Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 marca 2017 r., I SA/Gd 52/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 marca 2017 r., I SA/Gd 52/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2017 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2016 r., nr [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej

3 stwierdził, że odwołanie pana W. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

4 Uzasadniając przedmiotowe rozstrzygnięcie Dyrektor wyjaśnił, że decyzją

5 z dnia 5 sierpnia 2016r. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osiągniętego w 2010 r. dochodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych lub wybudowanych po 31 grudnia 2008r. w kwocie 46.098,00 zł.

6 Decyzja została przesłana do podatnikowi za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres: O., ul. [...], [...] L. Przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję była dwukrotnie awizowana: w dniu 9 sierpnia 2016r. oraz w dniu 17 sierpnia 2016 r. Wobec niepodjęcia przez stronę korespondencji, została zwrócona do organu, który działając na podstawie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) uznał, że skuteczne doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 23 sierpnia 2016 r.

7 W dniu 3 października 2016r. do Urzędu Skarbowego wpłynęło odwołanie pana W. W. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia 28 października 2016r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016r.

8 Przywołując treść art. 228 § 1 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016r. została skutecznie doręczona podatnikowi w dniu 23 sierpnia 2016r. Powyższe oznacza, że aby odwołanie od tej decyzji mogło zostać uznane za wniesione w terminie określonym w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, to winno być złożone w Urzędzie Skarbowym (lub nadane w urzędzie pocztowym) w nieprzekraczalnym terminie do dnia 6 września 2016r. Tymczasem pan W. W. złożył odwołanie od w dopiero w dniu 3 października 2016r. a więc 26 dni po terminie. W związku z powyższym decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 sierpnia 2016r. stała się ostateczna w dniu 7 września 2016r., co powoduje bezskuteczność odwołania skutkującą pozostawieniem tego środka zaskarżenia bez rozpatrzenia.

9 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan W. W. wniósł o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2016 r., zasądzenie kosztów postępowania oraz o połączenie do wspólnego rozpoznania niniejszej sprawy ze sprawą wszczętą wskutek wniesionej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

10 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik postępowania, tj. przepisów:

11 - art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez bezzasadne stwierdzenie,

12 że odwołanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu,

13 - art. 121 ustawy Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady prowadzenia sprawy w sposób budzący zaufanie do organu podatkowego,

14 - art. 122 ustawy Ordynacji podatkowej poprzez niespełnienie wymogów określonych powyższymi przepisami i brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego pozwalającego na prawidłowe wyjaśnienie stanu faktycznego

15 oraz rozstrzygnięcie sprawy,

16 - art. 123 Ordynacji podatkowej poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału

17 w sprawie oraz uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań,

18 - art. 187 w zw. z art. 192 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego

19 przy jednoczesnym uznaniu, że okoliczność doręczenia decyzji została udowodniona pomimo iż skarżący nie miał możliwości wypowiedzenia się co do tej okoliczności.

20 Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonym postanowieniu.

21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

22 Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych orzeczeń z prawem.

23 Zaskarżone postanowienie zostało wydane jako konsekwencja odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 5 sierpnia 2016 r.

24 W sprawie sygn. akt I SA/Gd 51/17 wyrokiem z dnia 21 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi pana W. W., uchylił postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

25 W świetle powyższego, wobec braku rozstrzygnięcia co do skutecznego wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, w obrocie prawnym nie może pozostać postanowienie w przedmiocie stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione

26 z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej. W świetle powyższego badanie przeprowadzone na podstawie art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej należy uznać za przedwczesne.

27 Organ ponownie rozpoznając sprawę uwzględni rozstrzygnięcie

28 w przedmiocie wniosku pana W. W. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

29 Z tych względów uznając skargę za uzasadnioną Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

30 przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł

31 jak w sentencji.