Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 września 2015 r., II SA/Gd 141/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 września 2015 r., II SA/Gd 141/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. i T. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżących z dnia 9 czerwca 2015 r. o przyznanie prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 9 czerwca 2015 r. skarżący K. i T. C. zwrócili się osobiście do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

3 Art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). W literaturze przedmiotu podkreśla się, że wprowadzenie do postępowania sądowoadministracyjnego urzędowego formularza podyktowane jest potrzebą stosowania jednolitych kryteriów dla wszystkich podmiotów ubiegających się o prawo pomocy, a ponadto wymuszeniem na wnioskodawcy zawarcia we wniosku informacji niezbędnych do podjęcia rozstrzygnięcia (zob. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis 2009, str. 651).

4 Niezachowanie zaś określonego w art. 252 § 2 ustawy wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74).

5 W związku z powyższym, ponieważ skarżący nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 16 czerwca 2015 r., przesłano skarżącym urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia i nadesłania do Sądu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

6 Przesyłki zawierające te wezwania skarżący otrzymali jednocześnie w dniu 18 czerwca 2015 r. (zob.: zwrotne potwierdzenia odbioru karta 47, 48). A zatem termin do nadesłania uzupełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upływał dla skarżących w dniu 25 czerwca 2015 r. Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżący nie złożyli w Sądzie wypełnionego urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy.

7 Następnie, ponieważ skarżący reprezentowani byli w niniejszej sprawie przez pełnomocnika, zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 17 lipca 2015 r. przesłano skarżącym, za pośrednictwem pełnomocnika, urzędowy formularz PPF celem jego wypełnienia i nadesłania do Sądu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

8 Przesyłkę zawierającą te wezwania pełnomocnik skarżących otrzymała w dniu 23 lipca 2015 r. (zob.: zwrotne potwierdzenie odbioru karta 51), ale z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie do dnia 30 lipca 2015 r., skarżący również nie złożyli w Sądzie wypełnionego urzędowego formularza o przyznanie prawa pomocy.

9 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2015 r., pozostawił wniosek skarżących z dnia 9 czerwca 2015 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania a skarżący wnieśli sprzeciw od tego zarządzenia, podnosząc, że są ludźmi starszymi i schorowanymi a otrzymywana emerytura wystarcza im jedynie na bieżące skromne utrzymanie.

10 Zgodnie z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mającym zastosowanie w sprawie w związku z art. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2015 r., poz. 658), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd.

11 Rozpoznając więc złożony przez K. i T. C. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

12 Z przedstawionych okoliczności niespornie wynika, że wnioskujący nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, co wymagane jest na podstawie powołanego art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący, wezwani zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 16 czerwca 2015 r. oraz z dnia 17 lipca 2015 r., do nadesłania wypełnionego urzędowego wniosku o przyznania prawa pomocy nie uczynili zadość temu wezwaniu.

13 Zgodnie zaś z treścią art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

14 W sytuacji więc, gdy strona nie przekazuje sądowi wypełnionego i podpisanego formularza wniosku, złożony przez nią wniosek o przyznanie prawa pomocy musi zostać pozostawiony bez rozpoznania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 895/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niedopuszczalne jest merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeśli nie została zachowana przewidziana ustawą szczególna forma jego złożenia (formularz PPF), co jasno wynika z brzmienia art. 252 § 2 i art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 28/15, LEX nr 1640413).

15 Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.