Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 maja 2006 r., IV SA/Gl 330/06

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 maja 2006 r., IV SA/Gl 330/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na czynność Starosty R. w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 W dniu [...] r. skarżący W. R. w toku rejestracji nabytego przez siebie samochodu marki [...] dokonał opłaty w wysokości [...] zł z tytułu uzyskania karty tego pojazdu, zarejestrowanego po raz pierwszy poza granicami Polski.

3 W dniu [...] r. skarżący złożył do Starosty R. wniosek o zwrot części uiszczonej opłaty jako zawyżonej, domagając się kwoty [...] zł.

4 W odpowiedzi na wniosek W. R. Starosta R. pismem z dnia [...] r. odmówił zwrotu żądanej części uiszczonej opłaty.

5 W piśmie tym wskazane zostało, iż pobranie opłaty za wydanie karty pojazdu nastąpiło w drodze czynności administracyjno – technicznej w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, a czynność ta podlega kontroli sądowej.

6 Nie godząc się ze stanowiskiem organu W. R. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, w której zawarł żądanie zwrotu części uiszczonej przez niego opłaty zarzucając naruszenie treści art. 90 TWE.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie odpisu wezwania skierowanego do organu zgodnie z wymogiem zawartym w treści art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).

8 W wykonaniu zarządzenia Sądu skarżący nadesłał wezwanie skierowane do organu z dnia [...] r.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

10 Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

11 Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153 poz. 1270 zwanej dalej P.p.s.a.).

12 Przedmiotem skargi jest pismo Starosty R. zawierające odmowę uwzględnienia wniosku o zwrot części opłaty uiszczonej przez skarżącego z tytułu karty pojazdu rejestrowanego po raz pierwszy zagranicą.

13 W pierwszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za słuszne dokonanie ustalenia jaki charakter prawny posiadało powyższe pismo.

14 Za decyzję administracyjną uznaje się władcze i jednostronne oświadczenie woli organu oparte na przepisach prawa administracyjnego i określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie, a organy administracyjne załatwiają sprawy przez wydanie decyzji, o których mowa w art. 104 k.p.a., w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych ( art. 1 § 1 k.p.a.), co znaczy, że forma działania organów ma wynikać z prawa materialnego.

15 Decyzja administracyjna jest prawidłowa, jeżeli została podjęta przez właściwy organ administracyjny we właściwym trybie i na podstawie właściwych przepisów.

16 Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu, datę wydania, oznaczenie strony, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, podpis osoby upoważnionej do wydawania decyzji.

17 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalona jest zasada, że brak niektórych elementów w akcie nie pozbawia go charakteru decyzji, jeżeli zawiera co najmniej oznaczenie organu, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie sprawy oraz podpis osoby upoważnionej do jej wydania.

18 Mimo powyższego, pismo Starosty R. z dnia [...] r. stanowiące przedmiot skargi, z uwagi na brak przepisu prawa materialnego pozwalającego na rozstrzygnięcie w formie decyzji o żądaniu zwrotu uiszczonej opłaty od kart pojazdu decyzją nie jest.

19 Słusznie również zauważa się w piśmie Starosty R., iż obowiązek uiszczenia opłaty od karty pojazdu powstaje bezpośrednio z mocy przepisów i nie zachodziła konieczność konkretyzacji normy prawnej przez organ administracji publicznej, co oznacza, że kwestia nałożenia opłaty od karty pojazdu nie była rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej. Realizacja tego obowiązku następowała w drodze czynności materialno-technicznej organu, polegającej na pobraniu stosownej kwoty pieniężnej.

20 Również taki charakter prawny należy nadać zdaniem Sądu pismu Starosty R. z dnia [...] r. stanowiącemu przedmiot skargi.

21 W konsekwencji, nieistnienie decyzji oznacza brak przedmiotu zaskarżenia i czyni skargę niedopuszczalną.

22 Skarga taka natomiast byłaby dopuszczalna w oparciu o treść art. 3 § 1 pkt 4 P.p.s.a, bowiem ustawodawca uznał sądy administracyjne za kompetentne do rozstrzygania o legalności innych niż administracyjne decyzje czy postanowienia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem jednakże sine qua non przyjęcia skargi do jej merytorycznego rozpoznania stanowi wyczerpanie środków zaskarżenia, co w przypadku czynności – materialno – technicznej organu przewidziane jest w formie uprzedniego ( w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu czynności ) wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa ( art. 51 § 3 P.p.s.a.)

23 Brak zwrócenia się do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

24 W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa sporządzone zostało przez skarżącego z datą [...] r., co nie nosi cech "uprzedniego" wezwania w stosunku do wniesienia skargi.

25 Stwierdzona zatem w sprawie niedopuszczalność skargi spowodowała, iż Sąd na podstawie art. 58 § 6 orzekł jak w sentencji.