Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lipca 2020 r., I SA/Gd 1606/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lipca 2020 r., I SA/Gd 1606/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.),, Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Protokolant Asystent sędziego Renata Rombel, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 lipca 2020 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 28 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia towaru oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia 28 czerwca 2019r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka, Skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego (dalej: Naczelnik UCS) z dnia 1 sierpnia 2018r. w przedmiocie odmowy zwolnienia towaru w postaci czynnika chłodniczego i cofnięcia poza obszar celny.

3 Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny.

4 W dniu 23 lipca 2018 r. w Oddziale Celnym "Terminal Kontenerowy" w G. [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G., przedstawiciel bezpośredni Skarżącej Spółki złożył zgłoszenie celne towaru w postaci czynnika chłodniczego w procedurze dopuszczenia do obrotu. Zgłoszenie zostało zarejestrowane w systemie zgłoszeń celnych pod numerem [...].

5 Zadeklarowany towar posiadał kod CN - 3824 78 40 00 X091 V999, ze stawką celną 6,5% i stawką podatku VAT 23%. Wartość przedmiotowego towaru została określona w polu 42 zgłoszenia celnego jako kwota 70 148,00 USD na warunkach dostawy CIF [...]. Jako masę brutto towaru wskazano wielkość 17 550,000 kg a masę netto określono jako 11 310,000 kg.

6 Po przeprowadzeniu analizy dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego oraz danych uzyskanych ze strony internetowej F-Gaz Portal administrowanej przez Komisję Europejską, stwierdzono, iż podmiot importujący przedmiotowy towar naruszył przepisy art. 16 i art. 17 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 517/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 roku w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006. Naruszenie wskazanych przepisów nastąpiło poprzez zgłoszenie do procedury dopuszczenia do obrotu wodorofluorowęglowodorów (dalej określanych jako f-gazy) bez przydzielonego kontyngentu przyznanego na 2018 r.

7 Wobec zaistniałych nieprawidłowości, Naczelnik UCS działając na podstawie art. 22 ust. 6 lit. c, art. 134, art. 198 ust. 1 lit. b tiret iv rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE. L Nr 269 z dnia 10 października 2013 r.), art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo celne oraz art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubażających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1951 z późn. zm.) w decyzji z dnia 1 sierpnia 2018 r., odmówił zwolnienia przedmiotowego towaru do procedury dopuszczenia do obrotu i cofnął przedmiotowy towar poza obszar celny UE (przy czym decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 11 grudnia 2018 r. cofnięcie towaru poza obszar celny UE zostało wstrzymane).

8 Spółka wniosła odwołanie od powyższej decyzji, po rozpatrzeniu którego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzja z dnia 28 czerwca 2019 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika UCS.

9 Organ wskazał w uzasadnieniu, że warunki dotyczące wprowadzenia do obrotu fluorowanych gazów cieplarnianych (f-gazów) określa Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 517/2014. W art. 15 ust. 1 wskazano, iż Komisja Europejska zapewnia, by ilość f-gazów, jaką producenci i importerzy mogą wprowadzić do obrotu w Unii każdego roku, nie przekraczała maksymalnej ilości na dany rok, obliczonej zgodnie z załącznikiem V. Producenci i importerzy zapewniają, aby ilość f-gazów, jaką każdy z nich wprowadził do obrotu, obliczona zgodnie z załącznikiem V, nie przekroczyła ich kontyngentu, przydzielonego na podstawie art. 16 ust. 5 lub przydzielonego na podstawie art. 18.

10 Stosownie do regulacji art. 16 ust. 5 ww. rozporządzenia 517/2014, Komisja przydziela kontyngenty na wprowadzanie f-gazów do obrotu każdemu producentowi i importerowi na każdy rok, począwszy od 2015 roku, stosując mechanizm przydziału, określony w załączniku VI. Kontyngenty są przydzielane wyłącznie producentom lub importerom, którzy mają siedzibę na terytorium Unii, lub którzy wyznaczyli wyłącznie przedstawiciela, mającego siedzibę na terytorium Unii. Wszystkie kontyngenty i wartości odniesienia zapisywane są w elektronicznym rejestrze HFC, utworzonym na podstawie art. 17 rozporządzenia 517/2014 i udostępnianym przez Komisję za pomocą portalu fluorowanych gazów cieplarnianych - F-gaz Portal.

11 Organ pierwszej instancji dokonał kontroli i weryfikacji zgłoszenia celnego, stwierdzając naruszenie polegające na zgłoszeniu przedmiotowego towaru bez przyznanego kontyngentu na import f-gazów w 2018 r.

12 Zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 10) rozporządzenia 517/2014, wprowadzenie do obrotu należy rozumieć jako dostarczanie lub udostępnianie na rzecz innej strony w Unii po raz pierwszy, za opłatą lub nieodpłatnie, lub stosowanie na własny rachunek w przypadku producenta i obejmuje dopuszczenie celne do swobodnego obrotu w Unii.

13 W ocenie organu odwoławczego powyższa definicja oznacza, że objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu jest tożsame z wprowadzeniem do obrotu, nie podzielając tym samym stanowiska Skarżącej.

14 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie podzielił również stanowiska pełnomocnika Skarżącej, że dopiero różnica pomiędzy stanami magazynowymi f-gazów, powiększona o wielkość importu i pomniejszona o wielkość eksportu poza obszar celny UE świadczy o wysokości zrealizowanego w bieżącym roku kontyngentu. Zapasy wykazywane w okresie sprawozdawczym nie mają znaczenia w kontekście badanej definicji.

15 Organ odwoławczy nie podzielił także zapatrywania Spółki w kwestii możliwości wykorzystania przez importerów zaległych limitów towaru przyznanych w kontyngentach z poprzednich lat, które nie zostały do tej pory wykorzystane, jak również wykorzystania limitów awansem na poczet przyszłych kontyngentów. Dyspozycja art. 15 Rozporządzenia nr 517/2014 wskazuje, że kontyngenty przydzielane są w okresach rocznych i w takich też okresach są rozliczane. Natomiast przekroczenie kontyngentu na dany rok jest naruszeniem analizowanej normy prawnej. Niedopuszczalne jest tym samym wykorzystywanie w danym roku limitów określonych w zaległych, niewykorzystanych kontyngentach z poprzednich lat, ani też dokonanie przywozu f-gazów awansem na konto przyszłych limitów, które mogą być przyznane w następnych latach importerowi.

16 Odnosząc się do zarzutów pełnomocnika Skarżącej dotyczących braku uprawnień organów KAS do sprawowania kontroli nad obrotem f-gazami organ wskazał, że jakkolwiek organy celne nie są uprawnione do przyznawania kontyngentów oraz badania ich wykorzystania w kontekście wartości za ubiegłe okresy, są jednak właściwe do kontroli zgodności z prawem, w tym z przepisami Rozporządzenia nr 517/2014, dokonywanego przez importerów przywozu na mocy przepisów UKC oraz przepisów krajowych.

17 Jak wynika z okoliczności faktycznych zaistniałych w rozważanej sprawie, Skarżąca poprzez złożenie zgłoszenia celnego zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na terenie UE f-gazy bez posiadania kontyngentu na wprowadzanie do obrotu. Czynność ta stanowiła naruszenie zasad ograniczających obrót f-gazami polegający na wymogu uzyskania kontyngentu. Stwierdzone naruszenie wynika z postanowień art. 16 rozporządzenia nr 517/2014. Z tych to względów przedstawiony do kontroli celnej towar, jako podlegający ograniczeniom nie mógł zostać zwolniony do procedury dopuszczenia do obrotu (por. art. 198 ust. 1 lit. b) UKC). Uprawnienia kontrolne organów celnych wynikają wprost z unijnego ustawodawstwa celnego, natomiast kompetencje w zakresie sprawowania kontroli i dozoru nad obrotem f-gazami, zostały ustanowione w przepisach krajowych.

18 Kompetencje natomiast organów ochrony środowiska w zakresie sprawowania kontroli odnośnie wprowadzanych do obrotu f-gazów wynikają z odmiennych unormowań prawnych, nie kolidujących w żaden sposób z regulacjami, na mocy których zobligowane są do podejmowania działań organy KAS.

19 Dalej organ wskazał, że w przepisach prawa celnego brak jest definicji nielegalnego wprowadzenia czy też przemytu celnego towarów na obszar celny UE. Zarówno w przepisach UKC jak i rozporządzeń wykonawczych nie zdefiniowano tego pojęcia. Nielegalne wprowadzenie towarów na obszar celny może być podyktowane wprowadzeniem reglamentacji pozataryfowej, czyli środków nadzoru lub ochrony, ograniczeń ilościowych lub zakazów, a także środków administrowania obrotem towarami lub usługami z zagranicą. Aspekt ten związany jest z zakazem swobodnego przepływu towarów.

20 W związku z powyższym wprowadzony na obszar celny UE towar z naruszeniem istniejących zakazów lub ograniczeń uznaje się za nielegalny. Towar nielegalnie wprowadzony do obrotu staje się elementem nieuczciwego i nielegalnego handlu jest także czynem nieuczciwej konkurencji wobec innych podmiotów. Obrót nielegalnie wprowadzonym towarem narusza zasady uczciwej konkurencji, stawiając w gorszej sytuacji inne podmioty działające na tym samym rynku zgodnie z obowiązującymi regułami. Nie można przy tym zapomnieć, że niekontrolowany obrót f-gazami stanowi również poważne zagrożenie dla środowiska.

21 W konsekwencji za nielegalne wprowadzenie do obrotu f-gazów należy uznać wszelkie działania naruszające przepisy określone w rozporządzenia nr 517/2014, tj. wprowadzenie do obrotu f-gazów bez kontyngentu lub z przekroczeniem kwot ilościowych przyznanego kontyngentu, co stanowi naruszenie przepisu art. 16 tego rozporządzenia. Innymi słowy, aby uznać wprowadzenie do obrotu towaru w postaci f-gazów za legalne, niezależnie od spełnienia obowiązków celnych powinny zostać również wypełnione obowiązki pozataryfowe (pozaekonomiczne), czyli wynikające z ww. aktów prawnych.

22 Wobec powyższego argumentacja pełnomocnika Skarżącej na okoliczność dokonania nieprawidłowej interpretacji przez organ celny pojęcia nielegalnego wprowadzenia towaru, o którym mowa art. 46 ust. 2 ustawy o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych nie może znaleźć zastosowania w rozpatrywanej sprawie.

23 W kwestii dotyczącej nałożonej zaskarżoną decyzją sankcji, organ wskazał, że ustawodawca krajowy w ustawie o substancjach zubażających warstwę ozonową oraz niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych, w ramach nałożonego na organy KAS obowiązku kontroli, m.in. przywozu i wywozu f-gazów, w przypadku stwierdzenia ich nielegalnego przywozu, nakazał cofnięcie takich towarów poza obszar UE. Nielegalne działania sankcjonowane są również poprzez zastosowanie przepisu art. 49 pkt 4 ustawy o substancjach zubażających warstwę ozonową oraz niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych, na podstawie którego wojewódzki inspektor ochrony środowiska jako organ podatkowy wymierza karę pieniężną.

24 Biorąc pod uwagę obowiązujące w tej materii przepisy prawa, nie można w żaden sposób uznać za przejaw nieuzasadnionych i nieproporcjonalnie dolegliwych działań organów celnych oraz przewidzianych sankcji za stwierdzone naruszenia, jakie były udziałem Skarżącej.

25 Mając z kolei na uwadze złożone przez Skarżącą oświadczenie odnośnie przeznaczenia przedmiotowego towaru do wywozu stosownie do normy art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 517/2014, organ zauważył, że ograniczenie w obrocie f-gazami w postaci przydziału kontyngentów nie ma zastosowania do f-gazów dostarczanych podmiotom bezpośrednio przez producenta lub importera w celu wywozu z Unii w przypadku, gdy te f-gazy nie są następnie udostępniane żadnej innej stronie w obrębie Unii przed wywozem. Istotnie więc w sytuacji wnioskowania przez importera o zastosowanie w odniesieniu do towaru regulacji z art. 15 ust. 2 lit. c) rozporządzenia nr 517/2014 zgłaszany do procedury dopuszczenia do obrotu towar nie zostaje wliczony do puli przyznanego importerowi kontyngentu.

26 Niemniej jednak, zgodnie z postanowieniami art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 517/2014 Komisja ustanowiła i zapewniła działanie elektronicznego rejestru kontyngentów na wprowadzenie f-gazów do obrotu (F-gaz Portal). Rejestracja w rejestrze jest obowiązkowa między innymi dla producentów i importerów dostarczających lub podmiotów otrzymujących f-gazy do celów wymienionych w art. 15 ust. 2 akapit drugi lit.a)-f). Z tych to względów warunkiem koniecznym dla zastosowania wspomnianej normy art. 15 ust. 2 lit c) rozporządzenia nr 517/2014 jest fakt stwierdzenia rejestracji podmiotu wnioskującego na F-gaz Portal.

27 W następstwie dokonania sprawdzenia, zarówno w dniu zgłoszenia przedmiotowego towaru do procedury jak i w toku prowadzonego postępowania odwoławczego (w dniu 12 lutego 2019 r.) rejestru na F-gaz Portal stwierdzono, iż Skarżąca nie posiada ważnej rejestracji. Powyższe ustalenia znalazły potwierdzenie w materiale nadesłanym przez pełnomocnika Skarżącej zawierającym wydruki z F-gaz Portal dokonane przez Skarżącą, z których wynikało, że posiadała ona status "revision" oznaczający, że jest w procesie zmian, weryfikacji. Natomiast status "ważny" czyli fakt dokonania rejestracji nastąpił dopiero z dniem 20 marca 2019 r.

28 W zaistniałych okolicznościach faktycznych organ odwoławczy, uznał, iż w rozpatrywanej sprawie nie jest możliwe przychylenie się do wniosku o zastosowanie normy art. 15 ust. 2 lit c) rozporządzenia nr 517/2014, pozwalającej na dopuszczenie przedmiotowego towaru do obrotu pomimo braku posiadania kontyngentu na 2018r., z powodu braku ważnej rejestracji Spółki w rejestrze prowadzonym na F-gaz Portal.

29 W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję, Spółka wniosła o jej uchylenie wraz z decyzją ją poprzedzającą.

30 Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 77 § 1 w związku z art. 80 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., które to normy prawa obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, co ma wpływ na wynik sprawy.

31 Skarżąca zarzuciła, że organ I instancji nie zapewnił stronie czynnego udziału w postępowaniu dowodowym, a przed wydaniem decyzji nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Z kolei organ odwoławczy dokonał nieuprawnionej i błędnej interpretacji rozporządzenia Nr 517/2014 r.

32 Dyrektor IAS stwierdził naruszenie polegające na zgłoszeniu przedmiotowego towaru bez przyznanego kontyngentu na import f-gazów w 2018r. nie uwzględniając faktu posiadania przez Spółkę statusu importera, producenta i eksportera (załącznik Certyfikat KE). Organ ten błędnie określił datę rejestracji Spółki przyjmując datę 20 marca 2019r. Spółka w portalu f-gas widnieje od 30 maja 2018 . i ta data jest datą rejestracji. Natomiast o rejestracji podmiotu decyduje złożenie wniosku do KE zgodnie z art. 17 Rozporządzenia 517/2014. Dyrektor IAS błędnie przetłumaczył z j. angielskiego status podmiotu - Status Revision oznacza ZMIANA (tak jak w portalu f-gas), a nie jak przyjmuje Dyrektor IAS "weryfikacja" co nawet nie jest synonimem słowa ZMIANA także w j. angielskim. W portalu f-gas możliwe są tylko 2 statusy dla podmiotów już zarejestrowanych tzn. status REVISION i status VALID. Jeżeli podmiot jest niezarejestrowany to nie widnieje w portalu.

33 Ponadto Skarżąca zarzuciła brak odniesienia się do oświadczenia Spółki, iż importowany towar jest przeznaczony z zamiarem eksportu poza obszar celny UE, a przy tym odrzucone zostały zapisy Rozporządzenia 517/2014 art.15 ust. 2 lit. c uprawniające podmiot do tego typu działań.

34 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

35 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

36 Skarga jest bezzasadna.

37 Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

38 Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

39 W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

40 Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia tego przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

41 Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji ani poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

42 5.3. W pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, bowiem dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny ustalony przez organ w zaskarżonej decyzji jest prawidłowy, można przejść do skontrolowania subsumpcji danego stanu faktycznego pod zastosowane przez ten organ przepisy prawa materialnego.

43 Przechodząc do oceny zasadności zarzutów sformułowanych przez stronę skarżącą w powyższym zakresie, należy podkreślić, że uchylenie przez sąd administracyjny decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.) może nastąpić jedynie wtedy, jeżeli to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. A zatem nie każde naruszenie przepisów postępowania powoduje konieczność wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Tylko takie naruszenie przepisów, które mogło spowodować, że wynik sprawy mógłby być inny, gdyby do tego naruszenia nie doszło, powoduje konieczność uchylenia decyzji przez sąd (por. uchwała NSA z dnia 25 kwietnia 2005 r. sygn. akt FPS 6/04, ONSAiWSA 2005/4/66, wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

44 Zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 Prawa celnego, do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12, art. 138a § 4, art. 141-143, art. 168, art. 170 oraz działu IV rozdziałów 2, 5, 6, 9, 10, 11 - z wyłączeniem art. 200, oraz rozdziałów 21-23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, a do odwołań stosuje się odpowiednio także przepisy art. 140 § 1, art. 162 § 1-3, art. 163 § 2, art. 169 § 1 i 1a, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220, art. 221, art. 222, art. 223, art. 226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art. 234 oraz art. 234a tej ustawy.

45 Pod użytym w art. 73 ust. 1 Prawa celnego pojęciem "odpowiedniości" należy rozumieć stosowanie przepisów O.p. z niezbędną modyfikacją wynikającą z przepisów prawa celnego, a w wielu przypadkach zaniechanie stosowania przepisów O.p.

46 Odnosząc się w kontekście zacytowanego przepisu do zarzutu podniesionego w punkcie pierwszym skargi należy wyjaśnić, że do postępowania w sprawach celnych nie znajdują zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w tym wskazywana przez Skarżącą regulacja art. 10 kpa, której odpowiednik stanowi art. 200 O.p. podlegający wyłączeniu zgodnie z brzmieniem art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne.

47 W celu zapewnienia umożliwienia wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, która byłaby niekorzystna dla osoby zainteresowanej ustawodawca unijny przewidział procedurę, o której mowa w art. 22 ust. 6 UKC dotyczącą decyzji wydawanych na wniosek, która na mocy art. 29 stosowana jest również do decyzji wydawanych przez organy celne bez uprzedniego wniosku osoby zainteresowanej, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie.

48 Stosownie do treści art. 22 ust. 6 lit. b UKC przed wydaniem decyzji, która byłaby niekorzystna dla wnioskodawcy, organy celne powiadamiają wnioskodawcę o podstawach, na których zamierzają oprzeć decyzję, dając wnioskodawcy możliwość przedstawienia swojego stanowiska w określonym terminie rozpoczynającym swój bieg z dniem doręczenia powiadomienia lub z dniem uznania go za doręczone. Po upływie tego terminu wnioskodawca jest powiadamiany w odpowiedniej formie o wydanej decyzji.

49 Akapit ten nie ma zastosowania między innymi w przypadku odmowy przyznania korzyści w postaci kontyngentu taryfowego, gdy została osiągnięta określona wielkość kontyngentu taryfowego, o której mowa w art. 56 ust. 4 akapit pierwszy (jeżeli stosowanie uprzywilejowanych lub preferencyjnych środków taryfowych jest ograniczone do określonej ilości przywożonych lub wywożonych towarów, stosowanie tych środków lub zwolnienie z nich w przypadku kontyngentów taryfowych ustaje w momencie, gdy zostanie osiągnięta określona ilość przywożonych lub wywożonych towarów).

50 Organ pierwszej instancji działając na mocy przywołanych regulacji prawnych, w sytuacji stwierdzenia na skutek przeprowadzonej kontroli, że ilość zaimportowanego towaru nie została ujęta w kontyngencie, odstąpił od powiadomienia Skarżącej o podstawach, na których zamierzał oprzeć swoją decyzję oraz o możliwości przedstawienia stanowiska w określonym terminie. Postępowanie organu pierwszej instancji wynikało z obowiązujących przepisów prawa, stąd zarzut sformułowany w punkcie pierwszym skargi nie znajduje uzasadnienia.

51 Przechodząc do oceny pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że warunki dotyczące wprowadzenia do obrotu fluorowanych gazów cieplarnianych (f-gazów) określa Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 517/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 roku w sprawie fluorowanych gazów cieplarnianych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 842/2006 (dalej zwane rozporządzeniem 517/2014).

52 W art. 15 ust. 1 rozporządzenia 517/2014 wskazano, iż Komisja Europejska zapewnia, by ilość f-gazów, jaką producenci i importerzy mogą wprowadzić do obrotu w Unii każdego roku, nie przekraczała maksymalnej ilości na dany rok, obliczonej zgodnie z załącznikiem V. Producenci i importerzy zapewniają, aby ilość f-gazów, jaką każdy z nich wprowadził do obrotu, obliczona zgodnie z załącznikiem V, nie przekroczyła ich kontyngentu, przydzielonego na podstawie art. 16 ust. 5 lub przydzielonego na podstawie art. 18.

53 Stosownie do regulacji art. 16 ust. 5 rozporządzenia 517/2014 Komisja przydziela kontyngenty na wprowadzanie f-gazów do obrotu każdemu producentowi i importerowi na każdy rok, począwszy od 2015 roku, stosując mechanizm przydziału, określony w załączniku VI. Kontyngenty są przydzielane wyłącznie producentom lub importerom, którzy mają siedzibę na terytorium Unii, lub którzy wyznaczyli wyłącznie przedstawiciela, mającego siedzibę na terytorium Unii. Wszystkie kontyngenty i wartości odniesienia zapisywane są w elektronicznym rejestrze HFC, utworzonym na podstawie art. 17 rozporządzenia 517/2014 i udostępnianym przez Komisję za pomocą portalu fluorowanych gazów cieplarnianych - F-gaz Portal.

54 Zgodnie z intencją unijnego ustawodawcy, wynikającą z postanowień art. 17 ust. 4 rozporządzenia nr 517/2014 właściwe organy, w tym organy celne, państw członkowskich mają dostęp do F-gaz Portal w celach informacyjnych. Stąd też wyznaczeni funkcjonariusze Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) posiadają, na podstawie uprawnień przyznanych przez Komisję Europejską dostęp do systemu F-gas Portal a uprawnienie to jest narzędziem służącym do kontroli legalności przywozu i wywozu f-gazów.

55 Jak wynika z akt sprawy w wyniku kontroli i weryfikacji zgłoszenia celnego złożonego przez Spółkę stwierdzono naruszenie polegające na zgłoszeniu przedmiotowego towaru bez przyznanego kontyngentu na import f-gazów w 2018 r.

56 Spółka nie kwestionowała, że nie posiadała przyznanego na 2018 rok kontyngentu, powoływała się jednak na przepis art. 15 ust. 2 lit c) Rozporządzenia nr 517/2014, w myśl którego ograniczenie w obrocie f-gazami w postaci przydziału kontyngentów nie ma zastosowania do f-gazów dostarczanych podmiotom bezpośrednio przez producenta lub importera w celu wywozu z Unii w przypadku, gdy te f-gazy nie są następnie udostępniane żadnej innej stronie w obrębie Unii przed wywozem.

57 Rzeczywiście, w sytuacji wnioskowania przez importera o zastosowanie w odniesieniu do towaru regulacji z art. 15 ust. 2 lit c) rozporządzenia nr 517/2014 zgłaszany do procedury dopuszczenia do obrotu towar nie zostaje wliczony do puli przyznanego importerowi kontyngentu. Niemniej jednak, zgodnie z postanowieniami art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia nr 517/2014, Komisja ustanowiła i zapewniła działanie elektronicznego rejestru kontyngentów na wprowadzenie f-gazów do obrotu (F-gaz Portal), a rejestracja w rejestrze jest obowiązkowa również dla producentów i importerów dostarczających lub podmiotów otrzymujących f-gazy do celów wymienionych w art. 15 ust. 2 akapit drugi lit. a)-f). Zatem warunkiem koniecznym dla zastosowania wspomnianej normy art. 15 ust. 2 lit c) rozporządzenia nr 517/2014 jest fakt stwierdzenia rejestracji podmiotu wnioskującego na F-gaz Portal.

58 Tymczasem w następstwie dokonania sprawdzenia rejestru na F-gaz Portal, zarówno w dniu zgłoszenia przedmiotowego towaru do procedury jak i w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, organy celne stwierdziły, iż Skarżąca nie jest podmiotem zarejestrowanym w portalu. Ustalenia tego Skarżąca nie zdołała podważyć. Jej twierdzenia, że sam fakt złożenia wniosku o rejestrację na F-gaz Portal (z datą 30 maja 2018 r.) oznacza fakt rejestracji na tym portalu nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z przywołanym przez Skarżącą brzmieniem art. 17 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 517/2014 "rejestracja następuje za pomocą wniosku do Komisji zgodnie z procedurami, które ma ustalić Komisja" . Regulacja ta w żaden sposób nie wskazuje, aby sama czynność złożenia wniosku o rejestrację była równoznaczna z faktem dokonania rejestracji. Skarżąca nie przedłożyła żadnego dowodu wskazującego, aby w 2018 r. była podmiotem zarejestrowanym na portalu F-gaz. Załączony do skargi certyfikat wskazuje na datę 11 lipca 2019r. Co więcej, Skarżąca nie wykazała nawet, aby na rok 2018 składała wniosek o rejestrację, bowiem powoływała się jedynie na swój wniosek datowany na 30 maja 2018 r., tymczasem termin składania wymaganych przez Komisję Europejską dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia deklaracji o przyznane kontyngentów na 2018r. upływał z dniem 31 maja 2017 r., zgodnie z zawiadomieniem Komisji Europejskiej opublikowanym: Dz.Urz.UE z 18.01.2017r., C 16/17.

59 W powyższym kontekście dla okoliczności prawidłowego ustalenia daty rejestracji Skarżącej na F-gaz Portal bez znaczenia pozostaje tłumaczenie anglojęzycznego słowa "revision", ponieważ bez względu na przyjęcie znaczenia tego słowa jako "zmiana" czy też "weryfikacja", skoro podmiot mający status "revision" nie jest uwidoczniony w rejestrze na F-gaz Portal prowadzonym przez Komisję Europejską, oznacza to, że nie jest on podmiotem zarejestrowanym.

60 Prawidłowość poczynionych przez organ ustaleń faktycznych oznacza jednocześnie, że bezzasadne są zarzuty naruszenia art. 15 ust. 2 pkt c rozporządzenia nr 517/2014. Rejestracja w rejestrze kontyngentów na dany rok jest warunkiem wynikającym z art. 17 ust. 1 lit. d) Rozporządzenia nr 517/2014, którego niespełnienie wyklucza możliwość zastosowania art. 15 ust. 2 lit c) rozporządzenia nr 517/2014. Mając na względzie powyższe, organ zasadnie uznał, iż w rozpatrywanej sprawie nie jest możliwe przychylenie się do wniosku o zastosowanie normy art. 15 ust. 2 lit c) rozporządzenia nr 517/2014, pozwalającej na dopuszczenie przedmiotowego towaru do obrotu pomimo braku posiadania kontyngentu na 2018 r., z powodu braku ważnej rejestracji Spółki w rejestrze prowadzonym na F-gaz Portal.

61 Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.