Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 września 2017 r., I SA/Bd 614/17

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 września 2017 r., I SA/Bd 614/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2017 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. 1. oddala skargę, 2. oddala wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. Burmistrz S. K. ustalił skarżącemu wysokość podatku pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 rok w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że wysokość zobowiązania ustalona została na podstawie przedłożonych informacji oraz danych z ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie zaznaczono, że do dnia wydania przedmiotowej decyzji podatnik nie złożył nowej informacji

3 o nieruchomościach i obiektach budowlanych, co oznacza, że nie miały miejsca żadne nowe okoliczności rzutujące na zmianę wysokości podatku.

4 Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie, wnosząc o jej uchylenie

5 i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie o uchylenie decyzji

6 i orzeczenie co do istoty sprawy. Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów ze wskazanych w odwołaniu dokumentów, o które winien wystąpić organ odwoławczy do innych organów, na okoliczność uzyskania przez skarżącego stosownych pozwoleń

7 i rozpoczęcia specjalnego działu produkcji rolnej na nieruchomościach, które obejmuje zaskarżona decyzja. W uzasadnieniu strona wyjaśniła, że od dnia [...] października 2016r. prowadzi dział specjalny produkcji rolnej w postaci chowu i hodowli dżdżownic kalifornijskich w skrzyniach. Zatem w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy z dnia 12 stycznia 1991r.

8 o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016r., poz. 716 ze zm.), dalej u.o.p.l., zwolnieniu z podatku od nieruchomości podlegają budynki gospodarcze lub ich części zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej.

9 Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze

10 w B. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane z ewidencji gruntów

11 i budynków, a w odniesieniu do budynków w szczególności dane w zakresie ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i powierzchni użytkowej. Dane te są dla organu podatkowego bezwzględnie wiążące. Podważenie tych zapisów bądź też ich zmiana może nastąpić w postępowania prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji.

12 Odnosząc się do zarzutu odwołania, organ przypomniał, że stosownie do art. 6 ust. 6 u.p.o.l. osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3. Do dnia wydania zaskarżonej decyzji podatnik nie złożył nowej informacji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok, tym samym, w ocenie Kolegium, organ podatkowy prawidłowo ustalił wysokość zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 rok na podstawie złożonych informacji oraz danych z ewidencji gruntów

13 i budynków.

14 W odpowiedzi na zarzut nieuwzględnienia zwolnienia od podatku od nieruchomości przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l., w odniesieniu do budynków niemieszkalnych znajdujących się na działkach o nr ewid.[...] i 128/41, zajętych od dnia [...] października 2016 r. na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej - hodowla dżdżownic kalifornijskich w skrzyniach, Kolegium wyjaśniło, że dla zastosowania ww. zwolnienia ustawodawca przewidział spełnienie dwóch warunków: pierwszy dotyczy rodzaju budynku - budynek gospodarczy, drugi dotyczy sposobu jego wykorzystania - zajęty na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej. Organ wyjaśnił, że hodowla dżdżownic mieści się w pojęciu działów specjalnych produkcji rolnej, co wynika z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.). Natomiast zgodnie z ewidencją gruntów i budynków, budynki posadowione na działkach o nr [...] oznaczone zostały jako "pozostałe budynki niemieszkalne". W ocenie Kolegium budynki o funkcji "inne budynki niemieszkalne" nie są budynkami gospodarczymi, skoro realizują one odmienne funkcje. Tym samym, zdaniem organu, nie został spełniony pierwszy

15 z warunków do skorzystania przez skarżącego ze zwolnienia na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) ww. ustawy.

16 Dodatkowo Kolegium wyjaśniło, że decyzja Powiatowego Lekarza Weterynarii

17 w S. K. z dnia [...] września 2016 r. zatwierdzająca hodowlę dżdżownic kalifornijskich z wykorzystaniem produktów pochodzenia roślinnego do produkcji biohumusu nie może stanowić podstawy do uznania na gruncie ustawy o podatkach

18 i opłatach lokalnych, że budynki, w których hodowla ta jest prowadzona są budynkami gospodarczymi.

19 Na powyższą decyzję podatnik złożył skargę do tut. Sądu, zarzucając jej naruszenie:

20 art. 7 i 77 K.p.a. poprzez nie wyczerpujące zebranie materiału dowodowego,

21 z pominięciem okoliczności mających na celu ustalenie faktycznego wykorzystania budynków, w których skarżący prowadzi działy specjalne produkcji rolnej i przyjęcie jedynie w tym zakresie zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków;

22 art. 80 K.p.a. poprzez wydanie decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy oraz swobodną jego ocenę skutkującą niezasadnym ustaleniem sposobu przeznaczenia budynków w oparciu o zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków, podczas gdy skarżący prowadzi w nich działy specjalne produkcji rolnej i budynki faktycznie i fizycznie wykorzystywane są wyłącznie w tym celu;

23 art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l. poprzez jego błędne zastosowanie i nie wzięcie pod uwagę rzeczywistego wykorzystywania przez skarżącego budynków przeznaczonych do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej;

24 - art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób "fizycznych" poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy hodowla dżdżownic jest działem specjalnym produkcji rolnej i w myśl ustawy o podatkach i opłatach lokalnych budynki wykorzystywane na prowadzenie ww. działów są zwolnione od podatku od nieruchomości.

25 W uzasadnieniu wyjaśniono, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.o.l. ze zwolnienia podatkowego korzystają budynki lub ich części jeśli łącznie spełniają dwa warunki: stanowią budynki gospodarcze i są zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej. W ocenie strony ustawodawca wprowadzając zwolnienie "budynków gospodarczych" posłużył się wyrażeniem języka powszechnego, które zgodne jest

26 z jego rozumieniem na potrzeby prawa budowlanego. Obecnie ustaleniu czy budynek jest budynkiem gospodarczym dalece pomocna jest ustawa Prawo budowlane, gdzie budynki zostały podzielone na różne rodzaje i przydzielone do określonych kategorii. Tym samym, w ocenie strony, zwolnienie dotyczy tych budynków bądź ich części, które są wykorzystywane i rzeczywiście zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej.

27 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

28 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

29 Skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób powodujący konieczność jej wyeliminowania z porządku prawnego.

30 Istota problemu prawnego, jaki zarysował się w sprawie, dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem od nieruchomości należących do skarżącego budynków, które według niego są zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej - hodowlę dżdżownic, a zatem winny być zwolnione z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c u.p.o.l. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku od nieruchomości budynki gospodarcze lub ich części zajęte na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej.

31 Poza sporem jest, że hodowla dżdżownic mieści się w pojęciu działów specjalnych produkcji rolnej, co wynika z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.). W skardze błędnie przywołano ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, iż działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermowa hodowla

32 i chów drobiu rzeźnego i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym, w rozmiarach przekraczających wielkości określone w załączniku do ustawy (w przypadku hodowli dżdżownic jest to 1 m2 powierzchni łoża hodowlanego i powyżej – poz. 13 załącznika nr 2 do ustawy). Podkreślić jednak należy, że dla zastosowania zwolnienia na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. c u.p.o.l. wymagane jest spełnienie dwóch warunków: pierwszy dotyczy rodzaju budynku - musi to być budynek gospodarczy, drugi dotyczy sposobu jego wykorzystania - ma być zajęty na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie zawiera definicji "budynku gospodarczego". Dokonując wykładni tego pojęcia (jak słusznie wskazano w skardze) należy mieć przed wszystkim na względzie , iż istniejące od dnia [...] stycznia 2003r.

33 w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych odwołanie do pojęcia budynku ustalonego na gruncie prawa budowlanego ma charakter pełny co oznacza, że odnosi się do przepisów prawa budowlanego (a nie tylko przepisów ustawy prawo budowlane)

34 i dotyczy zarówno ogólnej definicji budynku jak i poszczególnych kategorii budynków . Zasadnym zatem jest odwołanie się do treści § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki

35 i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). - wydanego na podstawie art. 7 ustawy Prawo budowlane – zgodnie z którym budynek gospodarczy to budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i płodów rolnych służących mieszkańcom budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej, a także ich otoczenia, a w zabudowie zagrodowej przeznaczony również do przechowywania środków produkcji rolnej i sprzętu oraz płodów rolnych.

36 Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że organ nie kwestionował faktu , iż podatnik prowadzi działalność rolniczą w zakresie hodowli dżdżownic kalifornijskich. Sporna miedzy stronami była okoliczność charakteru budynków w których ta działalność jest prowadzona. Z treści aktu notarialnego Repertorium A nr [...] r. z dnia [...] lutego 2013 r. (w aktach sprawy) wynika, że A. N. nabył własność zabudowanej nieruchomości, na której według oświadczenia stron znajdują się budynki gospodarcze powstałe w latach 70-tych XX w. Nie mniej w ewidencji gruntów i budynków zapisano, że budynki posadowione na działkach nr [...] to "pozostałe budynki niemieszkalne". Zgodzić się należy z Kolegium, że budynki o funkcji "inne budynki niemieszkalne" nie są budynkami gospodarczymi, skoro realizują one odmienne funkcje. W obowiązującym obecnie rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) w § 63 wskazano, że dane ewidencyjne ujawnione w ewidencji budynków to m. in. (pkt 6) główna funkcja budynku oraz inne funkcje budynku. Obowiązujący wcześniej § 65 cyt. rozporządzenia dzielił budynki ze względu na ich podstawową funkcje użytkową i obok kategorii "inne budynki niemieszkalne" wskazywał odrębną kategorię "budynki produkcyjne, usługowe

37 i gospodarcze dla rolnictwa". A zatem budynek niemieszkalny i budynek gospodarczy to dwie odrębne kategorie. Ponadto jak zasadnie podniósł organ odwoławczy zgodnie

38 z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne

39 (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 ze zm., dalej: p.g.k.) podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie zauważa się, że również na gruncie ustaw podatkowych ewidencja ta zyskała walor normatywny dla wyznaczania zakresu opodatkowania (por. uchwała NSA z dnia 18 listopada 2013 r. sygn. akt II FPS 2/13). Organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji funkcji nieruchomości, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że co do zasady o sposobie kwalifikacji gruntu (budynku), dla celów podatkowych w podatku od nieruchomości decyduje nie tyle sposób rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, ile jej funkcje (przeznaczenie) wskazane w ewidencji gruntów i budynków. Zatem dane z ewidencji w odniesieniu do budynków w zakresie ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i powierzchni użytkowej są dla organu podatkowego bezwzględnie wiążące. Dopóki ewidencja nie zostanie zmieniona w przewidzianym prawem trybie administracyjnym, dane te nie mogą być przez organ w toku postępowania podatkowego samodzielnie korygowane. Wobec powyższego słusznie jest stanowisko organu zgodnie którym nie mógł on przyjąć funkcji przedmiotowych budynków na podstawie zapisu aktu notarialnego z dnia [...] lutego 2013 r. z pominięciem danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.

40 Reasumując, stwierdzić należy, że organy podatkowe prawidłowo wywiązały się z obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zgromadzony materiał dowodowy został rozpatrzony

41 z zachowaniem reguł określonych w art. 191 O.p. Organy podatkowe nie naruszyły przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy Ordynacja podatkowa

42 i dokonały właściwej subsumcji normy prawa materialnego pod prawidłowo ustalony stan faktyczny.

43 Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji, o jej oddaleniu.