Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2014 r., II SA/Bd 189/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2014 r., II SA/Bd 189/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 maja 2014r. sprawy ze skargi A. S., T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia obowiązku rekultywacji gruntów rolnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić T. S. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 II SA/Bd 189/14

UZASADNIENIE

3 Skarżący T. S. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie określenia obowiązku rekultywacji gruntów rolnych.

4 W piśmie z dnia [...] maja 2014 r. skarżący cofnęli skargę.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę. Na podstawie całokształtu okoliczności sprawy Sąd nie stwierdził zaistnienia żadnej z przesłanek niedopuszczalności dokonania przez stronę powyższej czynności dyspozytywnej.

7 W związku z powyższym na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.