Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2005 r., III SO/Gd 113/05

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2005 r., III SO/Gd 113/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 K. T. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dwiema córkami. Źródłem dochodu czteroosobowej rodziny jest świadczenie pielęgnacyjne otrzymywane przez skarżącego, zasiłki pielęgnacyjne pobierane przez jego żonę i córkę oraz renta socjalna przyznana jednej z córek, w łącznej wysokości 1128 zł miesięcznie.

3 Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni [...] . Nie posiada natomiast oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro.

4 W uzasadnieniu wniosku K. T. wskazał m.in., że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Ze względu na konieczność sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnymi członkami rodziny, wnioskodawca nie może podjąć pracy. Wysokość uzyskiwanych dochodów nie wystarcza na utrzymanie rodziny.

5 W mniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję w sprawie dodatku mieszkaniowego. Oznacza to, że K. T. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie przepisu art. 239 § 1 pkt I lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Za powyższym poglądem przemawia prawny charakter dodatku mieszkaniowego, który można najogólniej określić jako szczególne świadczenie pieniężne wypłacane przez gminę na rzecz wskazanych w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71 poz. 734 ze zm.) osób o niskich dochodach, znajdujących się w trudnej sytuacji, którym przysługuje tytuł prawny do lokalu, w celu umożliwienia im zapłaty czynszu oraz pokrycia innych obciążających je wydatków na zajmowany lokal (por. uchwała składu pięciu sędziów NSA z dnia 20 maja 1996 r. sygn. akt OPK 12/96, ONSA 1997, z. 1, poz. 10; wyrok NSA z dnia 21 czerwca 1996 r. sygn. akt SA/Wr 3118/95, niepubl.) Głównym zadaniem instytucji dodatku mieszkaniowego jest zrekompensowanie osobom uzyskującym niskie dochody, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania mieszkania, skutków większego obciążenia ich budżetów domowych, wynikających ze zwiększonych wydatków na mieszkanie i podwyżki czynszów regulowanych. Dodatek mieszkaniowy jest zatem formą pomocy społecznej .udzielanej przez władze publiczne, wspierające realizację prawa obywatela do mieszkania v? warunkach urynkowienia czynszów mieszkaniowych.

6 Uwzględniwszy powyższe, wskazać należy, iż w myśl art. 262 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

7 Z przepisu art. 245 § 3 powołanej ustawy wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

8 W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3

9 p.s.a.).

10 W świetle powołanych uregulowań sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

11 Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

12 W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy Sąd, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pismem z dnia 12 sierpnia 2005 r. (doręczonym w dniu 17 sierpnia 2005 r.), wezwał go do przedłożenia - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - następujących dokumentów: odpisów zeznań podatkowych za 2004 r. złożonych przez niego, jego żonę oraz dzieci, a w przypadku ich nieskładania - odpisów imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu lub rocznego obliczenia podatku za ten rok; potwierdzających wysokość dochodu osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym: kopii ostatniego odcinka renty socjalnej oraz decyzji w przedmiocie przyznania zasiłku i świadczenia pielęgnacyjnego; wyciągów i wykazów z wszystkich posiadanych przez małżonków oraz dzieci rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich trzech miesięcy, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownych oświadczeń w tym przedmiocie.

13 Pomimo upływu siedmiodniowego terminu, skarżący nie przedłożył jakichkolwiek żądanych dokumentów.

14 Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że strona nie udowodniła, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wnioskodawca, pomimo wezwania Sądu nie przedłożył żądanych w nim dokumentów, które pozwoliłyby na wyjaśnienie istotnych okoliczności dotyczących sytuacji finansowej jego oraz pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym osób.

15 Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów w tym przedmiocie.

16 Jak już bowiem wskazano sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

17 Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.