Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2022 r., III SA/Gl 1683/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2022 r., III SA/Gl 1683/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Asesor WSA Piotr Pyszny, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w Katowicach z dnia 23 września 2021 r. nr KT.PPR.B.5112.Dd28/21 w przedmiocie umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia 23 września 2021 r., nr KT.PBR.B.5112.Dd28/21, Okręgowy Inspektor Pracy w Katowicach (dalej: organ II instancji,) po ponownym rozpatrzeniu sprawy uchylił nakaz Inspektora Pracy (dalej: organ I instancji,) z dnia 30 czerwca 2021 r. Nr rej.: [...] w sprawie umieszczenia pracownika S. Z. (dalej skarżący) w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1924 ze zm. dalej: u.o.e.p) i umorzył postępowanie organu I instancji w całości.

3 Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia ZUS powołał art.138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej "k.p.a." oraz art. 19 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2019 r. poz. 1251 z późn. zm.) dalej powoływana jako ustawa o PIP.

4 Zaskarżona decyzja oraz poprzedzający ją nakaz zostały wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

5 Pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r., skarżący zwrócił się ze skargą do Okręgowego Inspektoratu Pracy w Katowicach, że pracodawca P. S.A. we W. nie umieścił jego nazwiska w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na Fundusz Emerytur Pomostowych.

6 W wyniku kontroli przeprowadzonej u ww. pracodawcy w okresie od 1 października 2020 r. do dnia 8 czerwca 2021r., ustalono że skarżący jest zatrudniony od dnia 1 marca 2018 r., do dnia zakończenia kontroli w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora urządzeń w pionie produkcji utrzymania składowisk lokalizacja R. i wykonuje prace o szczególnym charakterze tj. bezpośrednio obsługuje urządzenia związane z magazynowaniem, odbiorem i podawaniem w procesie produkcyjnego popiołu i popiołu-żużla, biomasy oraz węgla.

7 Inspektor Pracy wskazał też, że sprawa umieszczenia pracowników zatrudnionych w P. S.A. we W. w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze było przedmiotem postępowania sądowego przed Sądem Okręgowym we W. pod sygn. akt [...], gdzie w uzasadnieniu Sąd Okręgowy stwierdził, że sprawy sporne dotyczące nieumieszczenia pracownika w tej ewidencji a wykonujących takie prace rozpoznaje Państwowa Inspekcja Pracy.

8 Wskazano też, że stosownie do treści art. 41 pkt 1 i 2 u.o.e.p. płatnik składek (pracodawca) jest obowiązany prowadzić wykaz stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze oraz ewidencję pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na FEP. Idąc dalej, w przypadku nieumieszczenia w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na FEP, na podstawie art. 41 ust. 6 ww. ustawy, pracownikowi przysługuje skarga do Państwowej Inspekcji Pracy. Stwierdzić zatem należy, że w tej sytuacji skarga do Państwowej Inspekcji Pracy w zakresie nieumieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, za których jest przewidziany obowiązek opłacania składek na FEP jest rozpatrywana przez organy PIP.

9 W związku z powyższym Inspektor Pracy nakazem z dnia 30 czerwca 2021 r. Nr rej.: [...] nakazał umieszczenia skarżącego w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 u.o.e.p.

10 Od ww. nakazu w dniu 23 lipca 2021 r., odwołał się P. S.A. we W. podnosząc m.in., że stanowisko skarżącego nie zostało umieszczone w wykazie prac o szczególnym charakterze ponieważ znajduje się tam stanowisko operatora urządzeń w pionie usług a nie ma tam operatora urządzeń w pionie produkcji gdzie zatrudniony jest skarżący. Nadto pracodawca wskazał, że zgodnie z orzecznictwem NSA należy umorzyć przedmiotowe postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

11 W następstwie ww. odwołania organ II instancji decyzją z dnia 23 września 2021 r., nr KT.PBR.B.5112.Dd28/21, po ponownym rozpatrzeniu sprawy uchylił nakaz organu I instancji z dnia 30 czerwca 2021 r. Nr rej.: [...] w sprawie umieszczenia skarżącego w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze i umorzył postępowanie organu I instancji w całości.

12 W uzasadnieniu ww. decyzji organ II instancji wskazał, że stanowisko, na którym zatrudniony jest skarżący nie zostało przez pracodawcę zamieszczone w wykazie ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 u.o.e.p. zatem organ nie jest uprawniony do dokonywania wiążących ustaleń czy badań w zakresie wykazywania czy określone stanowisko spełnia wymogi przewidziane w u.o.e.p, jak również wydania decyzji ingerujących w treść tego rejestru. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zauważono, że

13 Na opisaną powyżej decyzję skargę do sądu administracyjnego wywiódł skarżący

14 Skarżący zarzucił istotne naruszenie:

15 1.przepisów prawa materialnego:

16 a) art. 41 ust.4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych, poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż stanowisko pracy skarżącego nie zostało ujęte przez pracodawcę na liście, o której mowa w art.41 ust.4 pkt.1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. u.o.e.p.

17 b) art. 3 ust.1,3 oraz 7 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r., o emeryturach pomostowych, poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie, iż praca świadczona przez skarżącego nie jest pracą w szczególnych warunkach i w szczególnym charakterze, podczas gdy decydujący w sprawie jest charakter świadczonej pracy a nie nazwa stanowiska, na którym pracę świadczy skarżący.

18 2.przepisow prawa proceduralnego:

19 a) art.7 k.p.a. art. 77 § 1 k. p. a. poprzez ich niezastosowanie, a tym samym istotne naruszenie interesu skarżącego,

20 b) art.80 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na bezprawnym przyjęciu, iż stanowisko pracy skarżącego nie zostało ujęte przez pracodawcę na liście, o której mowa w art. 41 ust.4 pkt 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. u.o.e.p. podczas gdy sam pracodawca wskazał, że skarżący świadczy pracę w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze,

21 c) art.8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, albowiem działanie organów powinno pogłębiać zaufanie obywateli do Państwa.

22 W związku z powyższym Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

23 W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że zgodnie z art. 41 ust.4 u.o.e.p. pracodawca jest obowiązany prowadzić:

24 a) wykaz stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze,

25 b) ewidencje pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnych charakterze za których jest przewidziany obowiązek na FEB.

26 Stosownie do przepisu art.41 ust.6 ww. ustawy w przypadku nieumieszczenia w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze przysługuje skarga do PIP.

27 Skarżący podkreśla, iż praca świadczona przez niego na stanowisku operatora urządzeń nie tylko wymaga wysokiej sprawności psychofizycznej ale także przy jej wykonywaniu istnieje styczność z materiałami rakotwórczymi, w tym krzemionką krystaliczną zwłókniającą tkanki płucne.

28 Skarżący spełnia zatem wszystkie warunki opisane przez pracodawcę w wykazie stanowisk zawartych w załączniku nr 2 do regulaminu pracy.

29 Ponieważ sam pracodawca zaliczył do prac szkodliwych prace wykonywane na stanowisku "operatora urządzeń", zatem zaskarżona decyzja Okręgowego Inspektora Pracy jest wadliwa i powinna zostać uchylona. Bezprawnie doszło bowiem do rozróżnienia pomiędzy "operatorami urządzeń" świadczących pracę w spółce. Należy bowiem zdecydowanie podkreślić, iż praca na stanowisku "operatora urządzeń" jest pracą wykonywaną w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze.

30 Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

31 Na rozprawie przez Sądem stawił się skarżący akcentując, że jego stanowisko pracy jest wykonywaniem pracy w szczególnych warunkach i to pracodawca powinien zadbać aby jego stanowisko było ujęte w ewidencji.

32 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

33 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

34 Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c, p.p.s.a.) lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

35 Podstawę prawna rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy u.o.e.p.") oraz ustawy o PIP.

36 Rozpoznając niniejszą sprawę należało uwzględnić pełen jej kontekst, w tym również fakt, że sprawa niniejsza jest jedną z kilku spraw zawisłych przed tutejszym Sądem. Sąd miał zatem wiedzę, że sprawy te dotyczą również kwestii umieszczenia pracowników w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze.

37 Jak wynika z akt sprawy i jak też podkreślał skarżący to o ustalenie wykonywania pracy w szczególnych warunkach rozchodzi się pracownikom zatrudnionym w P. S.A., lokalizacja R.. Szczególnie akcentowano, że sprawy te zostały wywołane powództwem pracowników. Dla rozstrzygnięcia zawisłego przed sądem administracyjnym sporu w niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma zdefiniowanie jego istoty. Szczególnie podkreślić trzeba, że nie jest rolą sądu administracyjnego rozstrzyganie, czy wskazana w zaskarżonym nakazie osoba wykonywała prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Sąd administracyjny rozstrzyga jedynie o tym, czy zasadnie nakazano wpisanie danej osoby do ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.

38 Należy zaakcentować, że przedmiotem wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi jest decyzja administracyjna wydana wskutek odwołania wniesionego od wydanego na podstawie art. 11a ustawy o PIP nakazu umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Odwołując się do uregulowań prawnych należy zatem wskazać kiedy na pracodawcy ciąży obowiązek wpisania danego pracownika do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.

39 Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy stanowisko skarżącego znajduje się w wykazie stanowisk pracy u pracodawcy na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze a jeśli nie, to czy organy PIP są uprawnione do nakazania umieszczenia pracownika decyzją administracyjną wydaną na podstawie art. 11a ustawy o PIP w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze. Chodzi o pracę o której mowa w art. 41 ust. 2 pkt 2 u.o.e.p. w związku z pozycją 24 załącznika nr 2 do tej ustawy - w sytuacji gdy - pracodawca nie umieścił w sporządzonym wykazie stanowisk pracy na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o którym mowa w art. 41 ust. 4 pkt 1 u.o.e.p., stanowiska zajmowanego przez konkretnego pracownika.

40 W ocenie Sądu obydwie kwestie należy rozstrzygnąć negatywnie.

41 Uzasadniając rozstrzygnięcie spornych kwestii należy w pierwszej kolejności wskazać, że na podstawie art. 11a ustawy o PIP właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do nakazania pracodawcy umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 u.o.e.p., wykreślenia go z ewidencji oraz do sporządzenia korekty dokonanego wpisu w tej ewidencji. Kwestią pozostającą poza sporem jest fakt, że podmiotem uprawnionym do zakwalifikowania danego rodzaju pracy, do pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub pracy o szczególnym charakterze jest płatnik składek, a więc pracodawca. Organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione do nakazania umieszczenia pracownika, decyzją administracyjną wydaną na podstawie art. 11a ustawy o PIP, w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze (art. 41 ust. 4 pkt 2). Jednak wydanie takiego nakazu możliwe jest wówczas, gdy dane stanowisko pracy zostało przez samego pracodawcę zaliczone do wykazu stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, natomiast pracownik zajmujący takie właśnie stanowisko w zakładzie pracy nie został przez pracodawcę uwzględniony w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze (por. wyrok NSA z dnia 26 marca 2015 r. sygn. I OSK 2377/13). W judykaturze konsekwentnie przyjmuje się, że nakazanie wpisania do ewidencji pracownika świadczącego pracę na stanowisku niezaliczonym do wykazu stanowisk, o jakim mowa w art. 41 ust. 4 pkt 1 u.o.e.p. byłoby w istocie wiążącym ustalaniem, czy określone stanowisko (zajmowane przez danego pracownika) spełnia wymogi przewidziane w ustawie o emeryturach pomostowych. Tymczasem do dokonywania tego rodzaju ustaleń (jakie stanowiska spełniają warunki ustawy o emeryturach pomostowych) organy inspekcji pracy nie są umocowane (por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1969/10). W tym bowiem zakresie u.o.e.p. przyjęła zasadę właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz sądów powszechnych w sprawach między innymi emerytur pomostowych, co z kolei ogranicza zakres kompetencji Inspekcji Pracy do spraw wyżej wskazanych. Szczególnego podkreślenia wymaga to, że punktem odniesienia dla przewidzianej w art. 10 ust. 1 pkt 9a kompetencji Państwowej Inspekcji Pracy do kontroli ewidencji nie mogą być wprost wykazy prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, określone poszczególnymi załącznikami, lecz wykaz stanowisk pracy płatnika – pracodawcy, na których taka praca jest wykonywana została rozstrzygnięta przez sądy administracyjne (por. wyrok NSA z dnia 26 marca 2015 r. sygn. I OSK 2377/13).

42 Powyższe oznacza, że jedynym do czego jest kompetentna inspekcja pracy jest wydanie nakazu umieszczenia danego pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze przez inspektora pracy o ile dane stanowisko pracy zostało przez samego pracodawcę zaliczone do wykazu stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, a pracownik zajmujący takie właśnie stanowisko nie został umieszczony w ewidencji. Rola inspekcji pracy w tym zakresie ogranicza się jedynie do orzekania o istnieniu lub nieistnieniu obowiązku pracodawcy o charakterze ewidencyjno-sprawozdawczym (por. wyrok WSA w Gliwicach z 25.06.2013 r. sygn. IV SA/Gl 995/12).

43 Skoro zatem kwestią nie mogącą budzić uzasadnionych wątpliwości jest fakt, że "punktem odniesienia" dla przewidzianej art. 10 ust. 1 pkt 9a ustawy o PIP kompetencji Państwowej Inspekcji Pracy do kontroli ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 u.o.e.p., nie może być wprost wykaz prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, określonych poszczególnymi załącznikami, lecz wykaz stanowisk pracy płatnika – pracodawcy, na których taka praca jest wykonywana, należało rozstrzygnąć, czy stanowisko operatora urządzeń w Pionie Produkcji i Utrzymanie Składowisk lokalizacja R. zostało przez Pracodawcę zaliczone do wykazu stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.

44 Niesporne, bowiem w okolicznościach badanej sprawy pozostaje, że skarżący pozostaje zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku operatora urządzeń w pionie produkcji utrzymania składowisk lokalizacja R. i wykonuje prace o szczególnym charakterze tj. bezpośrednio obsługuje urządzenia związane z magazynowaniem, odbiorem i podawaniem w procesie produkcyjnego popiołu i popiołu-żużla, biomasy oraz węgla.

45 Mając zatem na uwadze fakt, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzją z dnia 23 września 2021 r., nr KT.PBR.B.5112.Dd28/21, organu II instancji, uchylająca nakaz Inspektora Pracy z dnia 30 czerwca 2021 r. Nr rej.: [...] w sprawie umieszczenia skarżącego w ewidencji pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze i umarzająca postępowanie organu I instancji w całości to nie może budzić uzasadnionych wątpliwości fakt niezamieszczenia danego stanowiska w wykazie stanowisk pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze (art. 41 ust. 4 pkt 1 u.o.e.p.).

46 Podkreślić trzeba, że rozpatrując niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze uchwałę NSA z dnia 13 listopada 2011 r. sygn. I OPS 4/12 (dalej również jako: Uchwała), wskazującą, że w postępowaniu o umieszczenie pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 u.o.e.p, za pracownika wykonującego prace o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 5 u.o.e.p. może być uznany pracownik, który wykonując prace o szczególnym charakterze wykonuje także inne dodatkowe czynności wskazane przez pracodawcę w ramach świadczenia pracy. Należy jednak mieć na uwadze, że Uchwała ta dotyczy sytuacji - w której poza sporem pozostaje fakt umieszczenia przez pracodawcę danego stanowiska w wykazie - stanowisk pracy na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Uchwała literalnie rozstrzyga kwestię dopuszczalności uznania za pracownika wykonującego prace o szczególnym charakterze "pracownika, który - wykonując (niespornie – uw. Sądu) - prace o szczególnym charakterze", wykonuje także inne dodatkowe czynności. Uchwała ta dotyczy zatem sytuacji w której - nie ma sporu - co do faktu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu u.o.e.p.

47 Sąd zauważył że kwestia umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach była przedmiotem uchwały NSA z 13 listopada 2012r. I OPS 4/12 w której przyjęto, że z uwagi na właściwość organów rentowych i sądów powszechnych w sprawach regulowanych w ustawie o emeryturach pomostowych oraz charakter ewidencji, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 tej ustawy, należy przyjąć, że w ewidencji powinni być umieszczeni pracownicy, którzy wykonują prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze bez względu na to, czy wykonują wyłącznie tego rodzaju prace, czy też poza tego rodzaju pracami, wykonują także prace innego rodzaju. Oznacza to, że organy Państwowej Inspekcji Pracy w postępowaniu o nakazanie pracodawcy umieszczenie pracownika w ewidencji lub wykreślenie pracownika z ewidencji rozstrzygają wyłącznie o tym, czy pracownik wykonuje prace na stanowisku pracy, na którym są wykonywane prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, bez względu na to, czy taki pracownik wykonuje dodatkowo także inne prace. Ocena, czy wykonywanie tych innych prac powoduje, że pracownik wykonuje lub nie wykonuje prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w pełnym wymiarze czasu pracy w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych należy do organów rentowych i sądów powszechnych, ponieważ są to okoliczności dotyczące obowiązku opłacania składek na Fundusz Emerytur Pomostowych oraz spełniania warunku nabycia prawa do emerytury pomostowej, a nie okoliczności, od których zależy umieszczenie lub nieumieszczenie pracownika w ewidencji, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 o emeryturach pomostowych.

48 W konsekwencji przywołanej uchwały, którą związany jest także Sąd orzekający w niniejszej sprawie. W okolicznościach badanej sprawy, istota sporu dotyczy właśnie charakteru prac tych, dla których miejscem pracy jest lokalizacja R.. W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że Spółka pominęła stanowisko dla których miejscem pracy jest lokalizacja R., w wykazie stanowisk na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym. Tymczasem, jeżeli pracodawca pominął dane stanowisko pracy w wykazie, to arbitralne rozstrzygnięcie organów Państwowej Inspekcji Pracy w tym przedmiocie naruszyłoby granice ich właściwości, wkraczając w sferę zastrzeżoną dla organów rentowych (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt I OSK 920/14, internetowa Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Wiązałoby się ono wszak z koniecznością dokonania wiążących ustaleń co do tego, czy dana praca odpowiada warunkom określonym w ustawie o emeryturach pomostowych (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 238/13). Dlatego też korekta przez organ Państwowej Inspekcji Pracy ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wymagałaby, wcześniejszej zmiany wykazu stanowisk, na których tego rodzaju praca jest wykonywana poprzez umieszczenie w niej stanowiska zajmowanego przez Uczestniczkę Postępowania (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. I OSK 1684/14).

49 Wskazać należy, że Sąd sprawę niniejszą rozpoznający nie przesądza czy skarżący wykonywał prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Sąd administracyjny rozstrzyga jedynie o tym czy zasadnie uchylono nakaz wpisania skarżącego do ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w sytuacji gdy zajmowane przez niego stanowisko nie zostało umieszczone przez Pracodawcę w wykazie stanowisk na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.

50 Podkreślić należy, że ustalenie, czy skarżący wykonuje prace o szczególnym charakterze należy do sądu powszechnego, a nie do Inspekcji Pracy.

51 Z tej też przyczyny Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.