Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 stycznia 2011 r., I SA/Gd 1059/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 stycznia 2011 r., I SA/Gd 1059/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie NSA Ewa Kwarcińska (spr.), WSA Bogusław Woźniak, Protokolant starszy sekr. sądowy Agnieszka Rupińska, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lipca 2010r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010r. postanawia zawiesić postępowanie.

Uzasadnienie

2 I SA/Gd 1059/10

UZASADNIENIE

3 Decyzją z dnia 28 lipca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy w przedmiocie określenia stronie skarżącej, A S.A. z siedzibą w W., wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. Jako podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji przywołano m. in. art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.; dalej u.p.o.l.).

4 Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku złożyła strona wnosząc o uchylenie decyzji organu drugiej instancji.

5 Stwierdzono, że:

6 1/ spółka A S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę konstytucyjną (sygn. akt SK 21/07) w przedmiocie zbadania zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej dyspozycji art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.;

7 2/ skargę konstytucyjną w tym przedmiocie wniosła także, w dniu 23 września 2010 r., B SA.;

8 3/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zadał pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09) w zakresie zgodności ww. przepisów z art. 217 w zw. z art. 84 i art. 2 Konstytucji RP.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

10 I.

11 Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowań toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym, co daje podstawę do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.).

12 Przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisły sprawy dotyczące spornej w tej sprawie kwestii, w tym ze skargi konstytucyjnej A S.A. (sygn. akt SK 21/07), dotyczącej zbadania zgodności z Konstytucją RP dyspozycji art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.; dalej u.p.o.l.) oraz sprawa w związku z pytaniem prawnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (postanowienie z 1 czerwca 2009 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gl 110/09). Ten ostatni przedstawił Trybunałowi wątpliwości związane ze zgodnością ww. przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w zw. z art. 84 i art. 2 ustawy zasadniczej; sprawę zarejestrowano w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 33/09. Nadto, w dniu 23 września 2010 r. B S.A. złożyła skargę konstytucyjną dotyczącą spornej kwestii.

13 Sąd uznał, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny zarówno wyżej wskazanego pytania prawnego, jak również skarg konstytucyjnych A S.A. i B S.A. będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, bowiem podstawa prawna zaskarżonej decyzji jest przedmiotem badania w postępowaniach zawisłych przed Trybunałem.

14 Należy wobec tego przyjąć, że zawieszenie postępowania w rozpoznawanej sprawie jest uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Szczególnie względem tej ostatniej przesłanki należy odnotować, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej; pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnego, trwałość i nienaruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja aktów normatywnych (por. postanowienie NSA z 13 kwietnia 2010 r. w sprawie I GSK 746/09, opubl. w: LEX nr 578948).

15 II.

16 Dyspozycja art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. stanowi podstawę wydania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie.

17 Jak wskazano, do Trybunału Konstytucyjnego została złożona przez A S.A. z siedzibą w W. skarga konstytucyjna (sygn. akt SK 21/07) o zbadanie zgodności:

18 - art. 1 a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. z art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1, art. 78 Konstytucji RP,

19 - art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 u.p.o.l. z art. 64 ust 1 i 3 Konstytucji RP, art. 64 ust. 1,2 i 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.

20 Ponadto w Trybunale Konstytucyjnym została zarejestrowana, pod sygn. akt P 33/09, sprawa zainicjowana pytaniem prawnym skierowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w trybie art. 193 Konstytucji RP, o zbadanie zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. - z art. 217 Konstytucji RP w zw. z art. 84 i art. 2 Konstytucji RP.

21 Przyjąć należy, zdaniem Sądu, że istnieje związek między niniejszą sprawą a tą, w której WSA w Gliwicach wystąpił o kontrolę konstytucyjności przepisów; związek ten jest realny, faktyczny i bezpośredni (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2008 r., sygn. akt II GZ 249/08).

22 Mając to na uwadze Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.; zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

23 Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie ww. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

24 EK