Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2014 r., I SA/Bk 214/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 czerwca 2014 r., I SA/Bk 214/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 oddala skargę

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2014 r. nr [...] Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Ł. utrzymał w mocy wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania J. L. (dalej jako Skarżący) płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012.

3 Z wymienionych rozstrzygnięć wynika, że Skarżący złożył w dniu [...] maja 2012 r. wniosek o przyznanie płatności na 2012 r., w którym ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) do wszystkich deklarowanych działek rolnych

4 o łącznej powierzchni wynoszącej 10,23 ha, uzupełniającej płatności obszarowej

5 do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do działek rolnych o powierzchni 4,32 ha i uzupełniającej płatności obszarowej do upraw przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce) do powierzchni 5,44 ha.

6 Dyrektor Oddziału ARiMR wskazał, że w rozpatrywanej sprawie istotnym jest ustalenie, czy Skarżący posiadał na dzień 31 maja 2012 r. grunty rolne zadeklarowane we wniosku oraz czy rzeczywiście rolniczo gospodarował na tych gruntach w tym roku (art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach

7 w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.). Stwierdził następnie, że posiadanie występuje przy równoczesnym istnieniu dwóch elementów: elementu fizycznego władania rzeczą oraz elementu psychicznego, rozumianego jako zamiar władania rzeczą dla siebie. Czynnik faktycznego władztwa polega zatem na fizycznym opanowaniu rzeczy.

8 W ocenie organu odwoławczego, Kierownik Biura Powiatowego prawidłowo uznał, że Skarżący nie użytkował jako posiadacz gruntów rolnych zadeklarowanych na działkach rolnych położonych na działkach ewidencyjnych nr: [...], gmina M, obręb T. Z oświadczenia Skarżącego oraz zeznań świadków M C i P M. wynika, że w 2012 roku ww. działki były w posiadaniu K. L. - syna Skarżącego. Świadkowie zeznali, że Skarżący służył tylko pomocą w pracach prowadzonych na tych gruntach. W konsekwencji, zdaniem organów, Skarżący nie spełnił warunków do przyznania płatności do ww. działek z racji braku ich posiadania i ich użytkowania rolniczego w 2012 r.

9 Organ nie zgodził się z zarzutem, że błędem było wysłanie spersonalizowanego wniosku o przyznanie płatności na 2012 r. na nazwisko Skarżącego. Wyjaśniono, że Agencja jest zobowiązana na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego do przesłania formularza oraz materiału graficznego lub udostępnienia ich na stronie internetowej Agencji, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009, rolnikowi, który złożył wniosek

10 o przyznanie płatności obszarowych w poprzednim roku. Wraz z wnioskiem rolnik otrzymuje instrukcję wypełnienia wniosku, materiał graficzny oraz pismo przewodnie, w którym Agencja informuje, że wniosek został częściowo wypełniony w części dotyczącej danych osobowych, działek ewidencyjnych oraz działek rolnych, prosząc o sprawdzenie aktualności tych danych, ich ewentualne uzupełnienie, czy skorygowanie występujących niezgodności. Stad w gestii rolnika leży zweryfikowanie i uaktualnienie wszystkich danych zawartych we wniosku spersonalizowanym.

11 Podkreślono, że to rolnik, jako podmiot wykonujący działalność zawodowo i na swój rachunek, ponosi odpowiedzialność za merytoryczną treść wniosku.

12 To producent rolny dysponuje, bowiem wiedzą o powierzchni użytkowanej rolniczo, decyduje o treści wniosku, który podpisuje i składa do Agencji. W konsekwencji skutki zgłoszenia danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym obciążają tegoż producenta rolnego.

13 Zdaniem Dyrektora ARiMR, w sprawie tej słusznie zastosowany został art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE)

14 nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. WE nr L 316 z dnia 2 grudnia 2009 r. str. 65, dalej jako rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1122/2009), stanowiący normę o charakterze materialnym określającym przesłanki odstąpienia od stosowania sankcji finansowych. Skarżący skutecznie wykazał, że wyżej wymienione nieprawidłowości nie były jego celowym działaniem polegającym na wyłudzeniu środków unijnych, a wynikały jedynie z braku dostatecznej wiedzy co do sposobu ubiegania się o nie.

15 Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do Sądu

16 i wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

17 Strona sformułowała zarzuty naruszenia: 1) art. 7 k.p.a. – zasady obiektywizmu oraz art. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego - poprzez niezałatwienie wniosku po myśli strony, zinterpretowanie wszelkich niejasności i niedopowiedzeń na niekorzyść strony oraz niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego skutkujące wydaniem błędnej decyzji, mimo, że Skarżący dysponując ustnym upoważnieniem syna złożył wniosek o płatności na rok 2012 na jednym formularzu

18 w odniesieniu do przekazanego gospodarstwa rolnego w imieniu i na rzecz syna

19 i w tym stanie rzeczy decyzja winna być wydana w zakresie przyznania płatności

20 w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 na rzecz K. L.; 2) art. 9 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego - poprzez brak należytego i wyczerpującego poinformowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem niniejszego postępowania, poprzez wysłanie wniosku personalizowanego na Skarżącego i przyjęcie, że Skarżący był wnioskodawcą w przedmiotowej sprawie, mimo, że organ posiadał wiedzę, iż właścicielem i użytkownikiem gospodarstwa rolnego jest K. L. i to on winien złożyć wniosek o dopłaty do gruntów; 3) art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, poprzez wprowadzenie w błąd wnioskodawcy i przesłanie przez ARiMR spersonalizowanego wniosku o płatność na 2012 r. bezpośrednio Skarżącemu, gdzie ARiMR posiadała wiedzę i wszelkie dokumenty świadczące o przekazaniu działek rolnych na rzecz syna wnioskodawcy już w 2011 r.; 4) art. 77 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego; 5) art. 80 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego;

21 5) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie; 6) art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 poprzez jego niezastosowanie i tym samym niesłuszne zastosowanie odmowy przyznania płatności, w sytuacji gdy Skarżący nie ponosi odpowiedzialności za powstałe nieprawidłowości, ponieważ przy składaniu wniosku opierał się na spersonalizowanych dokumentach przesłanych przez ARiMR i pominięcie faktu, że Skarżący dysponując ustnym upoważnieniem syna złożył wniosek o płatności na rok 2012 na jednym formularzu w odniesieniu

22 do przekazanego gospodarstwa rolnego w imieniu i na rzecz syna.

23 W ocenie Skarżącego organu popełniły również błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu,

24 że Skarżący złożył wniosek niezgodny ze stanem faktycznym oraz,

25 że nieprawidłowości wynikają z jego winy, pomimo, że stan faktyczny sprawy wskazuje jednoznacznie, że Skarżący został wprowadzony w błąd przez ARiMR,

26 a wniosek na rok 2012 złożył w odniesieniu do przekazanego gospodarstwa rolnego w imieniu i na rzecz syna.

27 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skażonej decyzji.

28 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

29 Skarga jest niezasadna.

30 Przedmiotem skargi jest decyzja dotycząca przyznania Skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 wydana na jego wniosek, w oparciu o przepisy ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z postanowieniami art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach

31 w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia

32 tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia

33 nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

34 2a przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny

35 w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Dodatkowo wskazano, ze jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (art. 7 ust.1a ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego).

36 Z powyższego wynika, że płatność może być przyznana rolnikowi jedynie

37 w stosunku do powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością i będących w jego posiadaniu

38 w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności.

39 Poza sporem w sprawie jest, że Skarżący w okresie objętym wnioskiem

40 z [...] maja 2012 r. nie użytkował działek rolnych zadeklarowanych na działkach ewidencyjnych nr: [...] - gmina M., obręb T., które Skarżący przekazał w użytkowanie synowi K. L.

41 Powyższa okoliczność z uwagi na treść art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach

42 w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, przesądza o braku możliwości przyznania jednolitej płatności do działek, które nie były w użytkowaniu Skarżącego na dzień 31 maja 2012 r. Organy podjęły niezbędne działania w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy. W celu ustalenia podmiotu, który faktycznie użytkował ww. działki rolne przesłuchano świadków M. C. i P. M., którzy potwierdzili fakt posiadania w 2012 r. tych działek rolnych przez syna Skarżącego (k. 114-121 akt adm.). Powyższe przyznał również sam Skarżący w złożonym oświadczeniu z [...] marca 2013 r. (k. 44 akt adm.). Potwierdził to także K. L. w piśmie z [...] listopada 2012 r. (k. 26 akt adm.). Materiał dowodowy został należycie zgromadzony i oceniony. Tym samym zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego okazały się niezasadne. O naruszeniu powyższych norm nie może świadczyć sam fakt niezałatwienia wniosku po myśli strony.

43 Za niezasadny uznano także zarzut naruszenia art. 8 w zw. z art. 11 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Nie można zgodzić się, bowiem z twierdzeniem autora skargi,

44 że przesłanie przez ARiMR spersonalizowanego wniosku o płatność na 2012 r. należy traktować jako wprowadzenie w błąd wnioskodawcy. Pomimo posiadanych informacji o przekazaniu działek rolnych na rzecz syna organ nie mógł z góry wykluczyć, że faktycznym ich użytkownikiem na dzień 31 maja 2012 r. był Skarżący, a nie jego syn. W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą (por. wyroki NSA o sygn. II GSK 260/07, II GSK 311/08, dostępne

45 w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych), warunkiem otrzymania dopłat unijnych jest okoliczność ich posiadania i rolniczego użytkowania, a nie tytuł prawny do gruntów. Dlatego też przy przyznawaniu dopłat ważne jest ustalenie podmiotu, który faktycznie użytkuje działki rolne. Tak też organy postąpiły w omawianej sprawie prowadząc stosowne postępowanie wyjaśniające.

46 Trzeba też wskazać, że obowiązek przesłania rolnikowi częściowo wypełnionego formularza wynika z art. 25 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z tym przepisem Agencja przesyła formularz oraz materiał graficzny (materiał geograficzny) lub udostępnia je na stronie internetowej Agencji, zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 73/2009, rolnikowi, który złożył wniosek o przyznanie płatności obszarowych w poprzednim roku. Przy czym, jak wyjaśnił organ, wraz z wnioskiem rolnik otrzymuje instrukcję wypełnienia wniosku, materiał graficzny oraz pismo przewodnie, w którym Agencja informuje,

47 że wniosek został częściowo wypełniony w części dotyczącej danych osobowych, działek ewidencyjnych oraz działek rolnych, prosząc o sprawdzenie aktualności tych danych, ich ewentualne uzupełnienie, czy skorygowanie występujących niezgodności. Niewątpliwie obowiązkiem rolnika jest, zatem zweryfikowanie

48 i uaktualnienie wszystkich danych zawartych we wniosku spersonalizowanym, który składa do Agencji. To rolnik odpowiada, bowiem za merytoryczną treść wniosku

49 i ponosi konsekwencji zgłoszenia nieprawidłowych danych. Odpowiedzialność ta nie może być przerzucana na organ przyjmujący wniosek, bowiem oznaczałoby

50 to w istocie konieczność każdorazowego przeprowadzenia postępowania sprawdzającego. Co więcej podważałoby to sens przepisów dyscyplinujących wnioskodawców w zakresie żądanych dopłat, w tym przewidujących finansową odpowiedzialność producentów rolnych z tytułu ubiegania się o pomoc nie znajdującą koniecznych podstaw faktycznych i prawnych (por. wyrok NSA

51 z 17 marca 2011 r., II GSK 354/10, dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).

52 Powyższy zarzut o wprowadzeniu Skarżącego w błąd poprzez przesłanie mu przez ARiMR spersonalizowanego wniosku o płatność na 2012 r., kłóci się

53 z twierdzeniem, iż Skarżący dysponując ustnym upoważnieniem syna K. L. złożył wniosek o płatności na rok 2012 na jednym formularzu w odniesieniu do przekazanego gospodarstwa rolnego w imieniu i na rzecz syna. Jeżeli bowiem Skarżący działał w błędnym przekonaniu, że to jemu przysługują płatności bezpośrednie, to konsekwentnie złożył wniosek we własnym imieniu. Niezależnie od tej sprzeczności, odnosząc się do twierdzenia o działaniu Skarżącego z upoważnienia syna, należy wskazać, że nie znajduje ono żadnego oparcia

54 w zgromadzonym materiale dowodowym. Twierdzenie to w istocie stanowi próbę pozyskania płatności na rzecz syna Skarżącego K. L., w sytuacji gdy nie złożył on w tym zakresie wniosku. Trzeba podkreślić, że Skarżący składając w dniu [...] maja 2012 r. wniosek o przyznanie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego niewątpliwie złożył ten wniosek we własnym imieniu. Świadczą o tym jednoznaczne dane osobowe zawarte we wniosku oraz podpis (jako wnioskodawcy) złożony na wniosku przez Skarżącego. Także K. L. w piśmie z [...] listopada 2012 r. (k. 26 akt adm.) wyjaśnił, że wniosek o przyznanie płatności obszarowych został złożony przez jego ojca, tj. Skarżącego. Stąd organ I instancji nie miał jakichkolwiek podstaw, by uznać, że wnioskodawcą jest inny podmiot, niż określony we wniosku. Tym samym także te zarzuty nie uzasadniają stwierdzenia naruszenia art. 7 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego.

55 Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 9 k.p.a. oraz art. 3 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego - poprzez brak należytego i wyczerpującego poinformowania strony o okolicznościach faktycznych

56 i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem niniejszego postępowania, podkreślić należy, że w orzecznictwie wskazuje się, że chociaż nie można generalnie wyłączyć obowiązków organów wynikających z art. 7 i 9 k.p.a., to jednak nie mogą one być tak daleko posunięte, aby organ miał ponosić odpowiedzialność za stronę merytoryczną wniosku (por. wyrok WSA w Warszawie o sygn. I SA/Wa 589/12, publ. LEX 1276852). Jednocześnie

57 z uwagi na treść art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, który stanowi samodzielną podstawę do udzielania stronom wyjaśnień, nie jest poprawne odwoływanie się w tej kwestii do art. 9 k.p.a.

58 W myśl wspomnianej normy w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej organ administracji publicznej udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych

59 i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Z powyższego wynika, że zasada informowania stron,

60 o której mowa w art. 9 k.p.a. w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośrednich ma zastosowanie jedynie na żądanie wnioskodawcy. Z akt sprawy nie wynika, by Skarżący wystąpił z takim żądaniem do organów. Tym samym również

61 i ten zarzut uznać należy za niezasadny.

62 Niezasadny okazał się także zarzut naruszenia art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, podniesiony w skardze z uwagi na jego niezastosowanie.

63 Z treści zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że organy uznając, że Skarżący "skutecznie wykazał, iż wyżej wymienione nieprawidłowości nie były jego celowym działaniem polegającym na wyłudzeniu środków unijnych, a wynikały jedynie z braku dostatecznej wiedzy co do sposobu ubiegania się o nie" w oparciu o wspomniany przepis odstąpiły od zastosowania obniżek i wykluczeń z płatności, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1122/2009.

64 Przepis art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, umiejscowiony został w Tytule IV Podstawa obliczania pomocy, zmniejszeń płatności i wykluczeń płatności. Zgodnie z jego brzmieniem zmniejszeń i wykluczeń, przewidzianych

65 w rozdziałach I i II, nie stosuje się w przypadku gdy rolnik złożył wniosek zgodny

66 ze stanem faktycznym lub gdy może wykazać, że nieprawidłowości nie wynikają

67 z jego winy. Dodatkowo wskazano, że zmniejszeń i wykluczeń przewidzianych

68 w rozdziałach I i II nie stosuje się w odniesieniu do tych części wniosku o przyznanie pomocy, co do których rolnik informował właściwy organ na piśmie, że wniosek

69 o przyznanie pomocy jest nieprawidłowy lub zdezaktualizował się od czasu złożenia, pod warunkiem że rolnik nie został powiadomiony o zamiarze właściwego organu przeprowadzenia kontroli na miejscu, oraz że organ ten nie poinformował rolnika

70 o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Podane przez rolnika informacje powodują dostosowanie wniosku o przyznanie pomocy do faktycznej sytuacji.

71 W rozdziale I "Niezgłoszenie obszarów", uregulowano zasady stosowania obniżek w przypadku, gdy rolnik nie zgłosi wszystkich obszarów (art. 55),

72 a w rozdziale II "Ustalenia w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności" zasady dotyczące zmniejszenia płatności i wykluczenia m.in. w przypadkach, gdy stwierdzono zawyżenie gruntów w deklaracji tj., gdy w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej przekracza obszar zatwierdzony (art. 58 i 60).

73 Przykładowo w art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, wskazano, że jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 57, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica

74 ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. Jeśli różnica ta przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej. Jeśli różnica

75 ta przekracza 50%, rolnika wyklucza się również z otrzymywania pomocy

76 do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym zgodnie z art. 57 niniejszego rozporządzenia. Kwota ta zostaje odliczona zgodnie z art. 5b rozporządzenia Komisji (WE)

77 nr 885/2006. Jeśli nie jest możliwe odliczenie całej kwoty zgodnie z wymienionym artykułem w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, pozostałe saldo zostaje anulowane.

78 Obniżki i wyłączenia, o których mowa w Rozdziale I "Niezgłoszenie obszarów" oraz Rozdziale II "Ustalenia w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności" stanowią, więc dodatkową obniżkę, której wysokość uzależniona jest od rozmiaru pominięcia, która pomniejsza całkowitą kwotę płatności bezpośrednich wypłacanych rolnikowi

79 za dany rok. Tym samym pojęć "zmniejszeń i wykluczeń", o których mowa w art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 nie należy identyfikować z odmową przyznania jednolitej płatności na 2012 r. do działek, które nie kwalifikowały się

80 do przyznania wnioskowanych płatności bowiem nie były w użytkowaniu Skarżącego.

81 Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Uzasadnienie faktyczne skarżonej decyzji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał

82 za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a w jej uzasadnieniu prawnym przytoczono przepisy prawa, które miały zastosowanie w sprawie, jak też zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji.

83 Trzeba zauważyć, że podobne stanowisko odnośnie zagadnień będących przedmiotem analizy w niniejszej sprawie zostało wyrażone w wyroku tut. Sądu

84 z 19 lutego 2014 r., I SA/Bk 589/13 (dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).

85 Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.), orzeczono jak sentencji.