Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2010 r., I SA/Gd 328/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2010 r., I SA/Gd 328/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2002 r., styczeń, luty, sierpień, październik i listopad 2003 r. oraz w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okres od marca do lipca, wrzesień i grudzień 2003 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 W piśmie procesowym z dnia 31 marca 2009 r. A S.A wniosła skargę na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku: z dnia 27 lutego 2009 r. ([...]) oraz z dnia 27 lutego 2009 r. ([...])". Ponieważ ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") nie przewiduje możliwości wniesienia jednej skargi na dwie decyzje, pismo strony zostało potraktowane jako zawierające w swej treści dwie skargi na dwie decyzje administracyjne tj. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lutego 2009 r. [...] dotyczącą określenia stronie zobowiązania podatkowego w podatku VAT za grudzień 2002 r. oraz miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. (skarga zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 327/09) oraz równoległą skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w z dnia 27 lutego 2009 r. [...] dotyczącą odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku VAT za grudzień 2002 r. styczeń, luty, sierpień, październik i listopad 2003 r. oraz stwierdzającej tę nadpłatę odpowiednio za okres od marca do lipca, wrzesień oraz grudzień 2003 r. (skarga zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 328/09).

3 Wyrokiem z dnia 15 października 2009 r. o sygn. akt I SA/Gd 328/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lutego 2009 r. [...] w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku VAT za grudzień 2002 r., oddalając skargę w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wyroku podkreślono, że bez skutecznego zakwestionowania decyzji wymiarowej ([...]) nie jest możliwe podważenie decyzji wydanej w przedmiocie nadpłaty ([...]). A contrario - uchylenie decyzji wymiarowej na podstawie, której rozstrzygano czy kwota zapłaconego podatku przewyższyła podatek należny powoduje, że kwestia wystąpienia nadpłaty za dany okres rozliczeniowy ponownie staje się kwestią otwartą. W uzasadnieniu zaznaczono, że sytuacja taka zaistniała w przedmiotowej sprawie na skutek wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 15 października 2009 r. wyroku o sygn. akt I SA/Gd 327/09, w którym Sąd dokonał częściowego uchylenia decyzji wymiarowej [...].

4 Kwestionując powyższe rozstrzygnięcia pełnomocnik spółki, doradca podatkowy z. M., w dniu 23 grudnia 2009 r. wniósł do Sądu pismo zatytułowane "skarga kasacyjna od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2009 r. (sygn. akt I SA/Gd 327/09) oraz I SA/Gd 328/09) oddalających A S.A."

5 Ponieważ podobnie jak w przypadku skarg, ustawa P.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia jednej skargi kasacyjnej na dwa odrębne wyroki sądu I instancji, wskazane pismo procesowe zostało potraktowane jako zawierające dwie skargi kasacyjne: skargę kasacyjną na wyrok, w którym rozpoznano sprawę o sygn. akt I SA/Gd 327/09 oraz równoległą skargę kasacyjną na wyrok, w którym rozpoznano sprawę o sygn. akt I SA/Gd 328/09. W obu sprawach w formie odrębnych i oznaczonych stosownie do sygnatury danej sprawy wezwań, Sąd wystąpił do pełnomocnika strony o uzupełnienie braków formalnych skarg kasacyjnych poprzez nadesłanie ich odpisów (po jednym w każdej sprawie) dla strony przeciwnej w termie 7 dni od dnia doręczenia każdego z wezwań pod rygorem odrzucenia odpowiadającej wezwaniu skargi.

6 Wezwanie do usunięcia braków skargi w sprawie I SA/Gd 328/09 zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 8 stycznia 2010 r. Tym samym termin do nadesłania odpisu skargi dla potrzeb sprawy I SA/Gd 328/09 upływał w dniu 15 stycznia 2010 r. Wezwanie do usunięcia braków skargi w sprawie I SA/Gd 327/09 zostało doręczone pełnomocnikowi w tym samym terminie.

7 W wyznaczonym terminie pełnomocnik przesłał na adres Sądu 1 odpis pisma procesowego, które uprzednio wniósł w dniu 23 grudnia 2009 r., nie precyzując czy, jest to odpis mający uzupełnić braki formalne skargi kasacyjnej w sprawie I SA/Gd 327/09 czy też skargi kasacyjnej w sprawie I SA/Gd 328/09. Powyższe nie wynikało również z załączonego do odpisu pisma przewodniego.

8 Wobec powyższego Sąd zobowiązał doradcę podatkowego do jednoznacznego wskazania, do której sprawy złożył odpis skargi kasacyjnej, pod rygorem przyjęcia, że odpis złożono do sprawy o numerze niższym.

9 W odpowiedzi pełnomocnik wskazał, że złożył tylko jednej odpis skargi kasacyjnej, ponieważ złożył on tylko jedną skargę kasacyjną od obu zaskarżonych wyroków. W ocenie pełnomocnika nie było zatem potrzeby składania dwóch odpisów tej skargi dla strony przeciwnej.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Na wstępie szczególnego podkreślenia wymaga, że wbrew przekonaniu pełnomocnika strony skarżącej nie mógł on złożyć jednej skargi na dwa odrębne wyroki sądu pierwszej instancji. Powyższe jest oczywiste w świetle całokształtu regulacji zawartej w ustawie P.p.s.a., wynikając już chociażby z art. 173 § 1 tej ustawy, który wyraźnie stanowi, że skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku. Stanowisko pełnomocnika jest w tej kwestii nie tylko sprzeczne z literą prawa, ale również nielogiczne. Jego akceptacja, musiałaby prowadzić do absurdalnej sytuacji uznania dopuszczalności zaskarżania przez podatnika w ramach jednej skargi dowolnej liczby wydanych wobec niego rozstrzygnięć administracyjnych, a w konsekwencji oznaczać przyjęcie, że jedno postępowanie sądowe może dotyczyć wielu różnych spraw administracyjnych. Z powyższych względów stanowisko pełnomocnika nie mogło znaleźć akceptacji Sądu.

12 Poza wymogami specjalnymi, zgodnie z art. 176 P.p.s.a. skarga kasacyjna musi czynić zadość wymaganiom ogólnym, przypisanym dla wszystkich pism w postępowaniu sądowym. Wymagania te precyzuje m.in. art. 47 § 1 P.p.s.a. zgodnie z którym do pisma strony należy każdorazowo dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie skutkuje natomiast zgadnie z art. 178 jej odrzuceniem przez sąd pierwszej instancji, dokonujący wstępnej oceny wniesionego za jego pośrednictwem do Naczelnego Sądu Administracyjnego pisma procesowego.

13 W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu.

14 Wezwanie do usunięcia braków skargi w sprawie I SA/Gd 328/09 zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 8 stycznia 2010 r. Tym samym termin do nadesłania odpisu skargi dla potrzeb sprawy I SA/Gd 328/09 upływał w dniu 15 stycznia 2010 r. Ponieważ mając na uwadze szczegółowo przedstawiony powyżej stan faktyczny, nadesłany przez pełnomocnika w dniu 11 stycznia 2010 r. odpis należało potratować jako złożony w sprawie I SA/Gd 327/09, Sąd stwierdza, że braki skargi kasacyjnej w sprawie I SA/Gd 328/09 w ogóle nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika. Podkreślenia wymaga, że otrzymując powyższe wezwanie strona została pouczona o konsekwencjach braku jego wypełnienia, a pomimo to uchyliła się od obowiązku wykonania wezwania Sądu, nie kwestionując jednocześnie wydanego w sprawie przez przewodniczącego wydziału zarządzenia o wezwaniu do uzupełniania braków formalnych skargi kasacyjnej.

15 Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a.