Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2017 r., III SA/Gd 667/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2017 r., III SA/Gd 667/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi H. W. i R. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2017 r., nr 2201-IOA.4246.155.2017.5 w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżących H. W. i R. W. solidarnie 614 (sześćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, działając na podstawie art. 168 § 3, art. 169 § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), art. 213 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę

3 o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.), pozostawił odwołanie H. W. i R. W. bez rozpatrzenia.

4 Organ wskazał, że H. W. i R. W. zostali wezwani do podpisania odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 30 maja 2016 r. Wezwanie doręczono w dniu 24 maja 2017 r. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie w dniu 31 maja 2017 r.

5 H. W. i R. W. wnieśli skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się jego uchylenia.

6 Wskazali, że podpisane odwołanie przesłali w dniu 31 maja 2017 r. za pośrednictwem poczty polskiej na adres Dyrektora Izby Celnej,

7 tj. na adres organu dotychczas prowadzącego postępowanie. Zdaniem skarżących nie oznacza to jednak, że zaistniały przesłanki do pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia, bowiem – zgodnie z art. 170 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej - organ podatkowy, niewłaściwy w sprawie, powinien niezwłocznie przekazać organowi właściwemu podanie do niego wniesione.

8 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia przyznając, że odwołanie zostało wniesione w terminie. Wyjaśniono, że odwołanie zostało przekazane do organu w dniu 14 czerwca 2017 r., jednak zostało ono nadane w urzędzie pocztowym w dniu 31 maja 2017 r. – czyli w terminie wyznaczonym przez organ.

9 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

10 Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

11 Skarga jest zasadna.

12 Zgodnie z art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

13 Organ wezwał w powyższym trybie skarżących do złożenia podpisów pod odwołaniem. Wezwanie zostało przez nich odebrane w dniu 24 maja 2017 r, wobec czego termin do uzupełnienia braków formalnych pisma upływał w dniu 31 maja 2017 r.

14 Podpisane odwołanie skarżący nadali w urzędzie pocztowym w dniu 31 maja 2017 r. na adres organu dotychczas prowadzącego postępowanie, tj. Dyrektora Izby Celnej. W dniu 14 czerwca 2017 r. zostało ono, zgodnie z właściwością rzeczową, przekazane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

15 Uznać zatem należało, że pismo skarżących zostało nadane w placówce pocztowej w terminie wyznaczonym przez organ oraz że braki formalne odwołania zostały uzupełnione w terminie. Nie było wobec powyższego podstaw do pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia w myśl art. 169 § 4 o.p.

16 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie kwestionował, że w tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie z dnia 13 czerwca 2017 r. nieprawidłowo stwierdza, że skarżący nie uzupełnili braków formalnych odwołania.

17 Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Sąd uwzględnił skargę.

18 O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.U z 2015 r. , poz.1800 ze zm.).