Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 czerwca 2018 r., IV SA/Gl 963/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 czerwca 2018 r., IV SA/Gl 963/14

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu A. Z. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden zł 40/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu;

Uzasadnienie

2 Wyrokiem wydanym w dniu 21 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie, z kolei postanowieniem wydanym w dniu 2 listopada 2015 r. odrzucił osobistą skargę kasacyjną B. K. od tegoż wyroku.

3 Następnie, postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla niej pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w Katowicach wyznaczyła radcę prawnego A. Z.

4 Wspomniany pełnomocnik złożył skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi kasacyjnej. Równocześnie, w treści rzeczonej skargi kasacyjnej zażądał przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu wywodząc, iż nie została ona opłacona w całości ani w części.

5 Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016 r. tutejszy Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

6 Następnie, wyrokiem wydanym w dniu 22 marca 2018 r. (sygn. akt I OSK 1029/16) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wspomnianą skargę kasacyjną. Jak wynika ze sporządzonego protokołu (karta nr 130 akt sprawy), na rozprawie przed tym Sądem nikt się nie stawił.

7 Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

8 Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

9 W pierwszej kolejności przyjdzie podkreślić, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715 ze zm.), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i z mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało wszczęte w dniu 4 września 2014 r., z kolei zakończenie postępowania przed sądem pierwszej instancji (czyli wydanie przez tutejszy Sąd wyroku) nastąpiło 21 lipca 2015 r. Oba te fakty miały miejsce przed wejściem w życie obydwu przywołanych rozporządzeń, które zaczęły obowiązywać odpowiednio od 1 listopada 2016 r. oraz od 1 stycznia 2016 r. W tym stanie rzeczy, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie zastosowano przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).

10 Mając na uwadze powyższe, wnioskującemu przyznano koszty zastępstwa procesowego na podstawie § 15 przedmiotowego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., w kwocie 221,40 zł, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, w wysokości 180 zł, wynikającej z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia, to jest odpowiadającej 75 % stawki minimalnej wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) przywołanego aktu wykonawczego, które to wynagrodzenie podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 rzeczonego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł;

11 Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.