Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2017 r., III SA/Gl 151/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 kwietnia 2017 r., III SA/Gl 151/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Zakładu Produkcyjno-Handlowego "A" sp. z o.o. w D. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. (dalej: organ odwoławczy, organ II instancji) z dnia [...] r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. nr [...] z dnia [...]r. nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nr [...] z dnia [...] roku określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w wysokości 55.053 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...].

3 Naczelnik Urzędu Celnego w C. decyzją nr [...]z dnia [...] roku określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...]w wysokości 55.053 zł. Jednocześnie w dniu 27 października 2016r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. wydał postanowienie nr [...] nadające rygor natychmiastowej wykonalności ww. decyzji.

4 W zażaleniu Strona postawiła organowi zarzut naruszenia przepisu art. 239b §1 pkt 4 i §2 oraz art. 121 §1 i art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez błędną interpretację i zastosowanie skutkujące przyjęciem, iż zaistniały okoliczności uprawdopodobniające, iż zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane z uwagi na krótszy niż 3-miesięczny okres do przedawnienia w sytuacji gdy brak jest w niniejszej sprawie jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, iż zobowiązanie nie zostanie wykonane, a sam zbliżający się upływ okresu przedawnienia nie skutkuje powstaniem jakiegokolwiek ryzyka niewykonania zobowiązania, bowiem automatyczne przyjmowanie tych okoliczności czyniłoby zbędną przesłankę wskazaną w art. 239b Ordynacji podatkowej toteż doszło do błędnego uznania, że zachodzą przesłanki do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, a ponadto nie wyjaśniono przesłanek którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy, uniemożliwiono załatwienie sprawy bez stosowania środków przymusu przez co prowadzone postępowanie nie budzi zaufania do organów podatkowych.

5 Po zapoznaniu się z aktami sprawy i zażaleniem Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy sporne postanowienie. W pierwszej kolejności stwierdził, iż zgodnie z art. 239a Ordynacji podatkowej "Decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba, że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności".

6 Zgodnie z art. 128 cyt. ustawy decyzjami ostatecznymi są decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, a contrario - decyzje od których służy odwołanie są nieostateczne.

7 Jak stanowi art. 239b § 1 pkt 1 -4 Ordynacji podatkowej, decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:

8 -organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

9 -strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

10 -strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub -okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Paragraf 2 ww. przepisu stanowi, iż przepis paragrafu 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

11 Z powyższego wynika, iż przesłanki uzasadniające nałożenie rygoru natychmiastowej wykonalności to przesłanki, które związane są z sytuacją majątkową podatnika oraz przesłanki upływu terminu przedawnienia. W przypadku przesłanek wyliczonych w art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy obowiązany jest ustalić ich wystąpienie przez udowodnienie, natomiast w przypadku przesłanki określonej w art. 239b § 2 wystarczy uprawdopodobnienie. Przesłanki wyliczone w art. 239b § 1 związane są z sytuacją majątkową, której zmiana (prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na której można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, który korzystałby z pierwszeństwa zaspokojenia, strona zbywa majątek znacznej wartości) ma znaczenie dla wykonania obowiązku, jak i przesłanka przedawnienia stanowią uzasadnione racje nadania rygoru natychmiastowej wykonalności i stanowią w tym zakresie obiektywne okoliczności.

12 Dyrektor wskaza, iż zgodnie z art. 70 §1 Ordynacji podatkowej "Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku".

13 Podał iż w myśl art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem nabycia prawa rozporządzania samochodem jak właściciel- jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu osobowego na terytorium kraju.

14 Niemniej jednak w niniejszej sprawie Strona nie określiła dokładnej daty nabycia wewnątrzwspólnotowego w związku z powyższym organ podatkowy przyjął, iż pierwszą datą, którą należy przyjąć za dzień powstania obowiązku podatkowego jest dzień 24 marca 2011 r., stosując tym samym dyspozycje art. 101 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym.

15 Zgodnie z ust. 3 art. 106 ustawy o podatku akcyzowym podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o mchu drogowym.

16 W związku z powyższym zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w niniejszej sprawie powstało w 2011 r., a zatem jego przedawnienie winno nastąpić z dniem 31.12.2016r.

17 Zatem zdaniem organu II instancji w niniejszej sprawie, przesłanka przedawnienia stanowiła uzasadnioną rację nadania rygoru natychmiastowej wykonalności i stanowiła w tym zakresie obiektywną okoliczność. Z zaistniałych okoliczności wynika, że decyzja z dnia [...] r., której nadano rygor natychmiastowej wykonalności odnosiła się do zobowiązań z tytułu podatku akcyzowego, które przedawniają się z dniem 31 grudnia 2016 r. W momencie więc nadania rygom natychmiastowej wykonalności decyzji organu podatkowego I instancji do upływu okresu przedawnienia określonego w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej pozostał okres krótszy niż 3 miesiące.

18 Odnośnie przesłanki wynikającej z art. 239b §2 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Celnej w K. zauważył, iż przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane (§ 2). Zatem koniecznym warunkiem nadania klauzuli wykonalności nieostatecznej decyzji, w sytuacji wykazania istnienia jednej z czterech ww. przesłanek, jest dodatkowo - uprawdopodobnienie - że zobowiązanie podatkowe wynikające z takiej decyzji nie zostanie wykonane. Powyższe znajduje potwierdzenie w ugruntowanym już orzecznictwie sądów administracyjnych, które akcentuje tezę, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu i nie daje pewności lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) istnienia jakiegoś faktu, a zatem nie oznacza konieczności udowodnienia danej okoliczności. Przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie sprowadza się do wykazania stosowną argumentacją istnienia uzasadnionej obawy (przypuszczenia), że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

19 Zatem decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności m.in. gdy okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące; przy czym przepis ten stosuje się pod warunkiem uprawdopodobnienia przez organ, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Uprawdopodobnienie, o którym mowa oznacza, że obowiązkiem organu podatkowego nie jest dowodowe wykazanie, że podatnik nie zapłaci podatku wynikającego z nieostatecznej decyzji, ale wskazanie na okoliczności, fakty już istniejące, na podstawie których można obiektywnie i racjonalnie wnioskować, że podatek ten nie zostanie zapłacony (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 153/14). Przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może też być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie sprowadza się do wykazania stosowną argumentacją istnienia uzasadnionej obawy (przypuszczenia), że dane zobowiązanie wygaśnie wskutek upływu terminu przedawnienia (por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 1035/11). Tak więc okoliczność zbliżającego się upływu terminu przedawnienia może uprawdopodobnić obawę niewykonania zobowiązania dopiero łącznie z innymi okolicznościami faktycznymi danej sprawy, na podstawie których można wnioskować, że zobowiązanie nie zostanie jednak wykonane. Zatem nie dotyczy to okoliczności leżących po stronie podatnika, ale tych związanych z samym upływem czasu.

20 Skoro powołana została przesłanka z pkt 4, to przy tym uprawdopodobnieniu organ podatkowy nie musi odwoływać się do argumentacji i ustaleń, które miałyby na celu wykazanie braku wystarczającego majątku u podatnika, czy też podejmowania przez niego działań zmierzających do udaremnienia przyszłej egzekucji.

21 Zatem w sytuacji, gdy nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, organy wskazują, że okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż trzy miesiące (art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej), spełnienie przesłanki z § 2 tego przepisu, to jest uprawdopodobnienie niewykonania zobowiązania, powinno mieć za punkt odniesienia przesłankę wskazującą na zbliżający się termin przedawnienia zobowiązania. Konieczne jest zatem wskazanie takich okoliczności faktycznych, które potwierdzają, że z tego właśnie powodu zobowiązanie podatkowe z decyzji nie zostanie wykonane.

22 Dyrektor Izby Celnej w K. na poparcie swego stanowiska przywołał obszerne orzecznictwo sądowoadmnistracyjne.

23 Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż organ I instancji uprawdopodobnił przesłanki pozwalające nadać decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Organ podatkowy I instancji powołując się na orzeczenie NSA o sygn.. akt I FSK 1316/13 wskazał, iż decyzja której nadano rygor natychmiastowej wykonalności nie posiada przymiotu ostateczności i w konsekwencji wykonalności wobec czego w niniejszej sprawie występuje prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania podatkowego z uwagi na uruchomienie postępowania odwoławczego co spowoduje przekroczenie okresu czasu pozostałego do przedawnienia zobowiązania podatkowego. Treść zaskarżonego postanowienia uzasadnia stwierdzenie, że organ uprawdopodobnił, iż zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane z uwagi na wskazany przez ustawodawcę krótki okres czasu do upływu terminu przedawnienia.

24 Dyrektor Izby Celnej w K. nie dopatrzył się także naruszenia przez organy podatkowe I instancji zasad ogólnych postępowania podatkowego. Organy podatkowe działały na podstawie przepisów prawa, postępowanie prowadzono w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, które to organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

25 W skardze do WSA w Gliwicach pełnomocnik strony organowi zarzucił naruszenie art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 oraz art. 121 § 1 i art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez błędną wykładnię i zastosowanie i w efekcie przyjęcie, że zaistniały okoliczności uprawdopodabniające, że zobowiązanie podatkowe określone decyzją z dnia 26 października 2016 r. nie zostanie wykonane, podczas gdy w wyniku postępowania prowadzonego z naruszeniem sposobu budzenia zaufania do organów podatkowych oraz z naruszeniem zasady komunikowania stronie przesłanek, którymi kierują się organy podatkowe, doszło do uchybienia wskazanym powyżej normom w sytuacji, gdy brak jest w sprawie jakichkolwiek przesłanek uprawdopodabniających przyjęcie, że zobowiązanie nie zostanie wykonane, a sam zbliżający się upływ okresu przedawnienia nie skutkuje automatycznie uprawdopodobnieniem, bowiem przeciwna interpretacja czyniłaby zbędną przesłankę zapisaną przez ustawodawcę w art. 239b § 2 ordynacji podatkowej.

26 W świetle powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji oraz zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych.

27 Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie .

28 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

29 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

30 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a." sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

31 Sąd, mając na uwadze powołane wyżej kryteria stwierdza, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nie narusza prawa.

32 Badając legalność działań organów podatkowych należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 239b § 1 O.p., decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności gdy:

33 1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub

34 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub

35 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub

36 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.

37 Z uwagi na treść skargi i istotę sporu należy także podkreślić, iż zgodnie z dyspozycją art. 239b § 2 O.p. rygor natychmiastowej wykonalności zostanie nadany, gdy organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.

38 Zdaniem Sądu z brzmienia tych przepisów należy wywieść, że przesłanki uzasadniające nałożenie rygoru natychmiastowej wykonalności określone w art. 239b § 1 i § 2 O.p. dzielą się na dwie kategorie: pierwsza - związane z sytuacją majątkową podatnika; druga - z upływem terminu przedawnienia.

39 Wobec treści przytoczonych jednostek redakcyjnych przepisu art. 239b § 1 i § 2 O.p., musi wystąpić przynajmniej jedna z czterech przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 O.p., przy czym, w przypadku tychże przesłanek wymienionych w art. 239b § 1 O.p. organ podatkowy obowiązany jest ustalić ich wystąpienie przez udowodnienie, natomiast w przypadku przesłanki określonej w art. 239b § 2 O.p. wystarczy uprawdopodobnienie, przez które należy rozumieć takie działanie, które ma na celu sprawienie, że coś stanie się prawdopodobne, czyli że przypuszczalnie nastąpi.

40 W ocenie Sądu uzasadniona jest zatem teza, że dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek tj. jednej ze wskazanych w art. 239b § 1 pkt 1-4 O.p. oraz w § 2 art. 239b O.p. Warunkiem koniecznym dla nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art. 239b § 1 O.p. jest bowiem jednoczesne uprawdopodobnienie przez organ podatkowy, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 O.p.).

41 Regulacje zamieszczone w § 1 i § 2 art. 239b O.p. powinny być odczytywane we wzajemnym powiązaniu, na co wskazuje choćby zawarte w § 2 bezpośrednie odniesienie do § 1. Oznacza to również, iż zakres, sposób i sens "uprawdopodobnienia" z § 2 powinny być odczytywane poprzez pryzmat przesłanek z pkt 1-4 § 1, a konkretnie rzecz biorąc tych, bądź tej z nich, na zaistnienie których organy podatkowe nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, w danej sprawie się powołały.

42 W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 lipca 2010 r., (sygn. akt I SA/Sz 287/10), Sąd ten trafnie zauważył, iż "wymienione w art. 239b § 1 Ordynacji podatkowej przesłanki zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności należą do dwóch różnych kategorii. O ile przesłanki wymienione w pkt 1-3 związane są z sytuacją majątkową podatnika - a więc z istoty rzeczy wymagają ustaleń faktycznych i ich oceny co do możliwości wykonania zobowiązania - o tyle przesłanka wymieniona w pkt 4 dotyczy jedynie obiektywnego okresu pozostającego do upływu przedawnienia."

43 Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 grudnia 2013 r. I FSK 1807/12 wyrażając pogląd, iż jeśli okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące (art. 239 § 1 pkt 4 O.p.) to uprawdopodobnienie przesłanki przewidzianej w § 2 tego przepisu polega na wykazaniu, że zachodzą takie okoliczności faktyczne, które potwierdzają, że z tego powodu zobowiązanie podatkowe z decyzji nie zostanie wykonane. W tym zakresie bez znaczenia są wszystkie te okoliczności odnoszące się do sytuacji majątkowej, czy też działań podatnika w stosunku do jego majątku. Okoliczności te mogłyby mieć wyłącznie znaczenie w przypadku zaistnienia pozostałych przesłanek z art. 239b § 1 pkt 1-3 O.p. Odmienna wykładnia analizowanego przepisu (...), jest nielogiczna i w istocie przekreśla znaczenie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 4 O.p. Skoro bowiem do upływu terminu przedawnienia pozostał bardzo krótki okres, przez ustawodawcę wyznaczony na czas krótszy niż 3 miesiące, to w aspekcie prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania podatkowego nie mają żadnego znaczenia okoliczności faktyczne dotyczące wielkości majątku podatnika, jego zasobów finansowych, czy dotychczasowej postawy w zakresie uiszczania danin publicznoprawnych. Po prostu nawet przy bardzo dużym majątku, przekraczającym wielokrotnie wartość zobowiązań podatkowych określonych w decyzji organu pierwszej instancji, zobowiązanie to nie zostanie wykonane bez nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, albowiem wygaśnie na skutek przedawnienia.

44 W przypadku takim jak rozpatrywany, gdy organy podatkowe powołały się na zaistnienie przesłanki z pkt 4 (zbliżający się termin przedawnienia zobowiązania), uprawdopodobnienie niewykonania zobowiązania powinno mieć za punkt odniesienia tę właśnie przesłankę. Mając zatem na uwadze argumentację i zarzuty skargi należy podkreślić, że w takim jak analizowany przypadku, nie tyle chodzi o okoliczności leżące po stronie podatnika, ale te związane z samym upływem czasu. Skoro zatem powołana została przesłanka z pkt 4, a nie np. z pkt 2 lub 3, to przy tym uprawdopodobnieniu organ podatkowy nie musi odwoływać się do argumentacji i ustaleń, które miałyby na celu wykazanie braku wystarczającego majątku u podatnika, czy też podejmowania przez niego działań zmierzających do udaremnienia przyszłej egzekucji.

45 Skoro decyzja z dnia 26.10.2016 r., której nadano rygor natychmiastowej wykonalności w dniu 27.10.2016 r., odnosiła się do zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego w kwocie 55053,00 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki [...] W 2011r., które przedawniało się po 31 grudnia 2016 r., a istniało znaczne prawdopodobieństwo iż Skarżąca strona złoży od tej decyzji odwołanie, co też uczyniła to biorąc pod uwagę terminy określone w art. 227 § 1 i art. 139 § 3 O.p. nie sposób uznać w okolicznościach przedmiotowej sprawy, że organy podatkowe nie uprawdopodobniły tego, że zobowiązanie określone w nieostatecznej decyzji z dnia 26.10.2016r. nie zostanie wykonane. Ponadto prawdopodobne było, że Strona w okresie krótszym niż dwa miesiące, jaki pozostał do końca okresu przedawnienia tego zobowiązania nie wykona tego zobowiązania z uwagi na znaczna wysokość zobowiązania – 55053,00 zł . W ocenie Sądu, nie narusza zasad logiki i doświadczenia życiowego pogląd, który legł u podstaw rozstrzygnięcia organu podatkowego, iż jest prawdopodobne, że zobowiązanie wynikające z decyzji określającej Spółce wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotwego nabycia samochodu osobowego w 2011r. nie zostanie wykonane do końca okresu przedawnienia tego zobowiązania.

46 W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, ziszczenie się takiego wariantu dalszych zdarzeń było w ocenie Sądu całkowicie realne i możliwe a więc prawdopodobne, co stanowiło wypełnienie przesłanki wymienionej w art. 239b § 2 O.p., a jej zaistnienie organy podatkowe, zdaniem Sądu, wykazały w stopniu wystarczającym dla uznania, że ich działania nie naruszały prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego jak i poprzedzającego go postanowienia.

47 W ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom Skarżącej, organy I i II instancji uprawdopodobniły w uzasadnieniu postanowień że zobowiązanie wynikające z nieostatecznej decyzji z dnia 26.10.2016 r. nie zostanie wykonane.

48 W tych okolicznościach Sąd za bezzasadne uznaje zarzuty naruszenie art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 jak i art. 121 § 1 i art. 124 O.p. W ocenie Sądu uzasadnienie organu odwoławczego spełnia wszystkie przewidziane przepisami prawa wymogi jak i też nie narusza zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i zasady przekonywania.

49 W tym stanie rzeczy, skoro skarga została uznana za nieuzasadnioną należało orzec o jej oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.