Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lutego 2018 r., II SAB/Gl 5/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lutego 2018 r., II SAB/Gl 5/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta R. w przedmiocie postępowania skargowego dotyczącego bezpieczeństwa ruchu drogowego w mieście p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem dnia 21 grudnia 2017 r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta R. w zakresie postępowania skargowego dotyczącego bezpieczeństwa drogowego w mieście.

3 W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta R. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie wyjaśniając jednocześnie, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte pismem skarżącego z dnia [...] r., w którym wniósł on skargę do Prezydenta Miasta na brak właściwej reakcji funkcjonariuszy miejskich na fakt zaistnienia poważnego zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego w mieście. Pismo to zostało zakwalifikowane przez organ jako skarga na podległych Prezydentowi pracowników. W toku postępowania skarżący domagał się jednocześnie wdrożenia procedur, które wyeliminują zagrożenia w ruchu drogowym w przyszłości.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t. jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym nie oznacza to jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Za dopuszczalną uznaje się skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.

6 W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na następujące akty prawne

7 i czynności:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

12 4a) 2 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

17 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

18 Oznacza to zatem, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w przypadkach enumeratywnie wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. W konsekwencji skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla uwzględnienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania konieczne jest uprzednie ustalenie, iż istnieje określony przepis prawa, który w tej konkretnej sprawie zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia czynności.

19 W ocenie Sądu w oparciu o powyższe przepisy w przedmiotowej sprawie nie występuje tryb skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji publicznej. Pismo skarżącego z dnia [...] r. zostało rozpoznane przez Prezydenta Miasta R. w trybie postępowania skargowego, uregulowanego w dziale VIII Kpa w art. 227 – art. 240. Tymczasem postępowanie takie nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Jest to ugruntowane stanowisko w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1340/11). Skarga z art. 227 Kpa stanowi skargę powszechną, której złożenie nie wszczyna jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, a uproszczone postępowanie administracyjne. Skarga ta załatwiana jest w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Z kolei postępowanie jurysdykcyjne jest to takie postępowanie, które powinno zakończyć się decyzją, postanowieniem, lub aktem bądź czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wskazać przy tym przyjdzie, że choć stosownie do art. 237 § 4 Kpa, w razie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w 237 § 1 k.p.a, stosuje się przepis art. 36 – 38 k.p.a., to fakt ten jednak nie przesądza o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność czy też przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie postępowania skargowego, unormowanego w dziale VIII k.p.a.

20 W przypadku zatem wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność czy przewlekłe prowadzenia postępowania przez ten organ, ani na wynik tego postępowania.

21 Mając na względzie powyższe Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.