Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 2009 r., II SA/Gd 72/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 kwietnia 2009 r., II SA/Gd 72/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. i M. W. na działania Burmistrza w przedmiocie zarządzenia i przeprowadzenia przetargu na zbycie nieruchomości postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 E. W. i M. W. wnieśli do tut. Sądu skargę z żądaniem unieważnienia przetargu nieograniczonego przeprowadzonego przez Burmistrza na sprzedaż nieruchomości stanowiącej własność gminy obejmującej działkę nr [...] położoną w N. D. G. przy ul. [...]. Z uzasadnienia skargi oraz zawartych w niej żądań, a także z załączonych do skargi dokumentów wynika, że skarżący kwestionują zasadność zastosowania procedury przetargowej i twierdzą, że wyżej opisana nieruchomość powinna zostać zbyta bez przetargu na ich rzecz. Wskazują, że ich uprawnienie do bezprzetargowego nabycia nieruchomości wynika z uchwały Rady Miejskiej Nr [...] z dnia 30 kwietnia 1998 r. przyznającej pierwszeństwo nabycia nieruchomości gminnych m. in. dzierżawcom. Skarżący wywodzą, że legitymują się umową dzierżawy zawartą w dniu 6 czerwca 2006 r. , a dokonane dniu 26 czerwca 2008 r. jej wypowiedzenie uznają za bezskuteczne, gdyż nastąpiło z naruszeniem zawartych w niej postanowień.

3 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wywodząc, że miał prawo do rozwiązania umowy stron oraz do przeprowadzenia przetargu na zbycie nieruchomości.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oznaczanej dalej jako p.p.s.a., gdyż przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

6 Wprawdzie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, jednak kontrola ta obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działalności administracji publicznej takie jak: decyzje administracyjne, określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym i egzekucyjnym, akty prawa miejscowego czy inne szczegółowo określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Sąd administracyjny jest również właściwy w sprawach poddanych jego właściwości w przepisach szczególnych stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. Czynności właściwego organu związane z procedurą przetargową unormowane w Rozdziale 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm. ) oraz przepisach wykonawczych ( vide: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości – Dz. U. Nr 207, poz. 2108 ) nie podlegają właściwości sądu administracyjnego, gdyż ani nie mieszczą się w zakresie spraw wymienionych w art. 3 § 2, ani żaden inny przepis prawa nie poddaje ich kontroli sądu administracyjnego. W szczególności ogłoszenie, zorganizowanie i przeprowadzenie przetargu to czynności, które nie mogą zostać zakwalifikowane do kategorii "innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" przewidzianych w punkcie 4 art. 3 § 2 p.p.s.a. W ramach procedury przetargowej organ podejmuje działania mające charakter cywilny, a nie czynności, które w sposób władczy określają prawa i obowiązki uczestników przetargu czy też innych osób. Fakt, że zbycie nieruchomości przez jednostkę samorządu terytorialnego, a ściślej ujmując wyłonienie nabywcy nieruchomości następuje w ramach określonej procedury nie oznacza, że właściwy organ wykonuje je w ramach działań z zakresu tzw. administracji publicznej.

7 Powyższe stanowisko potwierdza również analiza orzecznictwa sądowego, które w tym przedmiocie zdecydowanie wyklucza właściwość sądów administracyjnych i jednolicie przyjmuje, że spory związane z przeprowadzeniem procedury przetargowej to spory cywilne, a prawidłowość czynności związanych ze zorganizowaniem i wynikiem przetargu może podlegać weryfikacji jedynie w ramach właściwie skonstruowanego powództwa przed sądem cywilnym ( por. uchwała SN z dnia 2 sierpnia 1994 r., III CZP 96/94, OSNC 1995/1/11; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 15 października 2007 r., II SA/Lu 749/07; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2007 r., I OSK 348/07; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 28 grudnia 2007 r., II SA/Wr 591/07; postanowienie WSA w Gdańsku z 17 września 2008 r., II SA/Gd 496/08 - wszystkie dostępne na https://cbois.nsa.gov.pl ).

8 Skarżący zatem nie mogą oczekiwać, że na skutek wniesionej skargi sąd administracyjny oceni i zbada prawidłowość wypowiedzenia umowy dzierżawy, uzna jego bezskuteczność i na tej podstawie unieważni przetarg i przyzna im uprawnienie do bezprzetargowego nabycia nieruchomości czy też nakaże organowi jej sprzedaż na ich rzecz. Kwestie te nie mieszczą się bowiem w kompetencjach sądu administracyjnego i należą do tzw. drogi cywilnej. Jak wskazano wyżej wszystkie te okoliczności władny jest rozstrzygnąć wyłącznie sąd powszechny w ramach właściwego powództwa cywilnego.