Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 listopada 2018 r., I SA/Bk 404/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 listopada 2018 r., I SA/Bk 404/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2018 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 24 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

3 w Białymstoku, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił skargę D. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r., wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne za 2018 r.

4 Odpis sentencji wyroku wraz z pouczeniem o procedurze wystąpienia

5 z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie jego uzasadnienia oraz sposobie i terminie zaskarżenia doręczono skarżącej 9 listopada 2018 r.

6 W dniu 16 listopada 2018 r. skarżąca złożyła pismo zatytułowane "Apelacja", w którym zaskarżyła powyższy wyrok w całości. Pismo potraktowane jako skarga kasacyjna zostało sporządzone i podpisane przez skarżącą.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

8 Złożony środek odwoławczy jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.

9 Skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi sformalizowany środek zaskarżenia. Tryb wszczęcia postępowania kasacyjnego określa art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), który stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Na uwagę zasługuje przy tym, że w myśl art. 173 § 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną strona może wnieść po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Możliwość uruchomienia kontroli instancyjnej

10 w postępowaniu sądowoadministracyjnym uwarunkowana jest zatem doręczeniem uzasadnienia orzeczenia. Stosownie do treści art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach,

11 w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo – tak jak

12 w niniejszej sprawie – doręczenia odpisu sentencji wyroku.

13 Nie budzi wątpliwości, iż skarżąca nie wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 października 2018 r. Oznacza to, że pozbawiona jest możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od takiego wyroku. W takiej sytuacji wniesiony środek odwoławczy uznać należy za niedopuszczalny.

14 Nie budzi wątpliwości w orzecznictwie, że brak uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę", o której mowa w art. 178 p.p.s.a., stanowiącą o niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie (zob. np. postanowienie NSA z dnia 5 października 2018 r. I OZ 897/18 i przywołane tam orzeczenia).

15 Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego,

16 z zastrzeżeniem § 2-3. O ile zatem strona wnosząca skargę kasacyjną nie jest jednym z podmiotów wymienionych w § 2 tego przepisu, to środek odwoławczy powinien być sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata, radcę prawnego, w ściśle określonych przypadkach także przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi więc jedną z przesłanek jej dopuszczalności.

17 W rozpatrywanym przypadku skarżąca złożyła skargę kasacyjną podpisaną własnoręcznie, zatem środek odwoławczy nie mógł otrzymać dalszego biegu i jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu.

18 W opisanej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 178 p.p.s.a.