Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2018 r., IV SA/Gl 1201/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2018 r., IV SA/Gl 1201/14

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu A. K. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem zł 60/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu;

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła radcę prawnego A. K..

3 Następnie, wyrokiem wydanym w dniu 28 lipca 2015 r. Sąd oddalił skargę w niniejszej sprawie, z kolei postanowieniem z dnia 9 listopada 2015 r. przyznał wspomnianej pełnomocnik kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu (w postępowaniu sądowym pierwszej instancji).

4 W dniu 14 listopada 2015 radca prawny A.K. złożyła skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego i procesowego oraz popierając swoje stanowisko stosowną argumentacją. Równocześnie zażądała przyznania kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu oświadczając, iż nie zostały one zapłacone w całości ani w części.

5 Wyrokiem z dnia 17 listopada 2017 r. (sygn. akt I OSK 211/16) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę kasacyjną. Jak wynika ze sporządzonego protokołu (karta nr 176 akt sprawy), na rozprawie przed tym Sądem nikt się nie stawił.

6 Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

7 Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

8 W pierwszej kolejności przyjdzie raz jeszcze zaznaczyć, że kwestia kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie przez wnioskującą w postępowaniu sądowym pierwszej instancji została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 9 listopada 2015 r. Przedmiotem niniejszego postanowienia jest zatem jedynie późniejszy wniosek tej pełnomocnik o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przezeń w dalszym toku niniejszej sprawy, a mianowicie kosztów sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od zapadłego w sprawie wyroku.

9 Odnosząc się do tego wniosku należy podkreślić, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715 ze zm.), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i z mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1805), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało wszczęte w dniu 18 listopada 2014 r., z kolei zakończenie postępowania przed sądem pierwszej instancji (czyli wydanie przez tutejszy Sąd wyroku) nastąpiło 28 lipca 2015 r. Oba te fakty miały miejsce przed wejściem w życie obydwu przywołanych rozporządzeń, które zaczęły obowiązywać odpowiednio od 1 listopada 2016 r. oraz od 1 stycznia 2016 r. W tym stanie rzeczy, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie zastosowano przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).

10 Mając na uwadze powyższe, wnioskującej przyznano koszty zastępstwa procesowego na podstawie § 15 przedmiotowego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., w kwocie 147,60 zł, na którą składa się-wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, w wysokości 120 zł, wynikającej z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia jako 50 % stawki minimalnej wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) przywołanego aktu wykonawczego, które to wynagrodzenie podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 rzeczonego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 27,60 zł;

11 Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.