Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2007 r., II SA/Bd 793/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2007 r., II SA/Bd 793/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M.K. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 15 listopad 2007 r. w sprawie ze skargi H. i J.M. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku postanawia odrzucić sprzeciw

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zwolnił H. i J.M.od kosztów sądowych.

3 Od postanowienia referendarza sprzeciw wniósł M.K. Podniósł

4 w nim, iż skarżący podali zbyt wysokie koszty utrzymania i że uwzględniając ich faktyczne koszty utrzymania, należało uznać, że byli oni w stanie odłożyć pieniądze

5 na uiszczenie wpisu sądowego. Z wyliczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż koszty utrzymania skarżących wynoszą w przybliżeniu [...] zł, nie zaś [...] zł, jak twierdzą skarżący.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Sprzeciw podlega odrzuceniu.

8 Kwestie wnoszenia sprzeciwu od postanowień i zarządzeń wydawanych przez referendarza sądowego reguluje art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), w świetle którego od rozstrzygnięć tych strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.

9 W postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2007 r. ( II OZ 288/07, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż z wykładni celowościowej uregulowań zawartych w Oddziale 2 Rozdziału 3 Działu V p.p.s.a., wynika że ustawodawca mówiąc o stronie postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy utożsamia pojęcie "strony" z pojęciem podmiotu występującego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, np. w art. 255 p.p.s.a. W przypadku uregulowania zawartego w art. 247 p.p.s.a. ustawodawca uściślił jeszcze pozycję procesową wnioskodawcy stanowiąc, iż przepis ten odnosi się tylko do strony występującej z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i będącej jednocześnie stroną skarżącą. Wobec powyższego, stroną postępowania w przedmiocie prawa pomocy będzie jedynie wnioskodawca, bowiem tylko jego interesu prawnego dotyczy przedmiotowe postępowanie. (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r., II OZ 153/06, niepubl, postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2005r., II OZ 655/05, niepubl.)

10 Podzielając wyżej przywołane stanowisko, Sąd uznał, uczestnik postępowania – M.K. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

11 w Bydgoszczy z dnia 15 listopada 2007r. zwalniającego skarżących od kosztów sądowych, gdyż postanowienie to rozstrzyga kwestie prawa pomocy

12 w incydentalnym, autonomicznym postępowaniu wszczętym wnioskiem H. i J.M. Wynik tego incydentalnego postępowania nie będzie miał

13 przy tym żadnego wpływu na wynik zasadniczego postępowania sądowoadministracyjnego.

14 Uczestnik postępowania nie może również wywodzić swego prawa

15 do zaskarżenia omawianego postanowienia referendarza sądowego z faktu omyłkowego doręczenie mu przez Sąd tegoż postanowienia z pouczeniem

16 o możliwości wniesienia od niego sprzeciwu. Status strony postępowania sądowoadministracyjnego nie wynika bowiem tylko z faktycznego traktowania jakiegokolwiek podmiotu jako strony.

17 W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprzeciw odrzucił.