Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 maja 2007 r., III SA/Gd 211/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 maja 2007 r., III SA/Gd 211/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. w przedmiocie wymierzenia Zarządowi Powiatu grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2006r. sygn. akt III SA/Gd 636/05 postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 T. B. wniósł skargę żądając w niej wymierzenia na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ustawą) grzywny Zarządowi Powiatu z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2006r. sygn. akt III SA/Gd 636/05.

3 W wyroku tym Sąd stwierdził, że uchwała Zarządu Powiatu z dnia [...], nr [...] została wydana z naruszeniem prawa. Sad określił również, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana.

4 W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że złożył wniosek o przywrócenie go na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Rolniczych Centrum Kształcenia Praktycznego w R. oraz o wyrównanie uposażenia wraz z odsetkami od dnia 17 marca 2004r. do chwili przywrócenia go do pracy Pomimo powyższego, jak również pomimo wezwania organu do wykonania wyroku ( pismo z dnia 11 września 2006r.), nie został on wykonany. W tej sytuacji złożona skarga jest zasadna.

5 W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu wniósł o jej oddalenie. W pierwszej kolejności organ, powołując się na treść art. 154 § 1 ustawy, stwierdził, że nie daje on podstaw do wniesienia przez skarżącego skargi, bowiem w cytowanym wyżej przepisie nie wymieniono wyroku stwierdzającego, że uchwała została wydana z naruszeniem prawa wśród orzeczeń sądu, których niewykonanie stanowi przesłankę do wniesienia skargi w tym trybie.

6 Nadto organ wskazał, że w doszło już do powołania nowego dyrektora szkoły, co miało miejsce przed wydaniem przez Sąd wyroku z dnia 9 lutego 2006r., na kadencję, która upływa w dniu 31 sierpnia 2010r. Tym samym organ nie mógł i nie może przywrócić skarżącego na poprzednio zajmowane stanowisko. Organ wskazał również na fakt toczącego się przed sądem powszechnym postępowań sprawie z powództwa T. B. przeciwko Zarządowi Powiatu o przywrócenie go do pracy na poprzednim stanowisku.

7 Powołując się na powyższe organ stwierdził, że żądanie nałożenia na niego grzywny jest nieuzasadnione.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

10 Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, że skarga, o której w nim mowa, może być wniesiona tylko w jednym z dwóch przypadków:

11 - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność albo

12 - w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.

13 Odnosząc powyższe do przedmiotu skargi należy zauważyć, że T. B. domaga się wymierzenia organowi grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2006r. sygn. akt III SA/Gd 636/05, w którym Sąd stwierdził, że uchwała Zarządu Powiatu z dnia [...] nr [...] została wydana z naruszeniem prawa.

14 W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że żądanie skarżącego nie mieści się w dyspozycji cytowanego wyżej przepisu i na mocy art. 154 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.