Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 listopada 2004 r., II SA/Bd 449/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 listopada 2004 r., II SA/Bd 449/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Mariusz Pstruś po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Bogumiły I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. oddala skargę, 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Piotra K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na oryginale właściwe podpisy

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Bogumiły I., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w sprawie dodatku mieszkaniowego.

3 Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika m.in., że Prezydent Miasta B. w decyzji z dnia [...] 2004 r. przyznał Bogumile I. dodatek mieszkaniowy w kwocie 195,19 zł miesięcznie, w tym ryczałt na zakup opału w kwocie 75,12 zł na okres od 1 stycznia 2004 r. do 30 czerwca 2004 r.

4 Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zasady i tryb przyznawania dodatków mieszkaniowych, w tym również sposób ustalania miesięcznych wydatków na powierzchnię użytkową lokalu określa w sposób jednoznaczny ustawa o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz. U. Nr 71, poz. 734) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817).

5 Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy w roku 2004 dodatek mieszkaniowy przysługuje w gospodarstwie dwuosobowym wówczas, gdy średni miesięczny dochód w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 110% kwoty najniższej emerytury obowiązującej w dniu złożenia wniosku osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy.

6 Najniższa emerytura wynosi 552,63 zł. Bogumiła I. spełnia ustawowe przesłanki tytułu prawnego, dochodu i powierzchni użytkowej zajmowanego lokalu, bowiem średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w dwuosobowym gospodarstwie strony wyniósł 328,55 zł, tytułem prawnym jest umowa najmu lokalu nie wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy, natomiast powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 58 m2 i z uwzględnieniem powiększenia zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy normatywnej powierzchni wynoszącej dla 2 osób 40 m2 o 15 m2 z tytułu niepełnosprawności, nie przekracza normatywnej powierzchni więcej niż o 30%.

7 Z akt sprawy wynika, że faktyczny czynsz za lokal uiszczany przez Bogumiłę I. wynosi 290 zł miesięcznie, natomiast miesięczne wydatki ponoszone w związku z zajmowanym lokalem stanowią kwotę 325,70 zł. Dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego dla osób, które zamieszkują w lokalu nie wchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy zalicza się wydatki pokrywane w ramach czynszu do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy. W rozpatrywanej sprawie jest to kwota 161,82 zł.

8 Stosownie do art. 6 ust. 9 ustawy wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową lokalu mieszkalnego, a 12% dochodów gospodarstwa domowego – w gospodarstwie dwuosobowym. Natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 powołanego rozporządzenia w sprawie dodatków mieszkaniowych do podstawy obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się 90% naliczonych i ponoszonych wydatków.

9 W rozpatrywanej sprawie jest to kwota 168,58 zł (ustalone wydatki na lokal 187,30 zł x 90% = 168,58 zł). Z uwagi na to, że lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację cieplną do celów ogrzewania oraz instalację ciepłej wody ustawodawca przewidział ryczałty, których wysokość ustalona została zgodnie z § 3 powołanego rozporządzenia. Łączna kwota ryczałtów wynosi w przedmiotowej sprawie 105.46 zł (92,07 zł centralne ogrzewanie + 13,39 zł ciepła woda = 105,46 zł). Wydatki normatywne wynoszą łącznie z ryczałtami (168,58 zł + 105,46 zł = 274,04 zł) 274,04 zł a 12% dochodów to kwota 78,85 zł, a zatem różnica tych kwot (274,04 zł – 78,85 zł = 195,19 zł) stanowi wysokość dodatku mieszkaniowego w kwocie 195,19 zł.

10 Powyższe ustalenia wskazują, że dodatek mieszkaniowy został ustalony zgodnie z obowiązującymi przepisami.

11 Na powyższe rozstrzygnięcie Bogumiła I. wniosła skargę.

12 W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem obowiązującego w RP prawa, postanowień Międzynarodowej Konwencji Praw Człowieka art. 6, a także wewnętrznych decyzji Prezydenta Miasta B. i Wojewody [...].

13 Międzynarodowa Konwencja Praw Człowieka gwarantuje równość obywateli wobec państwa i narodu. Gwarantuje to również Polska Karta Praw Ofiary Ministerstwa Sprawiedliwości. Nie zostało to wzięte pod uwagę przy wydawaniu decyzji z [...] 2004 r. Wnosi o zmianę decyzji i podwyższenie kwoty przyznanego dodatku mieszkaniowego.

14 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

16 Skarga nie jest zasadna.

17 Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest logiczne i przekonywujące, w przeciwieństwie do argumentacji skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze trafnie zinterpretowało przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734) i rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817).

18 Podstawą prawną decyzji administracyjnej mogą być tylko przepisy rangi ustawowej lub wydane na mocy upoważnienia ustawowego rozporządzenia wykonawczego. Bliżej nie sprecyzowane w skardze wewnętrzne decyzje Prezydenta Miasta B., czy Wojewody [...] nie mogą mieć znaczenia w sprawie.

19 Nie znajduje uzasadnienia powoływanie się w skardze na art. 6 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, który stanowi załącznik do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych ratyfikowanego przez Polskę 3 marca 1977 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167). Ustęp 1 tego artykułu stanowi, iż każda istota ludzka ma przyrodzone prawo do życia. Prawo to powinno być chronione przez ustawy. Nikt nie może być pozbawiony życia. Pozostałe ustępy art. 6 (2-6) poświęcone są problematyce kary śmierci.

20 Również Karta Praw Ofiary dotyczy pokrzywdzonych przestępstwem i nie ma zastosowania w sprawie.

21 Nie można także podzielić poglądu skarżącej o naruszeniu zasady równości. Skarżąca nie wskazała, na czym polega naruszenie tej zasady. Jak to wyjaśnił Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 15.10.2001 r. K. 12/01 (OTK z 2001 r. Nr 7, poz. 213) z zasady równości wynika nakaz jednakowego traktowania wszystkich obywateli w obrębie określonej klasy (kategorii). Nie ma bezwzględnej równości obywateli, a nierównie traktowanie podmiotów nie musi oznaczać dyskryminacji lub uprzywilejowania, a w konsekwencji niezgodności z art. 32, czy też art. 2 Konstytucji RP.

22 Reasumując należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i tym samym zachodzą podstawy do jej oddalenia na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).