Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2017 r., I SA/Gd 369/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2017 r., I SA/Gd 369/14

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: odmówić adwokatowi M. S. przyznania wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 16 maja 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu M. Ż. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

3 Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu adwokata M. S.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 2 lipca 2014 r. oddalił skargę i przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

5 Pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powołanego wyroku sądu, w której wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu skarżącemu w ramach prawa pomocy na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako: rozporządzenie).

6 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3335/14 oddalił skargę kasacyjną.

7 Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

8 W niniejszej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje powołane przez pełnomocnika rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Zgodnie z § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

9 Nie ulega wątpliwości, iż z treści powołanego przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Wymaga przy tym podkreślenia, iż brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 p.p.s.a. Przyjmuje się bowiem, iż oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Oświadczenie pełnomocnika o zapłaceniu lub nie opłat za wykonanie czynności w ramach pomocy prawnej przyznanej z urzędu jest elementem konstrukcyjnym wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego i zawarcie tego oświadczenia w treści wniosku warunkuje pozytywne jego rozpatrzenie. Wniosek niezawierający przedmiotowego oświadczenia jest wadliwy i nie może zostać uwzględniony – jako niekompletny nie wywiera zamierzonych skutków prawnych (zob. postanowienia NSA z dnia 13 sierpnia 2014 r., II OZ 759/14; z dnia 25 marca 2014 r., I FZ 40/14; z dnia 8 grudnia 2009 r., II GZ 273/09, z dnia 25 marca 2009 r., II FZ 90/09, z dnia 28 sierpnia 2008 r., I OZ 615/08, z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08, wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

10 W niniejszej sprawie wniosek pełnomocnika z urzędu złożony zawarty w skardze kasacyjnej o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, nie zawiera oświadczenia, że koszty tej pomocy nie zostały (w całości bądź w części) opłacone przez skarżącego. Przedmiotowe oświadczenie nie może ograniczać się do sformułowania "(...) wnoszę o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu (...) w ramach prawa pomocy w postępowaniu wywołanym złożeniem skargi kasacyjnej".

11 Reasumując, skoro wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego z urzędu nie zawierał oświadczenia o ich nieuiszczeniu w całości lub w części, to w myśl powołanych wyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.