Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2011 r., II SA/Gd 883/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2011 r., II SA/Gd 883/11

Sentencja

1 Dnia 20 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. O. i M. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2011 roku, nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie

2 C. O. i M. O. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 września 2011 roku, nr [...], którym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia 29 lipca 2011 roku w sprawie wstrzymania wykonania decyzji tego organu z dnia 24 stycznia 2011 roku dotyczącej ustalenia warunków zabudowy, wydane na podstawie art. 152 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.).

3 W skardze skarżący zawarli również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

4 Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

5 Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6 W ocenie Sądu ani charakter zaskarżonego postanowienia, ani twierdzenia zawarte w skardze nie przemawiają za wstrzymaniem jego wykonania.

7 W doktrynie jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. W ocenie Sądu tak rozumianej cechy wykonalności zaskarżone postanowienie nie posiada (por. P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122 oraz komentarz B. Dauter do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, B. Gruszyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Zakamycze, Kraków 2005).

8 Należy przy tym także zauważyć, iż istotą ochrony tymczasowej (wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia) jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonego orzeczenia. Wydane w niniejszej sprawie postanowienie organu II instancji - zdaniem Sądu - ww. zagrożeń nie powoduje. Zdają się to potwierdzać sami skarżący, którzy jedynie wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, w żaden sposób jednak nie uzasadnili swojego wniosku. Tymczasem, jak słusznie podkreślił to Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 września 2005 roku (sygn. akt II OZ 701/05, nie publ.) przedstawienie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu bądź czynności, należy do wnioskującego o to wstrzymanie. Jak wynika bowiem z powołanego przepisu, warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) jest uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody albo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków albowiem Sąd podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o zawarte we wniosku informacje.

9 Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek skarżących za bezzasadny i na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, go oddalił.