Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2018 r., I SA/Gd 1384/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2018 r., I SA/Gd 1384/17

Sentencja

1 Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postepowania w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2018 r.

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2018 r. (data stempla pocztowego) radca prawny B. K., wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych [...] na pełnomocnik skarżącej z urzędu, wystąpiła o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Gdańsku z dnia 21 lutego 2018 r., którym oddalono skargę. Pełnomocnik oświadczyła, iż koszty udzielonej skarżącej pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części.

3 W tym miejscu należy wskazać, że referendarz sądowy postanowieniem z dnia 19 lipca 2018 r. odmówił pełnomocnik przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego wyroku, gdyż pełnomocnik nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715, dalej jako: rozporządzenie), iż koszty zastępstwa procesowego nie zostały zapłacone w całości lub w części. Postanowienie to stało się prawomocne w związku z utrzymaniem go w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 września 2018 r.

4 Z uwagi na to, iż przedmiotowy wniosek został złożony przez pełnomocnika po prawomocnym rozpoznaniu przez referendarza sądowego wniosku w tym przedmiocie, o tożsamym do poprzednio zgłoszonego zakresie żądania, należało go zakwalifikować jako wniosek o zmianę tego postanowienia w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, iż postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia.

5 Przechodząc do rozpoznania przedmiotowego wniosku, należy stwierdzić, iż nie zaszły okoliczności ani faktyczne ani prawne, które uzasadniają zmianę dotychczasowego prawomocnego rozstrzygnięcia, odmawiającego pełnomocnikowi przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

6 Zgodnie z § 3 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

7 W orzecznictwie i doktrynie utrwalił się pogląd, zgodnie z którym oświadczenie pełnomocnika z urzędu, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, powinno być wyraźnie sformułowanie we wniosku pełnomocnika o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej stronie postępowania z urzędu. Brak tego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a. Złożenie wskazanego oświadczenia stanowi więc konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia, gdyż pozwala określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne, wykonane na zasadzie prawa pomocy, powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Brak przedmiotowego oświadczenia stanowi zatem nieusuwalny brak wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia skutkując odmową przyznania wynagrodzenia (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 993/15 i przywołane w nim orzeczenia, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 W ocenie referendarza sądowego pełnomocnik poprzez złożenie kolejnego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie, który zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części zamierzała konwalidować swoją poprzednią czynność i spowodować przyznanie jej wynagrodzenia, co nie jest możliwe.

9 Raz jeszcze wyjaśnić należy, iż oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części jest obligatoryjnym elementem wniosku, którego niezłożenie stanowi nieusuwalny brak wniosku, skutkujący odmową przyznania wynagrodzenia i wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.

10 Z tych względów referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.