Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 września 2005 r., II SA/Bd 292/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 września 2005 r., II SA/Bd 292/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 7 września 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi "D." S.A. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2004r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy co do zmiany sposobu użytkowania budynku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2004r., Nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. na rzecz skarżącego kwotę 755 zł (siedemset pięćdziesiąt pięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 II SA/Bd 292/05

UZASADNIENIE

3 Decyzją z dnia [...] 2004 r. Prezydent Miasta T. powołując się na art. 204 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071;z późn. zm.), art. 1 ust. 2 pkt 1, art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717; z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164 poz. 1588). odmówił E. S. reprezentującemu firmę B. – Nieruchomości S. z siedzibą w T. ustalenia warunków zabudowy dla zmiany sposobu użytkowania budynku o funkcji biurowej na funkcję hotelowo – usługową w budynku położonym w T. na działce nr [...] przy ul. P.

4 W uzasadnieniu stwierdzając, że działka przy ul. P. w T. położona jest na terenie, dla którego brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Prezydent wskazał, że zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku biurowego na hotelarsko – usługowy nie jest wymieniana w art. 29 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126; z późn. zm.) jako roboty nie wymagające pozwolenia na budowę, wobec czego zgodnie z art. 71 ust. 1 tej ustawy oraz zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przedmiotowa zmiana sposobu użytkowania wymaga pozwolenia na budowę oraz ustalenia warunków zabudowy planowanej inwestycji.

5 Powołując się z kolei na przepis art. 1 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz wyniki przeprowadzonej analizy urbanistycznej stwierdził, że projektowana zmian sposobu użytkowania nie jest kontynuacją parametrów, cech i wskaźników oraz funkcji dotyczących istniejącej zabudowy. Na sąsiednich działkach całkowicie brak zabudowy o charakterze obiektów zamieszkania zbiorowego, do której to kategorii należy funkcja hotelarska. Funkcją działek sąsiednich jest przemysł i usługi. Ponadto według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta T. przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie o funkcji przemysłowo – składowej. Proponowana przez wnioskodawcę zmiana sposobu użytkowania byłaby sprzeczna z aktualnie istniejącą funkcją na tym terenie oraz stanowiłaby poważne ograniczenie możliwości rozwoju działalności gospodarczej.

6 Od powyższej decyzji wymieniony na wstępie wnioskodawca wniósł odwołanie wskazując, że za pozytywnym rozpatrzeniem jego wniosku przemawia niedobór miejsc hotelowych w T.

7 W wyniku rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją nr [...] z dnia [...] 2004 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T.

8 W uzasadnieniu wskazując na treść przepisów art. 4 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 4 i art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz projekt decyzji sporządzony przez osobę uprawnioną Kolegium stwierdziło, że wydana przez organ pierwszej instancji decyzja jest zgodna z wszystkimi wymogami prawa. Oceniło też, że dołączona do decyzji Prezydenta analiza, o której mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została przeprowadzona w sposób rzetelny i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa.

9 Odnosząc się do zarzutu podniesionego w odwołaniu Kolegium stwierdziło, że nawet względu natury celowościowej i społecznej tj. zwiększenie miejsc hotelowych w T. nie uprawniają do zastosowania innej wykładni przepisów obowiązującego prawa niż interpretacja dokonana przez organ administracji publicznej pierwszej instancji.

10 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Kolegium wywiodła strona postępowania administracyjnego, użytkownik wieczysty przedmiotowego budynku - spółka "D." S. A. z siedzibą w S., wnosząc o jej uchylenie.

11 Spółka zarzuciła, że organ rozpoznający wniosek nie zbadał dokładnie sprawy i oparł się na powierzchownych ustaleniach. W sąsiedztwie przedmiotowego budynku, na działce nr 29/06 znajduje się budynek mieszkalny, mający dostęp z tej samej drogi publicznej, który spełniał kiedyś funkcję mieszkalną tj. hotelu pracowniczego i obecnie nadal pełni funkcję mieszkalną przynależąc do zasobów Spółdzielni Mieszkaniowej "L.". Nie można zatem stwierdzić, że planowana inwestycja nie kontynuowałaby funkcji realizowanej w sąsiedztwie.

12 Skarżąca Spółka podniosła również, iż pozostałe działki znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie nie są zabudowane, co oznacza, że również w tym przypadku nie można przyjąć, że słuszny jest zarzut braku kontynuacji funkcji.

13 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

15 Skarga jest zasadna, jednakże z innych powodów niż wskazała skarżąca Spółka.

16 Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie będąc więc związany zarzutami i wnioskami danej skargi Sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu dostrzeżonych w toku kontroli legalności decyzji wszelkich naruszeń prawa, niezależnie od żądań oraz zarzutów podniesionych w skardze.

17 Badając zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję organu II instancji pod kątem jej zgodności z prawem Sąd stwierdził, iż narusza ona art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do powołanego przepisu wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe w przypadku kiedy co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Z brzmienia tego przepisu wynika, że badanie parametrów i funkcji zabudowy sąsiedniej w stosunku do terenu objętego wnioskiem jest potrzebne dla określenia podobieństw pomiędzy zabudową istniejącą a zabudową nową, a więc zabudową której wzniesienie przewiduje wniosek. Za taką interpretacją przemawia również brzmienie art. 61 ust. 6 ustawy, który stanowi delegację ustawową dla wydania rozporządzenia w przedmiocie sposobu ustalania wymagań dotyczących tylko nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego. Tak więc wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest uzależnione od spełnienia określonego przez art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym warunku "dobrego sąsiedztwa" tylko w przypadku jeżeli wniosek obejmuje planowaną nową zabudowę terenu; spełnienie tego warunku nie jest natomiast wymagane w przypadku wniosku obejmującego tylko planowaną zmianę sposobu użytkowania istniejącego obiektu budowlanego lub jego części (tak też "Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz" pod red. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 499). Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie, nie mając podstaw prawnych ku temu, organy obu instancji dokonały oceny wniosku E. S. pod kątem warunku, którego spełnienie nie jest wymagane, przy czym ocena ta zaważyła o wyniku sprawy.

18 Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

19 W ponownym postępowaniu należy dokonać oceny złożonego wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku o funkcji biurowej na funkcję hotelowo – usługową jedynie pod kątem spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 2 – 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

20 Wobec uwzględnienia skargi, stosownie do art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w punkcie 2 sentencji wyroku.

21 O kosztach orzeczono na podstawie 200 ww. ustawy, uwzględniając wysokość poniesionego wpisu i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa procesowego stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349; z późn. zm.).