Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 października 2021 r., III SAB/Gl 130/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 października 2021 r., III SAB/Gl 130/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...], oznaczonym numerem [...], Dyrektor Aresztu Śledczego w K. (dalej zwany organ) udzielił osadzonemu R. S. (dalej zwany skarżący) odpowiedzi na złożony przez niego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W tym wniosku, doręczonym administracji Aresztu Śledczego w dniu [...] roku, skarżący domagał się udostępnienia informacji na okoliczność ilości zgód na posiadanie (przez osadzonych) konsoli do gier, wydanych w okresie od [...] do dnia złożenia wniosku.

3 Na powyższe pismo skarżący złożył w dniu [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarżący zarzucił organowi bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, odpowiedź, jakiej udzielono mu w piśmie organu z dnia [...]r, miała na celu uniknięcie udzielenia informacji publicznej. Wskazał również, że Dyrektor Aresztu Śledczego ma obowiązek prowadzenia ewidencji próśb i wniosków składanych przez osadzonych; z ewidencji tej, a nadto z zawartości magazynu depozytowego, można wyprowadzić dane o ilości zgód na posiadanie przez skazanych konsoli do gier.

4 Skarżący, podniósłszy te zarzuty, domagał się zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi zgodnie z wnioskiem; zasądzenia na jego rzecz od organu kwoty [...] zł i zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów wysyłki korespondencji.

5 W części dotyczącej prawa pomocy Sąd rozstrzygnął postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2021 r., sygnatura akt III SPP/Gl 149/21.

6 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego w K. wniósł o oddalenie skargi i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. W ocenie organu zarzuty skargi są bezzasadne, ponieważ po stronie organu nie wystąpiła bezczynność, skarżący w ustawowym terminie otrzymał odpowiedź na swój wniosek. Jeśli chodzi o domniemany obowiązek prowadzenia rejestrów pism (próśb i wniosków osadzonych), obowiązujące w tym względzie przepisy wymagają rejestrowania jedynie tych pism, które nie są załatwiane bezpośrednio po zgłoszeniu. Chodzi tutaj w szczególności o pisma odnoszące się do bieżących kwestii bytowych osadzonych, na przykład wydania rzeczy stanowiących ich własność z depozytu. Pisma tego rodzaju są dołączane, po rozpatrzeniu, bezpośrednio do karty depozytowej, i przekazywane wraz z całą dokumentacją wraz z osobą osadzonego do innych jednostek penitencjarnych.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j., Dz.U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) tej działalności administracji publicznej, a więc czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 4 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania na skutek złożonej skargi badany jest tylko zarzut bezczynności podmiotu zobowiązanego.

9 Zdaniem Sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem Sąd dokonując kontroli według wyżej wskazanych kryteriów nie stwierdził że organ pozostaje w bezczynności.

10 W ocenie Sądu można uznać, że postępowanie, którego dotyczy skarga na bezczynność złożona przez skarżącego, jest postępowaniem do pewnego stopnia odformalizowanym, do którego generalnie nie stosuje się ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "KPA") (chyba, że miałoby dojść do wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001r o dostępie do informacji publicznej (Dz.U z 2020r. poz.2176 tj.) dalej u.d.i.p.

11 Nie ulega wątpliwości, że Skarżący w sprawie w dniu [...]r wystąpił do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej Zdaniem skarżącego jest on uprawniony do ubiegania się o udostępnienie wnioskowanych informacji w oparciu o u.d.i.p.

12 Bezsporne jest, że odpowiadając na wniosek skarżącego, organ poinformował skarżącego, co do faktu nie gromadzenia danych dotyczących wydawanych zgód na posiadanie konsoli do gier w celach mieszkalnych.

13 Organ poinformował również skarżącego, iż w dniu rozpatrywania przedmiotowego wniosku nie wydano żadnej zgody.

14 W kontrolowanej sprawie bezspornym jest, że skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w nawiązaniu do ww. zapytania dotyczącego ilości zgód na posiadanie (przez osadzonych) konsoli do gier, wydanych w okresie od [...] do dnia złożenia wniosku.

15 Przedmiotem rozstrzygnięcia skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest spełnienie lub niespełnienie obowiązku rozpatrzenia w terminie sprawy administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a.). W zakresie kognicji sądu administracyjnego pozostaje ustalenie, czy w danym przypadku sprawa została rozpatrzona, oraz czy okres jej rozpatrywania nie przedłużył się ponad ustawowe terminy załatwiania spraw. W tym kontekście skarga nie okazała się uzasadniona, albowiem skarżący otrzymał odpowiedź na swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie czternastu dni, wynikającym z przepisu art. 13 u.d.i.p.

16 Zarzut skarżącego dotyczący treści odpowiedzi, choć nie pozostaje w bezpośrednim związku z kwestią bezczynności, również nie okazał się skuteczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela w tym względzie stanowisko Dyrektora Aresztu Śledczego w K. Przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (...) nie nakazują dyrektorom aresztów śledczych prowadzenia ścisłego ewidencjonowania wymiany informacji prowadzonej ze skazanymi, zwłaszcza iż znaczna jej część jest dokonywana w formie ustnej. Prośby i wnioski osadzonych w przeważającej części mogą być załatwione natychmiast przez władze aresztu śledczego, niezależnie od nadania im określonej formy. Jedynie te podania i wnioski, które wymagają uruchomienia odrębnej procedury – a więc wszystkie te, do których mają wprost czy odpowiednio zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego – są wpisywane w odrębnym rejestrze spraw. Nie należą jednak do tej grupy wnioski o wydanie osadzonemu rzeczy do niego należącej, rozpoznawane w trybie kodeksu karnego wykonawczego i wydanych na jego podstawie przepisów wykonawczych, w którym to zakresie nie stosuje się przepisów k.p.a. W tych przypadkach nie zachodzi również właściwość sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg; należą one do właściwości organów penitencjarnych i postępowania karnego. Omawiane tutaj kwestie Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważał w związku z treścią przepisu art. 135 p.p.s.a., nie znalazł jednak podstaw do zastosowania jakichkolwiek środków przewidzianych ustawą, nie dopatrując się naruszenia prawa przez Dyrektora Aresztu Śledczego w K.

17 Mając na względzie, że organ nie dopuścił się bezczynności, i nie zaszła żadna inna podstawa uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Tym samym organ w dacie wniesienia skargi do Sądu nie pozostawał bezczynny. Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.

18 -----------------------

19 5