma istotne znaczenie proceduralne, ponieważ zgodnie z art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a. dopiero z chwilą skutecznego dokonania powyższej czynności procesowej dochodzi do wszczęcia egzekucji administracyjnej. Skoro bowiem doręczenie odpisu tytułu wykonawczego stanowiło warunek wszczęcia egzekucji, brak tego doręczenia powoduje, że egzekucja jest niedopuszczalna i stanowi podstawę umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. Jeśli zatem fakt niedoręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego został stwierdzony przez sam organ egzekucyjny, to rozpoznając wniosek skarżącej w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, powinien on przede wszystkim rozważyć skutki wskazanego zdarzenia w odniesieniu do dopuszczalności samej egzekucji. Dopuszczalność egzekucji administracyjnej stanowi bowiem przesłankę, która warunkuje możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a wszelkie okoliczności wpływające na możliwość prowadzenia egzekucji powinny być brane pod uwagę z urzędu przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego. Jeśli organ stwierdzi, że egzekucja jest niedopuszczalna ma obowiązek, zastosować przewidziane przez ustawę środki procesowe (por. art. 29 oraz art. 59 u.p.e.a.).

30 W tym miejscu podnieść należy, iż stosownie do postanowień art. 9 ust. 1d ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz. U. z 2024r., poz. 375, dalej: u.z.i.p.) w przypadku zmiany adresu miejsca zamieszkania przez podatnika będącego osobą fizyczną mającą identyfikator podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1, nieprowadzącą działalności gospodarczej lub niebędącą zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, za dokonanie aktualizacji uznaje się podanie przez tego podatnika aktualnego adresu miejsca zamieszkania w składanej deklaracji lub innym dokumencie związanym z obowiązkiem podatkowym. Podatnicy mogą również dokonać aktualizacji adresu miejsca zamieszkania według wzoru określonego na podstawie art. 5 ust. 5 (zgłoszenie aktualizacyjne ZAP-3).

31 Sąd w pełni podziela prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że przed wszczęciem postępowania podatkowego z urzędu podstawowe znaczenie mają informacje zawarte w rejestrze (urzędowym zbiorze informacji). Opowiedzenie się za odmienną tezą podważałoby w gruncie rzeczy skuteczność działań aparatu publicznego, który – ze względu na brak dostatecznych danych, umożliwiających komunikowanie się ze stroną (podmiotem dysponującym w sprawie interesem prawnym) – nie byłby w stanie wywiązać się z nałożonych nań obowiązków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2017 r., II FSK 585/15). Zdaniem Sądu powyższa teza znajdzie odpowiednie zastosowanie na gruncie przepisów k.p.a.

32 Podnieść należy, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika czy przed wysłaniem tytułu wykonawczego z dnia organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie w zakresie niezbędnym do prawidłowego ustalenia adresu skarżącej, na który winna być kierowana korespondencja. W szczególności nie wiadomo czy organ poddał w tym celu analizie dane z systemu POLTAX, Centralnej Rejestracji i Ewidencji Podatników SERCE oraz ze złożonego przez skarżącą zeznania za 2016 r. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż w momencie doręczenia tytułu wykonawczego z dnia 18 stycznia 2018r. nr [...] wraz z zawiadomieniem z 7 lutego 2018r. o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej, czyli w dniu 15 lutego 2018r. skarżąca nie była zameldowana pod adresem: B. u. [...]. Jednocześnie organ nie wskazał na jakiej podstawie ustalił, iż w dniu wysłania przesyłki doręczonej w dniu 15 lutego 2018r. adresem zamieszkania skarżącej była adres: B. u. [...].

33 Co prawda organ powołuje się, iż w zeznaniu rocznym za 2017 rok skarżąca wskazała adres zamieszkania: B. ul. [...], jednak zeznanie to złożone zostało dopiero w dniu 30 kwietnia 2018 roku, a zatem już po dokonaniu doręczenia tytułu wykonawczego, które miało miejsce w dniu 15 lutego 2018r. W konsekwencji nie sposób z faktu wskazania przez skarżącą w zeznaniu rocznym za 2017 rok jako adresu zamieszkania: B. ul. [...], wywodzić skutków prawnych dla doręczenia mającego miejsce przed datą złożenia tegoż zeznania. Powyższego skutku nie sposób również wywodzić z oświadczenia woli pracodawcy skarżącej (przesłanie informacji o dochodach PIT – 11 za 2017r. oraz za 2018r.), gdyż w takim przypadku nie można przyjąć, iż to zobowiązana zakomunikowała organowi prawidłowy adres miejsca swego zamieszkania.

34 Jednocześnie, co istotne, organ nie podaje czy przed wysłaniem skarżącej tytułu wykonawczego z dnia 18 stycznia 2018r. podjął jakiekolwiek czynności w celu ustalenia prawidłowego miejsca zamieszkania skarżącej i czy w tym celu poddał analizie dane z systemu POLTAX, Centralnej Rejestracji i Ewidencji Podatników SERCE oraz ze złożonego przez skarżącą zeznania za 2016 r.

35 W konsekwencji organ zobowiązany będzie do wyjaśnienia i wykazania jakie konkretnie czynności podjął przed dniem wysłania skarżącej tytułu wykonawczego z dnia 18 stycznia 2018 roku, w celu ustalenia prawidłowego adresu skarżącej i czy poddał w tym celu analizie dane z systemu POLTAX, Centralnej Rejestracji i Ewidencji Podatników SERCE oraz ze złożonego przez skarżącą zeznania za 2016 r. Organ nie wyjaśnił bowiem czy przed dniem wysłania tytułu wykonawczego z dnia 18 stycznia 2018r. w posiadanych przez organ systemach ewidencji jako adres skarżącej figurował: B. ul. [...]. Dopiero bowiem wykazanie, iż organ przed wysłaniem tytułu wykonawczego z dnia 18 stycznia 2018r. w istocie dokonał uprzedniej weryfikacji adresu skarżącej w niezbędnym zakresie, umożliwia przyjęcie domniemania, iż na dzień doręczenia czyli na dzień 15 lutego 2018r. miejscem zamieszkania skarżącej był: B. u. [...].

36 W ponownym postępowaniu organ odwoławczy weźmie pod uwagę wyrażone powyżej wskazania Sądu.

37 Sąd stwierdza, iż organ dopuścił się naruszenia art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. oraz w zw. z art. 43 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

38 W konsekwencji mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.

39 O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę złożył się wpis od skargi 100 zł.