Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 kwietnia 2014 r., II SA/Gl 445/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 kwietnia 2014 r., II SA/Gl 445/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ogrzewania obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 20 lipca 2012 r., znak [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. poinformował Z. K., że zaskarżone przez niego pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. z dnia [...] r. znak [...] nie ma charakteru decyzji administracyjnej, wobec tego brak jest możliwości jego zaskarżenia do organu wyższego stopnia. W konsekwencji organ nie rozpoznał również, złożonego przez Z. K., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

3 Z. K. potraktował powyższe pismo jako postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. z dnia [...] r. i w dniu [...] r. (data nadania na poczcie) wniósł na to postanowienie skargę, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

4 Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1607/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił powyższą skargę uznając, że jej przedmiotem nie jest żaden z aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia

5 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej zwanej P.p.s.a.). Na skutek skargi kasacyjnej Z. K., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. akt II OSK 268/14 uchylił powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazując, że powołane na wstępie pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. należy traktować jako postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia odwołania, na które przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

6 W świetle wskazanych okoliczności Sąd obowiązany był dokonać wstępnej kontroli skargi pod kątem jej terminowości.

7 Jak wynika z akt administracyjnych sprawy powyższe postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 27 lipca 2012 r.

8 Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

9 Skarga Z. K., nadana na poczcie w dniu 2 września 2013 r., została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu, który upłynął z dniem

10 26 czerwca 2012 r.

11 Podkreślić przy tym należy, że bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi pozostaje fakt, że dopiero wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt

12 VII SA/Wa 2766/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Z. K., uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., znak [...]. W wyroku tym wskazano, że przedmiotowe pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. jest postanowieniem odmawiającym przywrócenia terminu do złożenia odwołania, na które przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Następstwie tego wyroku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r., po ponownym rozpoznaniu zażalenia Z. K. na pismo (postanowienie) [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. stwierdził jego niedopuszczalność, wskazując, że jest to postanowienie ostateczne, a zatem zaskarżalne do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zauważyć należy, że wnosząc skargę Z. K. powołując się na powyższe okoliczności, nie złożył jednak wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wniosek taki nie wpłynął do dnia niniejszego posiedzenia niejawnego.

13 Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był odrzucić skargę jako spóźnioną, zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.