Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2011 r., III SA/Gd 2/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2011 r., III SA/Gd 2/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru emerytury wojskowej postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia 3 sierpnia 2010 r. nr [...] Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego odmówił K. S. ponownego ustalenia podstawy wymiaru emerytury. W pouczeniu wskazano, że od decyzji przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w G. Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w G.

3 K. S. wniósł od tej decyzji skargę, kierując ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. (w skardze podano błędnie numer [...]).

4 Organ przekazał skargę Sądowi Okręgowemu, traktując ją jako odwołanie.

5 Sąd Okręgowy w G. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z/s w G. przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wskazując, że została ona omyłkowo przekazana przez organ do Sądu Okręgowego ( pismo k.19).

6 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

8 W niniejszej sprawie istotne jest rozstrzygnięcie, czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję wojskowego organu emerytalnego, dotyczącą ponownego ustalenia podstawy emerytury skarżącego, który jest emerytem wojskowym.

9 Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

10 Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

11 1) decyzje administracyjne;

12 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

13 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

14 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

15 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

16 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

17 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

18 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

19 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

20 Z w/w przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg ściśle przez ustawę określonych.

21 Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz. 66 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny. Od decyzji wojskowego organu emerytalnego przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 31 ust. 4 tej ustawy).

22 Z uwagi na brzmienie w/w przepisów sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi, którą kwestionuje się decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego.

23 Tego typu decyzje można kwestionować przed sądem powszechnym, tj. sądem pracy i ubezpieczeń społecznych w trybie art. 4778 § 1 i n. ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.).

24 W orzecznictwie sadów administracyjnych przyjmuje się, że także decyzje , o których mowa w art. 32 ust. 2 ustawy, czyli wydane w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mogą być weryfikowane jedynie w postępowaniu przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych ( tak postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2007 r. sygn. akt I OSK 279/07 , publ. ONSAiWSA 2008/6/94 oraz z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OSK 1431/08, publ. system informacji prawnej LEX nr 575332 ).

25 Przywołana przez skarżącego w skardze uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2010 r. sygn. akt UZP 3/10 prezentuje co prawda odmienne stanowisko, należy jednak zauważyć, że z treści tego poglądu - przytaczanego zresztą w skardze- wynika, iż dotyczy on innego , niż w sprawie niniejszej, stanu faktycznego.

26 W niniejszej sprawie skarżący domagał się od organu ustalenia z urzędu na nowo od 1 lipca 2004 r. podstawy wymiaru emerytury- a jest to żądanie podlegające kognicji sądów powszechnych , a nie administracyjnych.

27 Należy dodatkowo wskazać, że w sprawie niniejszej nie doszło do uznania się przez sąd powszechny za niewłaściwy. Takie działanie następuje zawsze w drodze postanowienia . W niniejszej sprawie natomiast sąd powszechny przekazał skargę skarżącego do sądu administracyjnego jako omyłkowo skierowaną do sądu powszechnego przez organ, co wyraźnie wynika z pisma przewodniego ( k.19).

28 Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdzając, że wniesiona skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych, odrzucił ją na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesłanka negatywna odrzucenia przywołana w art. 58 § 4 p.p.s.a. nie zachodziła.

29 Przepisy p.p.s.a. nie pozwalają sądowi administracyjnemu na przekazanie sprawy sądowi powszechnemu według właściwości, o ile uzna on ten sąd za właściwy do rozpoznania sprawy.