Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2018 r., III SA/Gd 376/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lutego 2018 r., III SA/Gd 376/16

Sentencja

1 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].

3 Skarżący wniósł zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1077/17.

4 Postanowieniem z dnia 27 października 2017 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku, na podstawie art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), stwierdził, że postanowienie z dnia 8 sierpnia 2017 r. jest prawomocne od dnia 12 października 2017 r.

5 Wnioskiem, złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 25 stycznia 2018 r., skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

6 Stosownie do treści art. 243 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powołanego przepisu wynika, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne o ile trwa postępowanie sądowe, a po prawomocnym zakończeniu postępowania – jeżeli strona zainicjuje jednocześnie nowe postępowanie, które miałoby doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (tj. postępowanie nadzwyczajne). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 776/12 (internetowa Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wskazano, że "przez określenie "tok postępowania", zawarte w art. 243 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć tok postępowania sądowoadministracyjnego od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia" oraz że "stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd".

7 Postępowanie ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych zostało prawomocnie zakończone. Z akt sprawy wynika bowiem, że postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2017 r. stało się prawomocne od dnia 12 października 2017 r. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd.

8 Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, że merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe ze względu na fakt, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało prawomocnie zakończone przed złożeniem tego wniosku (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 355/13, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 591/14, internetowa Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponadto skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazał, że ma na celu wzruszenie prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, jednoznacznie podając, że ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie, która – jak sam wskazał – dotyczy braku wydania adresu zamieszkania osoby przez niego wskazanej i której przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody [...] (rubryka 3.1., 3.4. oraz 3.5. formularza PPF).

9 W tym stanie sprawy za zbędne należało uznać rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

10 Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

11 Z tego względu referendarz sądowy, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.