Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 marca 2018 r., I SA/Gd 1623/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 marca 2018 r., I SA/Gd 1623/16

Sentencja

1 Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od kwietnia 2011 r. do listopada 2011 r. postanawia: odmówić przyznania adwokatowi P. S. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 12 czerwca 2017 r. przyznano skarżącemu M. K. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez ustanowienie adwokata.

3 Pismem z dnia 24 lipca 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata P. S.

4 Wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na wyżej opisaną decyzję. Jak wynika z protokołu rozprawy, pełnomocnik z urzędu stawił się na niej i poparł skargę, jednocześnie wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

5 Powyższy wniosek nie zawierał oświadczenia, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.

6 W piśmie procesowym z dnia 15 marca 2018 r. wyznaczony pełnomocnik podtrzymał i uzupełnił ww. wniosek, wskazując, iż wnosi o przyznanie tytułem kosztów zastępstwa procesowego kwoty 2.400 zł powiększonej o należny podatek od towarów i usług.

7 Powyższe pismo także nie zawierało oświadczenia, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części.

8 Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

9 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony w niniejszej sprawie pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.

10 Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714, zwane dalej rozporządzeniem).

11 Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości ani w części.

12 Cytowany przepis § 3 rozporządzenia statuuje podstawową zasadę zawartości wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl której warunkiem koniecznym ich przyznania jest złożenie oświadczenia, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Brak stosownego oświadczenia stanowi nieusuwalny brak wniosku, skutkujący odmową przyznania wynagrodzenia. Tym samym aktualność zachowały poglądy judykatury i doktryny prezentowane w tym przedmiocie pod rządami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

13 Sformułowanie § 3 rozporządzenia nie pozostawia więc wątpliwości, że oświadczenie, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, powinno być wyraźnie sformułowanie we wniosku adwokata o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej stronie postępowania z urzędu (por. postanowienie SN z 23 lutego 2012 r., V CZ 133/11, LEX nr 1215161). Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie SN z 22 października 2015 r., II UZ 28/15, LEX nr 1827133, postanowienia NSA z dnia 13 sierpnia 2014 r., II OZ 759/14; z dnia 25 marca 2014 r., I FZ 40/14; z dnia 8 grudnia 2009 r., II GZ 273/09, z dnia 25 marca 2009 r., II FZ 90/09, z dnia 28 sierpnia 2008 r., I OZ 615/08, z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08, wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

14 Oświadczenie powyższe jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 8 grudnia 2009 r., II GZ 273/09, LEX 582846, postanowienie WSA w Warszawie z 15 grudnia 2008 r., II SA/Wa 613/08, LEX nr 964295).

15 W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jednakże nie złożył obligatoryjnego oświadczenia, że nie zostało ono zapłacone w całości lub w części.

16 Z tych względów referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.