Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2010 r., I SA/Gd 340/10
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 czerwca 2010 r., I SA/Gd 340/10
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi T.K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 3 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.
Uzasadnienie
2 I SA/Gd 340/10
UZASADNIENIE
3 T. K. wystąpił do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
4 Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że skarżący w 2005 r. prowadził działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. W roku 2006 wspólnicy nabyli ⅔ udziałów w lokalu użytkowym o łącznej powierzchni 150 m2, współwłaścicielem w pozostałej części została żona wspólnika skarżącego, która udział w części ⅓ nabyła do majątku odrębnego. Skarżący wyjaśnił przy tym, że spółka w zakresie swojej działalności nie prowadziła obrotu nieruchomościami ani nie wykonywała podobnych czynności, jak również udział w nieruchomości nie został nabyty celem jego odsprzedaży. Współwłaściciele dokonali fizycznego podziału przedmiotowego lokalu poprzez wyodrębnienie dwóch pomieszczeń o powierzchni odpowiadającej wielkości posiadanych udziałów, tj. 100 m2 i 50 m2. Wspólnicy spółki wykonali prace remontowo-adaptacyjne, po zakończeniu których rozpoczęli faktyczne użytkowanie pomieszczenia prowadząc w nim działalność doradczą, zarówno jako spółka, jak i indywidualnie. Z uwagi na fakt, że wyodrębnione pomieszczenie nie zostało przekształcone w samodzielny lokal, nabyty przez wspólników udział w nieruchomości nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i nie był amortyzowany. Skarżący wskazał, że spółka odliczyła w całości podatek VAT wynikający z faktury VAT wystawionej przez sprzedającego nieruchomość, a także podatek VAT z tytułu towarów i usług nabytych w ramach prac remontowo-adaptacyjnych. W roku 2008 spółka cywilna została rozwiązana, a skarżący, zgodnie z art. 875 § 1 K.c., stał się współwłaścicielem lokalu użytkowego w części ⅓. Po rozwiązaniu spółki skarżący kontynuował działalność doradczą, którą prowadził (i prowadzi nadal) w miejscu swojego zamieszkania. Tym samym należąca do niego część lokalu użytkowego nie jest wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, której przedmiotem – jak podkreślił – nie jest obrót nieruchomościami, nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych, nie jest również przedmiotem najmu, dzierżawy. Przed sądem powszechnym zawisła sprawa o zniesienie współwłasności nieruchomości i przyznanie prawa własności lokalu byłemu wspólnikowi i jego małżonce poprzez spłatę skarżącego. Natomiast skarżący żąda przyznania na jego rzecz prawa własności części wyodrębnionego dla niego pomieszczenia i nałożenie na byłego wspólnika obowiązku spłaty udziału małżonki. Jednocześnie skarżący rozważa możliwość zawarcia ugody i sprzedaż posiadanego udziału w nieruchomości na rzecz pozostałych współwłaścicieli, a następnie wydatkowania uzyskanych środków na zakup lokalu, który wykorzystywałby na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
5 W związku z powyższym zwrócił się z zapytaniem czy zniesienie współwłasności nieruchomości przez sąd z zasądzeniem spłat na jego rzecz, czy też w drodze zawartej przez współwłaścicieli umowy należy kwalifikować jako dochód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości oraz czy skarżący będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., zwanej dalej u.p.d.o.f.). W ocenie skarżącego na tak sformułowane pytania należy odpowiedzieć twierdząco. Zniesienie współwłasności nieruchomości czy to przez sąd, czy też w drodze zawartej umowy będzie stanowiło odpłatne zbycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 i art. 30e u.p.d.o.f., a dochód z tego tytułu będzie podlegał zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Argumentując swoje stanowisko skarżący wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8, ust. 2 i 3, art. 14 ust. 2 pkt 1 oraz art. 22d ust. 1 u.p.d.o.f. źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub udziały w nieruchomości, z wyjątkiem – kwalifikowanego jako przychody z działalności gospodarczej – odpłatnego zbycia składników majątku, stanowiących środki trwałe i wartości niematerialne i prawne lub składników majątku o wartości niższej niż 3.500 (a wyższej niż 1.500 zł), które były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej podatnika i były ujęte w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Zdaniem skarżącego przychodem z działalności gospodarczej nie jest jednak odpłatne zbycie nieruchomości o charakterze mieszkalnym. Przypomniał, że nabyty przez byłych wspólników udział w lokalu użytkowym nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych.
6 Minister Finansów w zaskarżonej interpretacji z dnia 3 grudnia 2009 r. uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji przywołano brzmienie art. art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8, art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz art. 22d ust. 2 u.p.d.o.f., z których wywiedziono, że podstawowym kryterium zaliczenia przychodu ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów z tego tytułu jest fakt jego wykorzystywania w ramach działalności. Tym samym bez znaczenia pozostaje okoliczność, że składnik majątku nie był ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wyjątek stanowi jedynie odpłatne zbycie nieruchomości mieszkalnych. Podkreślono, że w art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. nie zostały wymienione wszystkie przychody z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., zaś w art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. ustawodawca wskazał niektóre przychody, które również zaliczył do przychodów z działalności gospodarczej. Następnie organ podatkowy przytoczył treść art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. i wyjaśnił, iż przedmiotowe zwolnienie dotyczy wyłącznie dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f.
7 Mając na uwadze obowiązujące regulacje prawne Minister Finansów stwierdził, że w przedstawionym przez skarżącego stanie faktycznym przychód ze zbycia udziału we współwłasności lokalu użytkowego, który był wykorzystywany do potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej uznać należy za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., z uwzględnieniem art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f., zaś skarżącemu nie będzie przysługiwało prawo do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.
8 Pismem z dnia 28 grudnia 2009 r. skarżący wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł zarzut błędnej wykładni powołanych przez organ podatkowy przepisów dotyczących przychodów z tytułu działalności gospodarczej poprzez przyjęcie, że nie stanowią one katalogu zamkniętego. Zdaniem skarżącego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami z działalności gospodarczej, która zdefiniowana została w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., są: (1) przychody uzyskiwane bezpośrednio w jej wykonywaniu (art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f.) oraz (2) niektóre inne przychody, które nie zostały wprawdzie osiągnięte w jej wykonywaniu, lecz pozostają z nią w związku, a które zostały enumeratywnie wymienione w art. 14 ust. 2 p.d.o.f. Należą do nich zatem przychody ze zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, ujęte w wymaganych ewidencjach, z wyjątkiem zbycia nieruchomości mieszkalnych. W świetle powyższego wyłącznie odpłatne zbycie rzeczy stanowiących środki trwałe ujęte we właściwej ewidencji stanowi przychód z działalności gospodarczej. Skoro pomieszczenie powstałe w wyniku dokonanych przez wspólników prac remontowo-adaptacyjnych nie stanowiło odrębnego (samodzielnego) lokalu, udział w nieruchomości nie został zaliczony do środków trwałych spółki, nie był ujęty w ewidencji tych środków i nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne to jego zbycie nie stanowi przychodu z tytułu działalności gospodarczej w rozumieniu u.p.d.o.f. W dalszej części uzasadnienia skarżący omówił pojęcie środka trwałego, przywołując przepisy u.p.d.o.f. (art. 22a ust. 1 pkt 1 i art. 22d ust. 2) oraz orzecznictwo sądów administracyjnych (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II FSK 867/08, z dnia 26 czerwca 1996 r., sygn. akt SA/Wr 1626/95) i interpretacje wydane przez organy podatkowe (z dnia 6 października 2008 r., nr IBPB3/423-583/08/MS, z dnia 15 października 2009 r., nr ITPB3/423-407/09/PS).
9 W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził, iż brak jest podstaw do zmiany zaskarżonej interpretacji.
10 Wobec powyższego T. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, żądając uchylenia interpretacji Ministra Finansów w całości. Podniósł zarzut naruszenia art. 10 ust. 2 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. poprzez przyjęcie, że określony w ustawie katalog przychodów z działalności gospodarczej ma charakter jedynie przykładowy, a nie zamknięty, a także poprzez jego zastosowanie do inwestycji, która nie stanowiła i nie stanowi środka trwałego oraz nie została ujęta w ewidencji środków trwałych. Zdaniem skarżącego treść art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f. wskazuje, że przepis ten ma charakter uzupełniający katalog przychodów z działalności gospodarczej. Przedstawiona w skardze argumentacja co do meritum powiela stanowisko strony zawarte we wniosku wszczynającym postępowanie oraz w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.
11 W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
13 I.
14 Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżony akt nie narusza prawa w sposób kwalifikujący go do wyeliminowania z obrotu prawnego. Należy wskazać, że sąd administracyjny na podstawie art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej P.p.s.a.), uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (ostatni ze wskazanych przepisów dotyczy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnych sprawach) uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności.
15 Zdaniem Sądu przedstawiona przez organ prawnopodatkowa kwalifikacja stanu faktycznego wskazanego przez stronę skarżącą jest prawnie uzasadniona.
16 II.
17 Strona w złożonym wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego przedstawiła następujące zdarzenie przyszłe – strona w 2005r. założyła ze swym wspólnikiem spółkę cywilną, której celem było prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Spółka cywilna nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. W roku 2006 spółka cywilna nabyła udział 2/3 w lokalu użytkowym o pow. 150 m2; 2/3 część lokalu użytkowego o pow. 100 m2 była użytkowana w prowadzonej przez spółkę cywilną działalności gospodarczej, 1/3 o powierzchni 50 m2 była własnością żony wspólnika skarżącego. 2/3 część lokalu użytkowego o pow. 100 m2 - wykorzystywana w prowadzonej przez spółkę cywilna działalności gospodarczej - nie została przekształcona w samodzielny lokal.
18 Z tytułu nabycia przez spółkę cywilną udziału 2/3 w tymże lokalu użytkowym sprzedawca lokalu wystawił na rzecz spółki cywilnej, jako podatnika podatku od towarów i usług, fakturę, z której spółka odliczyła podatek naliczony.
19 Spółka odliczyła również podatek od towarów i usług w odniesieniu do nabytych towarów i usług związanych z przeprowadzonymi w tymże lokalu użytkowym pracami remontowymi i modernizacyjnymi, jednak ww. lokal użytkowy nie został wprowadzony do środków trwałych spółki i nie podlegał kosztom pośrednim w postaci amortyzacji bowiem nie został przekształcony w samodzielny lokal.
20 Podatek VAT likwidacyjny należny od likwidacji spółki cywilnej został rozliczony w urzędzie skarbowym z mocy art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej u.p.t.u.).
21 Skarżący na skutek rozwiązania spółki cywilnej został współwłaścicielem przedmiotowego lokalu użytkowego (art. 875 § 1 K.c.). W sądzie powszechnym toczy się sprawa o zniesienie współwłasności. Skarżący w złożonym wniosku podkreślił, że powstały 1/3 udział w lokalu użytkowym nie jest przez niego wykorzystywany w działalności gospodarczej.
22 Zakres wniosku złożonego przez stronę skarżącą jest następujący – czy na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. Nr 14 z 2000r., poz. 176 ze zm.; w skrócie u.p.d.o.f.) sądowe zniesienie współwłasności lokalu użytkowego, wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej w ramach zawartej umowy spółki cywilnej, będzie stanowiło dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości, co do którego strona będzie uprawniona do skorzystania ze zwolnienia podatkowego o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. oraz czy na gruncie ww. ustawy ugodowe (umowne) zniesienie współwłasności będzie stanowiło dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości, co do którego strona będzie uprawniona do skorzystania z ww. uprawnienia o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.
23 Zdaniem strony sądowe lub umowne zniesienie współwłasności lokalu będzie stanowiło odpłatne zbycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. i w stosunku do tego dochodu będzie uprawniony do skorzystania ze wskazanego zwolnienia podatkowego.
24 Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, działającego w imieniu Ministra Finansów, wyrażonym w wydanej 3 grudnia 2009r. interpretacji indywidualnej, przychód z zamierzonego przez stronę zbycia udziału we współwłasności lokalu użytkowego, wykorzystywanego w działalności gospodarczej będzie stanowił, z uwzględnieniem dyspozycji art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f., przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., a w konsekwencji nie znajduje w takiej sytuacji zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.
25 Wskazać w tym miejscu należy, że z mocy art. 21 ust. 1 pkt 132 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e u.p.d.o.f., w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
III.
26 Należy odpowiedzieć na pytanie czy stan przedstawiony jako zdarzenie przyszłe wskazuje na uzyskanie w przyszłości przychodu o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. – jak wywodzi skarżący chcący skorzystać z przywileju podatkowego o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 132 u.p.d.o.f., czy też – jak wywodzi organ - jest to przychód przewidziany przez ustawodawcę w art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f.
27 Z mocy art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. źródłami przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości. Z mocy zaś art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f. nie stosuje się przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. do odpłatnego zbycia składników majątku o jakim mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. z zastrzeżeniem ust. 3 tego przepisu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
28 Zasadnym staje się, wobec takiego unormowania w prawie podatkowym przedmiotowej kwestii, odniesienie się do art. 14 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f.
29 Zgodnie z dyspozycją art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. za przychód z działalności o jakiej mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. (pozarolnicza działalność gospodarcza)uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
30 Z mocy zaś art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f., przepisu przywołanego w dyspozycji art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f., przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątkowych będących środkami trwałymi, składnikami majątku o których mowa w art. 22d ust. 1 u.p.d.o.f. (z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł) i będących wartościami niematerialnymi i prawnymi, ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku o których mowa w art. 22d ust. 1 u.p.d.o.f. (z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nie ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z wyjątkiem przychodów z odpłatnego zbycia budynku mieszkalnego lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, gruntu albo prawa użytkowania wieczystego gruntu związanego z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.
31 Powyższe pozwala na przyjęcie uzasadnionej tezy, zgodnie z którą przychody ze zbycia lokali użytkowych, które nie są użytkowane na cele mieszkalne są uznawane za przychody z działalności gospodarczej pod warunkiem, że zbycia dokonuje podatnik prowadzący działalność gospodarczą, a lokal użytkowy stanowił środek trwały ujęty w ewidencji środków trwałych. W takim przypadku, gdy przychody ze zbycia są przychodami z działalności gospodarczej, podatnik nie może korzystać ze zwolnienia ww. przychodów od podatku dochodowego (por. Adam Bartosiewicz i Ryszard Kubacki w komentarzu pt.: PIT; wydanie 2, LEX 2010, strona 260 i 508).
32 Wskazać przy tym należy, że bez znaczenia w sprawie jest fakt, że lokal użytkowy wykorzystywany przez spółkę cywilną, w prawnych ramach której skarżący prowadził ze swym wspólnikiem działalność gospodarczą, nie został ujęty wpisem do ewidencji środków trwałych. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że lokal użytkowy był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej o czym świadczy decyzja podatnika w zakresie podatku od towarów i usług. To czy podatnik zechce wykorzystać instytucję kosztów pośrednich poprzez odpisy amortyzacyjne i wbrew przepisom prawa nie obejmuje nabytego i faktycznie wprowadzonego do przedsiębiorstwa spółki w rozumieniu art. 551 K.c. lokalu użytkowego wpisem do ewidencji działalności gospodarczej nie zmienia tego, że zbywany lokal użytkowy czy też sądowe lub umowne zniesienie współwłasności lokalu użytkowego, wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej w ramach zawartej umowy spółki cywilnej, stanowić będzie przychód z prowadzonej działalności gospodarczej. A to oznacza, że wbrew stanowisku strony nie nabędzie on uprawnienia do skorzystania ze zwolnienia podatkowego o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.
33 Ponadto podkreślić należy, że do objęcia składników majątku dyspozycją art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f. nie jest konieczne, aby w chwili zbycia działalność gospodarcza była jeszcze prowadzona, bowiem przepisem tym objęte są również składniki majątku wykorzystywane uprzednio w prowadzonej działalności gospodarczej. Zachowuje w tym względzie aktualność wyrok Sądu Najwyższego z 8 marca 2001r. w sprawie III RN 81/00 (opubl. w: OSNAP 2001, nr 23, poz. 681), w którym postawiono następującą tezę – dochody ze sprzedaży środków trwałych spółki cywilnej po jej rozwiązaniu podlegają opodatkowaniu jako dochody z działalności gospodarczej.
34 Powyższe twierdzenie dodatkowo można uzasadnić tym, że dla zakwalifikowania przychodów z odpłatnego zbycia składnika majątkowego wykorzystywanego w działalności gospodarczej do przychodów z działalności gospodarczej decydujące znaczenia ma przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego pozyskania, a nie z kryterium czasowym.
35 Należy przy tym zwrócić uwagę na to, że część orzecznictwa sądów administracyjnych, których podstawą prawną były przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2003r., nie odnosi się do stanu prawnego z roku 2010 (por. wyrok NSA z 26 kwietnia 2006r. w sprawie II FSK 612/05 (opubl. w systemie LEXPolonica).
36 Przed dniem 1 stycznia 2003r. przychody z działalności gospodarczej nie stanowiły przychodu ze zbycia jakiejkolwiek nieruchomości. Po dniu 1 stycznia 2003r. wyłączenie dotyczy tylko przychodów ze zbycia nieruchomości i praw mieszkalnych – jeżeli bowiem przedmiotem odpłatnego zbycia jest budynek mieszkalny lub jego część, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, grunt albo prawo użytkowania wieczystego gruntu związanego z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, to wówczas przychody uzyskane z tej umowy nie będą stanowić przychodu z działalności gospodarczej.
37 Reasumując:
38 od dnia 1 stycznia 2003r. (por. ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw; opubl. Dz. U. z 2002, nr 200, poz. 1679), sprzedaż nieruchomości niemieszkalnych związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą stanowi przychód z działalności gospodarczej i to niezależnie od tego czy następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
39 W sprawie należy podkreślić, że postępowanie interpretacyjne opiera się wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę; w tym postępowaniu nie może toczyć się spór o stan faktyczny, ani też nie może być prowadzone postępowanie dowodowe (por. wyrok WSA w Krakowie z 21 kwietnia 2009r. w sprawie I SA/Kr 1678/08).
40 Sąd uznając, w oparciu o art. 146 § 1 P.p.s.a. a contrario, że w niniejszej sprawie nie miało miejsce naruszenie prawa skutkujące uwzględnieniem skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.