Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 sierpnia 2005 r., III SA/Gd 270/05

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sygnatura
III SA/Gd 270/05
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na uchwałę Rady Izby Komorniczej [...] z dnia 5 listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 Skarżący Z. R., powołując się na art. 3 § 2 pkt 4 w związku

3 z art.50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Izby Komorniczej [...] z dnia 5 listopada 2004 r. Nr [...]. Na mocy tejże uchwały Rada Izby Komorniczej [...] postanowiła złożyć wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do skarżącego z powodu rażącego naruszenia przez niego art. 8 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych

4 i egzekucji (Dz. U. nr 133, poz. 882 ze zm.).

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zaskarżona uchwała została podjęta w trybie art. 94 w zw. z art. 74 ustawy

7 z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji i wyraża wolę kolegialnego organu samorządu zawodowego komorników, jakim jest rada izby komorniczej - by skorzystać z przysługującego mu prawa wystąpienia z wnioskiem

8 o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec komornika.

9 Zgodnie z art. 75 ust. 1 tej ustawy sprawy dyscyplinarne w pierwszej instancji rozpoznaje w składzie 3-osobowym komisja dyscyplinarna powołana przez Krajową Radę Komorniczą. Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej stronom przysługuje odwołanie do sądu wojewódzkiego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych a do rozpoznania odwołania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji (art. 75 ust. 3 ustawy). Zatem kontrola sądowa nad postępowaniem dyscyplinarnym prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji sprawowana jest przez sąd powszechny i ogranicza się do rozpatrzenia odwołania od orzeczenia komisji dyscyplinarnej.

10 W doktrynie prawa przyjmuje się jednolicie, że właściwość sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych wynikać może jedynie z ustaw szczególnych, zgodnie z przepisem art. 3§3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Kraków 2005, str. 33, Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 98 - 99, Jan Paweł Tarno. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, str. 36). Żaden przepis ustawy

11 z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji nie poddaje kontroli sądu administracyjnego jakiegokolwiek stadium postępowania dyscyplinarnego

12 w stosunku do komornika sądowego - lub czynności zmierzających do wszczęcia takiego postępowania.

13 Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo

14 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak

15 w sentencji.

Cytowane w

Cytowane w 4 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 lutego 2017 r., II SAB/Bd 1/17
  2. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2014 r., VIII SAB/Wa 87/14
  3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 maja 2012 r., IV SA/Wr 215/12
  4. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2012 r., III SAB/Gd 2/12