Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 września 2012 r., IV SA/Gl 1157/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 września 2012 r., IV SA/Gl 1157/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.) Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2012 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: zawiesić postępowanie.

Uzasadnienie

2 W dniu 12 sierpnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga G.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] z dnia [...]r., wydaną z upoważnienia Wójta Gminy we W., rozstrzygającą o odmowie przyznania wyżej wymienionej świadczenia pielęgnacyjnego na męża – A.K.

3 W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji umotywował odmowę przyznania spornego świadczenia wywodząc, iż w świetle art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm.), przysługuje ono osobie, która w celu sprawowania opieki nad dzieckiem bądź inną osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, nie podejmuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej albo też rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

4 W ocenie Kolegium, G.K. do osób takich nie należy, jako że podlega ubezpieczeniu społecznemu w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, co zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądowym (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 1987/10) wyklucza możliwość nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

5 W skardze na powyższą decyzję strona wniosła o jej uchylenie przyznając, że posiada gospodarstwo rolne o powierzchni 4,63 ha i z mocy prawa podlega ubezpieczeniu społecznemu w KRUS. Podkreśliła jednak, iż w następstwie choroby małżonka zaprzestała hodowli tuczników, którą w ramach tego gospodarstwa wcześniej prowadziła i aktualnie ogranicza się do obsiewania pola uprawnego żytem.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

7 Stosownie do treści art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. jedną z podstaw fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd jest sytuacja, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

8 Godzi się zaakcentować, iż rzeczona przesłanka powinna być interpretowana szeroko, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania.

9 W szczególności dotyczy to przypadku, gdy zawieszenie postępowania stanowi następstwo skierowania, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez rozszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, bądź skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania o zgodność danego przepisu z ustawą zasadniczą. Nie budzi wątpliwości, że taki kierunek celowościowej wykładni art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. pomimo, iż odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym zasadnicze znaczenie ma jednolitość orzecznictwa. Zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji byłoby bowiem odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (por.: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze, Kraków, wyd. IV, 2011 r., s. 377). Zaprezentowane wyżej stanowisko jest tożsame z poglądem przeważającym w orzecznictwie sądowym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 760/11, z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 640/10 oraz z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 263/09 - wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

10 Mając na względzie powyższe trzeba zaznaczyć, że w zakresie innej sprawy, zarejestrowanej pod sygn. akt I OSK 116/12 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 czerwca 2012 r. przedstawił składowi siedmiu sędziów tego Sądu do rozstrzygnięcia budzące poważne wątpliwości następujące zagadnienie prawne: "czy w świetle art. 17 ust. 1 w związku z art. 3 pkt 22 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, prowadzenie gospodarstwa rolnego przez rolnika stanowi samo przez się negatywną przesłankę do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego".

11 Mając na względzie motywację, o jaką oparto rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, Sąd - po dokonaniu analizy uzasadnienia cytowanego wyżej postanowienia NSA z dnia 28 czerwca 2012 r., a w szczególności zważywszy zaakcentowane w nim rozbieżności w orzecznictwie co do tego, czy rolnik, a więc osoba posiadająca gospodarstwo rolne może uzyskać prawo do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego - uznał, że udzielenie odpowiedzi na rzeczone pytanie ma istotne znaczenie dla rozpoznanej sprawy.

12 Należało zatem przyjąć, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania, które zostanie w tym zakresie przeprowadzone przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a.