Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 lipca 2012 r., I SA/Bd 405/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 lipca 2012 r., I SA/Bd 405/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Najda – Ossowska Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marcin Frydrych po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 lipca 2012 r. sprawy ze skargi Z. B. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Bd 904/09 postanowił 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu Z. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta T. określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2005 r. w kwocie [...] zł. Organ pierwszej instancji ustalił, że podatnik jako właściciel samochodu ciężarowego marki "K." o nr rej. [...] nie uiszczał podatku od środków transportowych.

3 W złożonym odwołaniu strona wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniosła, że nałożenie podatku jest krzywdzące, albowiem przedmiotowy pojazd był samochodem używanym do odśnieżania dróg. Umową z dnia 04 listopada 2003 r. był on przekazany do Kółka Rolniczego w G. i pozostawał w dyspozycji zakładu jako zabezpieczenie w okresie zimowym. W ostatnim czasie był coraz rzadziej używany z uwagi na likwidację kolejnych podmiotów, na rzecz których skarżący świadczył usługi. Strona podkreśliła, że nie prowadzi żadnej własnej działalności gospodarczej.

4 Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

5 W uzasadnieniu organ podał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż przedmiotowy pojazd od 01 stycznia do 18 kwietnia 2005 r. był własnością strony. Wynika to z karty informacyjnej pojazdu uzyskanej z Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w T., a także z umowy darowizny z dnia 18 kwietnia 2005 r., na podstawie której darczyńcą przedmiotowego samochodu był skarżący. Z ww. karty informacyjnej pojazdu wynika, że był to samochód ciężarowy uniwersalny,

6 o dopuszczalnej masie całkowitej 15.184 kg. Zatem pojazd ten był objęty zakresem przedmiotowym podatku od środków transportowych.

7 Zdaniem organu, argument skarżącego co do częstotliwości wykorzystywania samochodu nie ma wpływu na fakt opodatkowania. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych wskazuje bowiem, że podatnikiem jest właściciel środka transportowego. Ustawa nie uzależnia jednocześnie opodatkowania od częstotliwości używania środka transportowego, a także od tego czy jest od używany w ramach działalności gospodarczej, dla celów własnych, bądź na korzyść osób trzecich. Organ podkreślił,

8 że przedmiotowy podatek ma charakter majątkowy, tj. obowiązek jego zapłaty związany jest wyłącznie z samym faktem władania przedmiotem opodatkowania. Bez znaczenia pozostaje fakt ewentualnego wykorzystywania pojazdu.

9 Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, iż umowa zawarta dniu 04 listopada 2003 r., na którą powołuje się skarżący, nie wywarła skutków prawnych w zakresie własności przedmiotowego pojazdu. Podatnik nie dokonał wyrejestrowania pojazdu, co zgodnie z przepisami prawa potwierdza fakt pozostawania pojazdu w dyspozycji strony, przynajmniej formalnej. To, że podatnik na skutek własnych decyzji pozbawił się możliwości korzystania z pojazdu nie oznacza, że został pozbawiony władztwa prawnego nad przedmiotowym pojazdem.

10 W ocenie organu, wskazane przez stronę okoliczności związane z likwidacją zakładu pracy, sposobem rozliczenia majątku, złym stanem technicznym pojazdu, nie mają znaczenia dla określenia wysokości zaległego podatku. Obowiązek w podatku od środków transportowych wygasa jedynie w przypadku stałego wycofania z ruchu (wyrejestrowania) lub zbycia pojazdu. W wyniku braku zmiany właściciela obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych w dalszym ciągu pozostaje na dotychczasowym właścicielu. W rozpatrywanej sprawie obowiązek ten wygasł w dniu

11 18 kwietnia 2005 r., tj. w dniu w którym podatnik w drodze umowy darowizny zbył go.

12 W treści ww. umowy darowizny skarżący oświadczył, że jest właścicielem pojazdu "K." o nr rej. [...]. Tym samym organ uznał, że zarzuty zawarte w treści odwołania nie zasługują na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa.

13 W wyniku złożenia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 904/09 oddalił skargę strony. Wyrok stał się prawomocny z dniem 13 marca 2010 r.

14 Pismem z dnia 02 marca 2012 r. skarżący wystąpił o wznowienie postępowania administracyjnego. Podatnik podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny

15 w Bydgoszczy wydając wyrok w przedmiotowej sprawie nie miał dostępu do dokumentów potwierdzających fakt, iż podatek od środków transportowych był podatkiem należnym. Skarżący w tym zakresie powołał się na umowę zawartą

16 z Kółkiem Rolniczym w G., na podstawie której przekazał pojazd "K.",

17 nr rejestr. [...]. Wskazał, że z § 3 przedmiotowej umowy wynika, iż Kółko Rolnicze zobowiązało się do regulowania wszelkich opłat za samochód, w tym koniecznych podatków i kosztów eksploatacyjnych. Ponadto, skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana po terminie, albowiem, w jego ocenie, decyzja o wymiarze podatku od środków transportowych za 2005 r. powinna zostać wydana w 2006 r.

18 W przedmiotowej sprawie natomiast decyzja została wydana w 2009 r. Wskazał też, że decyzja o wymiarze podatku za 2005 r. jest irracjonalna, ponieważ uchylona została decyzja o obowiązku dostarczania powyższego pojazdu na rzecz obrony kraju.

19 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.

20 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

21 Pismem z dnia 2 marca 2012 r. Z. B. wniósł do Sądu, na podstawie

22 art. 145 § 1 k.p.a. o wznowienie postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu, z uwagi na to, że rozpoznając sprawę Sąd nie miał dostępu do dokumentów potwierdzających fakt, iż podatek od środków transportowych był podatkiem nienależnym.

23 Sąd potraktował pismo skarżącego jako skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Instytucja wznowienia postępowania sądowego jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, którego istota polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

24 (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a., instytucję wznowienia postępowania reguluje w dziale VII, artykuły od 270 do 285. W myśl art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy,

25 a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

26 Wznowienie postępowania dotyczy prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 lutego 2010 r., I SA/Bd 904/09. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w T. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od środków transportowych za rok 2005.

27 Zdaniem skarżącego, w sprawie zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania zakończonego powyższym wyrokiem, ponieważ z umowy z dnia 4 listopada 2003 r. zawartej między skarżącym a Kółkiem Rolniczym w G. wynika, że samochód ciężarowy marki "K.", z tytułu własności którego wymierzono stronie podatek od środków transportowych, został przekazany do Kółka Rolniczego, które zobowiązało się ponosić wszelkie koszty związane z eksploatacją tego pojazdu, a także opłaty publicznoprawne. Ponadto skarżący stwierdził, że decyzja o wymiarze podatku od środków transportowych za 2005 r. jest irracjonalna uwagi na to, że decyzją z dnia

28 [...] r. Prezydent Miasta T. uchylił decyzję o przeznaczeniu samochody "K." na cele obrony kraju. Strona podniosła także, że decyzja o nałożeniu podatku od środków transportowych za 2005 r. została wydana po terminie, bowiem powinna być wydana w 2006 r. (we wniosku przez pomyłkę wskazano, że w 2007 r.), a wydano ją dopiero w 2009 r.

29 W pierwszej kolejności Sąd zajął się badaniem dopuszczalności skargi. Zgodnie

30 z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się

31 o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że

32 w wypadku, gdy podstawą wznowienia postępowania są fakty ujawnione w toku postępowania dowodowego, termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania liczy się nie od daty uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie,

33 w którym te fakty zostały ujawnione, lecz od zapoznania się z nimi przez stronę żądającą wznowienia (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1976 r., IV CZ 105/76, postanowienie SN z dnia 14 października 1976 r., IV CZ 103/76, postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2004 r., GSK 678/04).

34 Z kolei, w myśl art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W postanowieniu z dnia

35 20 maja 1999 r., II UKN 105/99 Sąd Najwyższy stwierdził, że o spełnieniu wymagań stawianych skardze o wznowienie, w zakresie dotyczącym jej podstawy decyduje również wynik sprawdzenia przez sąd, czy twierdzenia skargi mogą stanowić jej ustawową podstawę.

36 Wreszcie, zgodnie z art. 280 p.p.s.a. sąd na rozprawie rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.

37 W rozpatrywanej sprawie, wskazując jako podstawę wznowienia umowę z dnia

38 4 listopada 2003 r., skarżący nie dochował trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi. Jak zaznaczono wyżej termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. O istnieniu tej umowy skarżący wiedział z chwilą jej zawarcia. Z akt administracyjnych wynika (k.30), że umowa ta została dołączono do odwołanie wniesionego przez skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji. Odwołanie to wpłynęło do organu podatkowego 22 lipca 2009 r. Skargę o wznowienie postępowania skarżący złożył w dniu 30 marca 2012 r., a zatem po upływie trzymiesięcznego terminu do złożenia skargi. Jednocześnie Sąd zauważa, że w świetle art. 273 § 2 p.p.s.a. brak jest podstaw do wznowienia postępowania, jeśli środki dowodowe, mające uzasadniać dopuszczalność skargi o wznowienie, zostały

39 w poprzednim postępowaniu powołane przez stronę, a zatem były jej znane (postanowienie SN z dnia 7 października 1980 r., I PO 12/80). Z kolei w postanowienie z dnia 20 maja 1999 r., II UKN 105/99 SN stwierdził, że nie można żądać wznowienia postępowania na tej podstawie, że sąd pominął środek dowodowy wskazany przez stronę, uznając go za nieistotny dla rozstrzygnięcia sprawy. Na powyższą umowę strona powoływała się w postępowaniu podatkowym.

40 Także w przypadku decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r., uchylającej decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r. nakładającej na Z. B. obowiązek dostarczenia samochodu w ramach świadczeń na rzecz obrony samochodu ciężarowego "K." do Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia w T., jako podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, nie został dotrzymany przewidziany w ustawie trzymiesięczny termin do wniesienia skargi. Z treści powyższej decyzji wynika, że została ona mu przekazana (fakt otrzymania tej decyzji skarżący potwierdził na rozprawie, o przeznaczenie samochodu do świadczenia usług kryzysowych i na decyzje wydane przez Prezydenta Miasta T. strona powołuje się też w sprzeciwie z dnia 21 lipca 2011 r. oraz zażaleniu z dnia 5 września 2011 r.). Zatem na długo przed wniesieniem skargi o wznowienie postępowania skarżący wiedział o jej wydaniu, natomiast skargę złożył w dniu 30 marca 2012 r. Jednocześnie Sąd zauważa, że "wykrycie" okoliczności faktycznych lub dowodów w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. dotyczy faktów i środków dowodowych, które były dla strony skarżącej wówczas "nieujawnialne", ze względu na to, że były jej nieznane i dla niej niedostępne. Natomiast fakty "ujawnione", czyli te, które strona powinna znać, bo miała możliwość dostępu do nich, nie są objęte hipotezą tego przepisu (por. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2009 r., I CZ 32/09).

41 Podstawą wznowienia postępowania nie może być okoliczność, że decyzja

42 w sprawie wymiaru podatku od środków transportowych za 2005 r. została wydana

43 w 2009 r., zamiast w 2006 r. Przepisy dotyczące wznowienia postępowania zawarte

44 w dziale VII p.p.s.a. nie przewidują z powodu powyższej okoliczności wznowienia postępowania.

45 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę, a w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił stronie uiszczony wpis.

46 L. Kleczkowski I. Najda – Ossowska U. Wiśniewska