Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lipca 2018 r., I SA/Gd 1383/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lipca 2018 r., I SA/Gd 1383/15

Sentencja

1 Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi I. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – radcy prawnemu A. D. kwotę 442,80 zł brutto /słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy/ tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 10 listopada 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

3 Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu radcę prawnego A. D.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 19 stycznia 2016 r. oddalił skargę.

5 Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016 r. przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za prowadzenie sprawy przed sądem w pierwszej instancji.

6 Pełnomocnik sporządziła i wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła m.in. wniosek o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej, oświadczając, że nie otrzymała od skarżącej wynagrodzenia. Dnia 7 maja 2018 r. pełnomocnik udzieliła pełnomocnictwa substytucyjnego adwokat J. Z., która stawiła się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (dowód: protokół rozprawy, k. 112).

7 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt

8 II FSK 1266/16 oddalił skargę kasacyjną.

9 Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), wyznaczony pełnomocnik (radca prawny), otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.

10 Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805, dalej jako: rozporządzenie).

11 W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.

12 Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu podatkowego, który odmówił skarżącej umorzenia zaległości podatkowej. W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnik wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie opłata maksymalna określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 480 zł.

13 Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wyznaczonemu radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 75% opłaty maksymalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 240 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.

14 Mając na uwadze powyższe, za prowadzenie sprawy w postępowaniu przed sądem w drugiej instancji należało przyznać pełnomocnik wynagrodzenie w wysokości 442,80 zł (w tym kwotę 82,80 zł tytułem VAT).

15 Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.