Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 września 2010 r., II SA/Gl 682/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 września 2010 r., II SA/Gl 682/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek,, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant Bartosz Otorowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2010 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...], 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej kwotę 440 ( czterysta czterdzieści ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...]r. obecnie skarżąca A. N. zwróciła się do Zarządu Dróg Wojewódzkich w K. z wnioskiem o odszkodowanie i odkupienie od niej parceli gruntowej nr [...] zapisanej w Kw nr [...] w Sądzie Rejonowym w C., położonej w gminie katastralnej W. przy ul. [...], zajętej od wielu lat pod drogę wojewódzką.

3 Wniosek skarżącej został przekazany Staroście [...], który poinformował wnioskodawczynię, że dalsze postępowanie będzie prowadzone po wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji stwierdzającej przejęcie przez Województwo [...] nieruchomości zajętej pod drogę publiczną.

4 Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem [...]r. przez Województwo [...] własności przedmiotowej nieruchomości drogowej. Wojewoda [...] wskazał jako właścicieli działek ujawnionych w księdze wieczystej na dzień [...]r. T. i R. C. zaznaczając w uzasadnieniu, iż obecnie właścicielką nieruchomości jest skarżąca.

5 Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Starosta C. odmówił ustalenia i wypłaty na rzecz skarżącej odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż w myśl art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133 poz. 872 z późn. zm., zwanej dalej: "przepisy wprowadzające") uprawnionymi do żądania odszkodowania są jedynie właściciele nieruchomości według stanu na dzień [...]r., a w dacie tej skarżąca nie była właścicielką przedmiotowej nieruchomości, albowiem stanowiła ona własność T. i R. C., od których umową darowizny skarżąca nabyła własność dopiero w dniu 29 czerwca 2005 r. (Rep. A Nr 3431/2005).

6 Na skutek wniesionego przez skarżącą odwołania, Wojewoda [...] zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając co do zasady argumentację tego organu.

7 W skardze na powyższą decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 i 3 w związku z art. 140 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), a także art. 73 przepisów wprowadzających. W uzasadnieniu podniesiono, iż nie ma żadnego uzasadnienia zastosowanie wykładni innej niż literalna przepisu art. 73 ust. 1 i 4 przepisów wprowadzających, które to normy stanowią, iż odszkodowanie przysługuje właścicielowi. Przepis ten nie określa, o którego właściciela chodzi, należy więc przyjąć, iż uprawnionym do złożenia wniosku i otrzymania odszkodowania jest właściciel ujawniony w księdze wieczystej w dacie, kiedy stała się ostateczna decyzja wojewody, wydana na podstawie art. 73 ust. 3 ustawy.

8 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty, które zawarł był w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

9 Wyrokiem z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 653/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Na skutek wniesionej przez pełnomocnika skarżącej skargi kasacyjnej od tego wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 257/10, uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania oraz orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego.

10 W motywach swojego rozstrzygnięcia NSA powołał się na wyrok tego Sądu wydany w składzie siedmiu sędziów w dniu 11 stycznia 2010 r., sygn. akt I OPS 3/09 w pełni podzielając wyrażony w tym wyroku pogląd, że uprawnionym do złożenia wniosku o ustalenie i wypłacenie odszkodowania w trybie art. 73 przepisów wprowadzających może być także osoba, która po dniu 31 grudnia 1998 r., ale przed wydaniem decyzji na podstawie art. 73 ust. 3 tej ustawy zawarła w formie aktu notarialnego umowę nabycia nieruchomości zajętej pod drogę publiczną z osobą, która była właścicielem tej nieruchomości w dniu 31 grudnia 1998 r. i została wpisana jako właściciel tej nieruchomości do księgi wieczystej.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, co oznacza, że w niniejszej sprawie sformułowany w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego został przesądzony wyrokiem NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 257/10. W wyroku tym Sąd wskazał ponadto, że skarga w niniejszej sprawie winna była być uwzględniona.

13 Wobec powyższego przypomnieć przyjdzie, że w wyroku z dnia 11 stycznia 2010 r., sygn akt I OPS 3/09, wydanym w składzie siedmiu sędziów (ONSAiWSA z 2010 r., Nr 3, poz. 44), Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż uprawnionym do złożenia wniosku o ustalenie i wypłacenie odszkodowania w trybie art. 73 przepisów wprowadzających może być także osoba, która po dniu 31 grudnia 1998 r., ale przed wydaniem decyzji na podstawie art. 73 ust. 3 tej ustawy zawarła w formie aktu notarialnego umowę nabycia nieruchomości zajętej pod drogę publiczną z osobą, która była właścicielem tej nieruchomości w dniu 31 grudnia 1998 r. i została wpisana jako właściciel tej nieruchomości do księgi wieczystej. Pogląd ten w całej rozciągłości podzielił NSA w wyroku z dnia 13 maja 2010 r. wydanym w niniejszej sprawie, zaś tut. Sąd, jak już wyżej wskazano, jest taką oceną związany.

14 Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić przyjdzie, że skarżąca jest osobą uprawnioną do złożenia wniosku i wypłaty odszkodowania w trybie art. 73 przepisów wprowadzających. Przedmiotową nieruchomość nabyła bowiem na podstawie umowy darowizny zawartej w [...] r. w formie aktu notarialnego od osób, które były jej właścicielami w dniu [...]r. Ponadto, jak wynika z zawiadomienia Wojewody [...] z dnia 22 sierpnia [...] r. o wszczęciu postępowania w sprawie [...], skarżąca była w tej dacie ujawniona jako właścicielka przedmiotowej nieruchomości w księdze wieczystej Nr [...]. Z kolei decyzja, o której mowa w art. 73 ust. 3 przepisów wprowadzających wydana została przez Wojewodę [...] w dniu [...] r. W tej sytuacji stwierdzić przyjdzie, że stan faktyczny niniejszej sprawy dokładnie odpowiada tezie wyroku NSA z dnia 11 stycznia 2010 r.

15 Powyższe okoliczności wskazują, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji, jak również przy wydaniu poprzedzającej ją decyzji przez organ pierwszej instancji doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 73 ust. 4 przepisów wprowadzających w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co stwarza podstawę do uchylenia kontrolowanych decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.

16 W kwestii wykonalności zaskarżonego aktu, Sąd orzekł po myśli art. 152 p.p.s.a., zaś w kwestii kosztów postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a., przy czym wobec rozstrzygnięcia NSA zawartego w wyroku z dnia 13 maja 2010 r. koszty te ograniczono do postępowania przed sądem pierwszej instancji. Na ich wysokość składa się uiszczony od skargi wpis sądowy oraz wynagrodzenie adwokata w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).

17 Wobec treści orzeczenia sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez organ pierwszej instancji z uwzględnieniem oceny wyrażonej zarówno w niniejszym wyroku, jak i w poprzedzającym go wyroku NSA z 13 maja 2010 r. Oznacza to, że organ pierwszej instancji przeprowadzi postępowanie z wniosku skarżącej o wypłatę odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną nie badając już kwestii jej uprawnienia do złożenia tego wniosku i do otrzymania odszkodowania w trybie art. 73 przepisów wprowadzających.