Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 kwietnia 2018 r., II SA/Gl 1056/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 kwietnia 2018 r., II SA/Gl 1056/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia

3 8 stycznia 2018 r. odrzucił skargę D. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku - Białej z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi.

4 Odpis powołanego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu

5 24 stycznia 2018 r. W piśmie z dnia 29 stycznia 2018 r. ( nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 stycznia 2018 r. ) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący zaprzeczył jakoby otrzymał w dniu 1 grudnia 2017 r. jakiekolwiek zarządzenie

6 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Przesyłka doręczona z Sądu w tym dniu zawierała wyłącznie pismo zatytułowane "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" oraz załącznik w postaci odpisu odpowiedzi na skargę organu administracji z dnia 3 listopada 2017 r. Skarżący wskazał, że dopiero po zapoznaniu się z treścią postanowienia

7 o odrzuceniu jego skargi z dnia 8 stycznia 2018 r. zorientował się, że w przesyłce otrzymanej w dniu 1 grudnia 2017 r. brakuje zarządzenia o wezwaniu

8 do uiszczenia wpisu. Skarżący wskazał ponadto, że powyższy brak nie został przez niego stwierdzony w dniu 1 grudnia 2017 r., bowiem w tym dniu miał

9 on ograniczoną percepcję, z uwagi na przebytą chorobę w okresie od dnia

10 28 listopada 2017 r. do dnia 11 grudnia 2017 r.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo

13 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo

14 z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

15 Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku

16 o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Należy przyjąć, że wskazany termin rozpoczął bieg w dniu zapoznania się przez skarżącego z treścią postanowienia

17 o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 24 stycznia 2018 r., natomiast wniosek

18 o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został nadany

19 w urzędzie pocztowym w dniu 30 stycznia 2018 r., został zatem wniesiony

20 w terminie. Jednocześnie dokonano uchybionej czynności, czyli uiszczono wpis od skargi.

21 W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi.

22 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1364/11; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 560/00; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

23 22 maja 1997 r. sygn. akt SA/Sz 630/96). Kryteria oceny braku winy są zatem sformułowane surowo. Podkreśla się, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W konsekwencji, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

24 2 października 2002 r. sygn. akt V SA 793/02).

25 Z powołanych przepisów P.p.s.a. wynika też, że ciężar wykazania braku winy w uchybieniu terminowi spoczywa na stronie, która domaga się przywrócenia tego terminu. Strona ta zobowiązana jest więc uprawdopodobnić, że po jej stronie występują przesłanki orzeczenia zgodnego ze złożonym żądaniem. Użyte w art. 86 § 1 P.p.s.a. nieostre pojęcie, tj. brak winy wymaga skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji skarżącego, względnie gdy okaże się

26 to konieczne, zobrazowania sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów.

27 Z obowiązkiem strony wiąże się odpowiadający mu obowiązek Sądu, dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy, oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać,

28 że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie normy prawnej zawartej w art. 86 § 1 ppsa (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt I FZ 433/10). Wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany winien uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania i co ma być udogodnieniem dla zainteresowanego, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie winno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu.

29 Mając powyższe na względzie, należy zauważyć, że jedynym argumentem przedstawionym przez skarżącego na uzasadnienie braku winy w uchybieniu terminu, było twierdzenie, że w przesyłce pocztowej, w której przesłano do niego korespondencję z Sądu, nie było zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu

30 od skargi, pomimo iż znajdowało się tam pismo informujące o doręczeniu odpisu takiego zarządzenia.

31 Argumentacja skarżącego nie może być uznana za wystarczającą

32 do uznania, że uprawdopodobnił on brak winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy jednoznacznie bowiem wynika, że skarżącemu doręczono nie tylko odpis odpowiedzi na skargę organu administracji lecz również zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

33 Skarżący D. F. nie podważył skutecznie doręczenia, które udokumentowane jest potwierdzeniem znajdującym się na karcie nr 17 akt sprawy. Z potwierdzenia tego jednoznacznie natomiast wynika, jaka była zawartość przesyłki pocztowej, zawierającej korespondencję z Sądu. Wedle znajdującej się na nim informacji przesyłka zawierała: wezwanie o wpis oraz odpis odpowiedzi na skargę.

34 D. F., jakkolwiek podniósł, że korespondencja z Sądu nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, to w żaden sposób nie uprawdopodobnił tego twierdzenia. Sama zaś deklaracja strony - wobec informacji jednoznacznie potwierdzonych dokumentem znajdującym się w aktach sprawy – nie jest wystarczająca do przyjęcia braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II OSK 822/16. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Praktyka wysyłania przez Sąd w jednej przesyłce kilku pism do tego samego adresata nie budzi wątpliwości. Istotnym jest, aby fakt ten został odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 42/17). Tak było w sprawie niniejszej.

35 Samo twierdzenie strony, że nastąpiła okoliczność niezgodna z treścią zapisu zawartego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, której przyjęcie pokwitował, nie uprawdopodabnia, iż sytuacja ta faktycznie miała miejsce.

36 W interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi zwłaszcza,

37 że jak twierdzi skarżący, znajdowało się tam pismo informujące o doręczeniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Natomiast w sytuacji, kiedy skarżący tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi.

38 Na okoliczność tę nie wpływa również przedstawione przez skarżącego zaświadczenie lekarskie o czasowej niezdolności do pracy z powodu stanu zdrowia.

39 W okolicznościach tej sprawy nie można uznać za wiarygodne, że skarżący nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania doręczenia przesyłki poprzez gołosłowne twierdzenie o niepełnej jej zawartości prowadziłoby do tego, że każdy odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu, co w konsekwencji podważałoby zasady funkcjonowania procedur sądowych.

40 W oparciu o przywołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.