Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 października 2012 r., III SA/Gl 1519/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 października 2012 r., III SA/Gl 1519/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 22 października 2012 r. sprawy ze skargi P.K. na czynność Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. w przedmiocie ustalenia wyniku kolokwium cząstkowego i weryfikacji wyników kolokwium postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 29 maja 2012 r. (data nadania) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga P.K. na czynność Dziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. (dalej Dziekan "OIRP"), w przedmiocie ustalenia wyniku kolokwium cząstkowego i weryfikacji wyników kolokwium.

3 W skardze P.K. zarzuciła między innymi

4 - naruszenie art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98 r., poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a., - poprzez dokonanie oceny kazusu w aspekcie spełnienia wymogów punktu 19 klucza, odnoszącego się do wymogów językowych i redakcyjnych niezgodnych ze stanem faktycznym i przyznanie 1 punktu w skali od 0 do 6 punktów;

5 - naruszenie art. 8 k.p.a. statuującego zasadę pogłębiania zaufania do organów;

6 - naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez nieinformowanie uczestników procesu szkolenia na aplikacji o okolicznościach faktycznych odnoszących się do przebiegu kolokwium;

7 - naruszenie art. 11, art. 124, art. 125 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia faktu dokonania oceny na poziomie jednego punktu w skali 0-6.

8 Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi oraz uchylenie zaskarżonych postanowień.

9 W odpowiedzi na skargę Dziekan OIRP w K. wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej oraz wniesionej z uchybieniem terminu.

10 W uzasadnieniu wskazano, że pierwszy z określonych przedmiotów skargi nie mieści się w treści przepisu 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

11 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn.) – dalej "p.p.s.a". - "Organizacja kolokwium" i "ustalenie wyniku kolokwium cząstkowego" nie są postaciami aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Są to zachowania o charakterze wewnętrznym, które oddziałują bezpośrednio na aplikanta. Zewnętrzny wymiar ma dopiero czynność ewentualnego skreślenia aplikanta z listy.

12 Drugi przedmiot skargi oznaczony jako postanowienia kończące postępowanie w sprawie weryfikacji wyników kolokwium w ogóle nie istnieje w znaczeniu prawnym. Pisma Dziekana z [...] r. i [...] r. nie mają charakteru postanowień administracyjnych, a są wyłącznie czynnościami informacyjnymi.

13 Ponadto organ dodał, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi.

14 Postanowieniem z 5 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę do rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

16 Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

17 1) decyzje administracyjne;

18 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

19 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

20 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

21 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

22 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

23 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

24 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

25 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

26 Zatem podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wymóg, by zaskarżona forma działania administracji publicznej należała do kategorii takich aktów lub czynności, które są kontrolowane przez sąd administracyjny.

27 Stosownie do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

28 W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną jest ustawa o radcach prawnych. Ustawa ta wskazuje rodzaje spraw, które mogą podlegać kontroli sądu administracyjnego. Dotyczy to m.in. ustalenia wyniku egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego, skreślenia aplikanta radcowskiego z listy aplikantów. Zatem nie każdy akt podejmowany przez samorząd radcowski, dotyczący jego członków podlega kognicji sądów administracyjnych. W szczególności zaskarżona czynność nie należy do kategorii spraw kontrolowanych przez sąd administracyjny na podstawie przywołanej wyżej ustawy.

29 Czynność objęta skargą nie może być także zaskarżona na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dyspozycja tego artykułu wskazuje, że czynność podlegająca kontroli sądu administracyjnego musi być z zakresu administracji publicznej oraz powinna dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynność musi mieć publicznoprawny charakter co oznacza, że musi być skierowana do podmiotu zewnętrznego, niepodporządkowanego organizacyjnie lub służbowo organowi podejmującemu daną czynność. Tymczasem zaskarżona czynność jest aktem o charakterze wewnętrznym, podjętym w ramach stosunku łączącego aplikanta radcowskiego z samorządem radcowskim. Ponadto, zaskarżana czynność musi odnosić się do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek (por. B. Adamiak, Z właściwości sądów administracyjnych, ZNSA 2006, nr 2 s.18). W niniejszej sprawie zaskarżona czynność została wydana na podstawie § 28 regulaminu. Nie jest to akt zaliczony do źródeł powszechnie obowiązującego prawa, o którym mowa w art. 87 Konstytucji. Zaskarżona czynność nie dotyczy zatem uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa powszechnie obowiązującego.

30 Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że czynności polegające na ustalenia wyniku kolokwium cząstkowego i weryfikacji wyników kolokwium znajdują się poza zakresem kognicji sądu administracyjnego, określonej w art. 3 p.p.s.a.

31 Z tych przyczyn, z powodu niedopuszczalności skargi Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..