Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 sierpnia 2010 r., I SA/Bk 179/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 sierpnia 2010 r., I SA/Bk 179/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi O. Spółka z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej udzielającej zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w przedmiocie zmiany miejsca urządzania gier oddala skargę.

Uzasadnienie

2 O. Spółka z o.o. z siedzibą w R. (dalej także jako "Spółka"), wnioskiem z [...] listopada 2009 r. znak [...], uzupełnionym pismami z [...] i [...] listopada 2009 r., zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej w B. o zmianę w trybie art. 155 k.p.a. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2007 r. Nr [...], zezwalającej Spółce na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Spółka wniosła o zmianę załącznika do ww. decyzji poprzez wykreślenie lokalizacji wpisanych pod nr: [...] oraz [...] i wpisanie w ich miejsce nowych lokalizacji punktów, w których będzie prowadzona ww. działalność.

3 Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...] stycznia 2010 r. Nr [...] odmówił wnioskowanej zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. w zakresie zmiany lokalizacji punktów, w których urządzane są gry na automatach o niskich wygranych z uwagi na brzmienie art.135 ust. 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), która nie daje możliwości dokonanie żądanej przez Spółkę zmiany decyzji.

4 Organ podniósł, że ustawa ta weszła w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., zgodnie zaś z art. 118 tej ustawy do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei art. 8 ww. ustawy stanowi, że do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej zwanej "o.p.", chyba że ustawa stanowi inaczej. W tym stanie prawnym wniosek Spółki podlegał rozpatrzeniu w oparciu o przepis art. 253a o.p., określający tryb postępowania

5 w zakresie wzruszenia decyzji ostatecznej, na mocy której strona nabyła prawo, odpowiadający trybowi przewidzianemu w art. 155 k.p.a.

6 Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...] marca 2010 r. [...] utrzymał ją w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż nie ulega wątpliwości, że w trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego nastąpiła zmiana przepisów polegająca na wejściu w życie ustawy o grach hazardowych oraz, że przepis art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych nie zezwala na dokonanie zmiany w zezwoleniu, jeżeli miałaby ona skutkować zmianą miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych.

7 Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów dotyczących przewlekłego prowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że w sprawie podjęte zostało postępowanie wyjaśniające, mające na celu zweryfikowanie przedłożonych przez stronę dokumentów oraz zebranie innych dowodów wymaganych przepisami prawa

8 na potwierdzenie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych.

9 Dyrektor Izby Celnej uznał za bezzasadny zarzut dotyczący bezskuteczności przepisów ustawy o grach hazardowych, ze wzglądu na naruszenie w trakcie jej tworzenia procedury notyfikacyjnej określonej w Dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 czerwca 1998 r. w sprawie ustanowienia wymiany informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz przepisów usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998 r. z późn. zm.). Zgodnie z tytułem tej Dyrektywy odnosi się ona do usług społeczeństwa informacyjnego, lecz zarazem na potrzeby jej stosowania pojęcie to jest zdefiniowane w art. 1 pkt 2. Wskazano, że usługą społeczeństwa informacyjnego jest usługa spełniająca w trakcie jej świadczenia cztery jednoczesne wymogi: powinna być świadczona za wynagrodzeniem, na odległość, drogą elektroniczną, oraz

10 na indywidualne żądanie odbiorcy usług. Gra na automatach o niskich wygranych

11 w punktach gier nie spełnia dwóch z czterech warunków - nie jest świadczona

12 na odległość i nie jest świadczona drogą elektroniczną. Gra na automatach o niskich wygranych w punktach gier nie podlega, zatem jako usługa regulacjom ww. Dyrektywy i tym samym ustawa o grach hazardowych w tym zakresie nie wymagała notyfikacji. Ze względu na obowiązek notyfikowania norm i przepisów technicznych wynikający z Dyrektywy 98/34/WE, przepisy dotyczące przedmiotowych zagadnień, zostały wyłączone do odrębnego projektu tj. projektu ustawy o zmianie ustawy

13 o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw. Wskazane wyłączenie umożliwiło uchwalenie przepisów ustawy o grach hazardowych, które nie podlegały obowiązkowi notyfikacji.

14 W skardze do sądu administracyjnego strona skarżąca zarzuciła decyzji Dyrektor Izby Celnej w B. naruszenie:

15 - art. 233 § 1 pkt 1 o.p. poprzez utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy

16 i bezpodstawne przyjęcie, iż nie podlega ona uchyleniu pomimo, iż została wydana z rażącym naruszeniem prawa;

17 - art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w sprawie winny zostać zastosowane przepisy ustawy z 29 lipca 1992 r.

18 o grach i zakładach wzajemnych;

19 - zastosowanie przepisów ustawy o grach hazardowych pomimo ich bezskuteczności z uwagi na brak notyfikacji ustawy do Komisji Europejskiej zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE.

20 Wskazując na powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

21 Jednocześnie wniesiono o zwrócenie się przez Sąd w trybie art. 234 TWE

22 z pytaniem prejudycjalnym do ETS dotyczącym konieczności notyfikacji ustawy

23 o grach hazardowych do Komisji Europejskiej zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE.

24 W uzasadnieniu skargi strona podtrzymała dotychczasowe stanowisko,

25 iż przepisy ustawy o grach hazardowych nie powinny być w sprawie stosowane, ponieważ ich obowiązywanie jest bezskuteczne, ustawa ta nie została, bowiem notyfikowana – wbrew Dyrektywie 98/34/WE. Dyrektywa ta ustanawia mechanizm - procedurę notyfikacyjną - dla przejrzystości aktów prawnych zawierających przepisy techniczne. Jej zadaniem jest zapobieganie powstawaniu nowych barier

26 w swobodnym przepływie towarów, swobodnym świadczeniu usług i prowadzeniu działalności. Zgodnie z Dyrektywą obowiązkiem państw członkowskich jest notyfikowanie do Komisji Europejskiej projektów aktów prawnych zawierających przepisy techniczne odnoszące się do produktów i usług społeczeństwa informacyjnego. Wbrew twierdzeniem organu obowiązek ten nie jest ograniczony wyłącznie do usług opisanych poprzez cztery kumulatywne warunki. Dyrektywa została implementowana do prawa polskiego rozporządzeniem Rady Ministrów

27 z 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych oraz rozporządzeniem z 6 kwietnia 2004 r. zmieniającym ww. rozporządzenie.

28 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

29 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

30 Skarga jest niezasadna.

31 Z uwagi na brzmienie art. 118 przywołanej na wstępie ustawy o grach hazardowych, która weszła w życie z mocą od 1 stycznia 2010 r., do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy tej ustawy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

32 Z akt sprawy wynika, że postępowanie o zmianę decyzji ostatecznej wszczęte na wniosek Spółki z [...] listopada 2009 r. nie zostało zakończone przed wejściem

33 w życie ustawy o grach hazardowych (decyzję pierwszoinstancyjną wydano

34 [...] stycznia 2010 r.) tym samym w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o grach hazardowych.

35 Odnosząc się do podnoszonej w skardze kwestii bezskuteczności przepisów ustawy o grach hazardowych w odniesieniu do stanu faktycznego, objętego przedmiotowym wnioskiem Spółki ze względu na naruszenie w trakcie uchwalania tego aktu prawnego procedury notyfikacyjnej określonej w Dyrektywie 98/34/WE Sąd nie podziela poglądu Spółki w tej sprawie.

36 Podkreślić należy, że dyrektywa może być stosowana bezpośrednio tylko wówczas, gdy jej przepisy nie zostały wprowadzone do prawa krajowego lub wprowadzone zostały nieprawidłowo. W omawianej sprawie nie mamy odczynienia

37 z żadnym z ww. przypadków, bowiem Dyrektywa 98/34/WE została implementowana do prawa polskiego rozporządzeniem Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 65, poz.597), zmieniającym rozporządzeniem Rady Ministrów z 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz.2039 ze zm., dalej jako rozporządzenie), które wydane zostało w oparciu o art.12 ust.2 ustawy z 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz.U. Nr 169, poz.1386), a jej przepisy do prawa krajowego wprowadzone zostały prawidłowo, czego zresztą nie kwestionuje sama Spółka.

38 Notyfikacji aktów prawnych, w myśl § 4 ust.1 rozporządzenia, co do zasady podlegają akty prawne zawierające przepisy techniczne tj.: specyfikacje techniczne, inne wymagania, przepisy dotyczące usług, regulacje wprowadzające zakaz produkcji, przywozu lub wprowadzenia produktu do obrotu, świadczenia usług lub prowadzenia działalności polegającej na świadczeniu usług (§ 2 pkt 5). Ponadto

39 na mocy § 5 rozporządzenia notyfikacji aktów prawnych podlegają akty prawne wyłączające stosowanie zasady swobodnego przepływu towarów z wyjątkiem przypadków wymienionych w pkt 1-6 ust. 2 § 5 rozporządzenia.

40 Zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia przez "specyfikacje techniczne" należy rozumieć specyfikację określającą cechy produktu, w szczególności w zakresie jakości, parametrów technicznych, bezpieczeństwa lub wymiarów, w tym

41 w odniesieniu do nazewnictwa, symboli, badań, opakowania, znakowania lub oznaczania, a także procedury oceny zgodności tego produktu, jak również wymagania dotyczące metod i procesów produkcji produktów rolnych, produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta, produktów leczniczych

42 i innych produktów, jeżeli wywierają one wpływ na cechy produktu. Natomiast pojęcie "usługi" zostało zdefiniowane w § 2 pkt 1 rozporządzenia. Zgodnie z tą definicją jest to usługa w ramach społeczeństwa informacyjnego świadczona za wynagrodzeniem, bez obecności stron (na odległość), poprzez przesyłanie danych na indywidualne żądanie usługobiorcy, przesyłaną pierwotnie i otrzymywaną w miejscu przeznaczenia za pomocą sprzętu do elektronicznego przesyłania i przechowywania danych, włącznie z kompresją cyfrową, która jest w całości przesyłana, kierowana

43 im otrzymywana za pomocą kabla, doga radiową, przy użyciu środków optycznych lub innych środków elektromagnetycznych (droga elektroniczną). Usługa prowadzona w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie jest świadczona na odległość oraz nie jest świadczona drogą elektroniczną, tym samym nie jest usługą w rozumieniu § 2 pkt 1 rozporządzenia.

44 Z uwagi na to, że ustawa o grach hazardowych, która określa warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier nie zawiera przepisów technicznych w rozumieniu § 2 pkt 5 rozporządzenia oraz nie zawiera przepisów wyłączających stosowanie zasady swobodnego przepływu towarów, Sąd uwzględniając przepisy rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (zgodne

45 z Dyrektywą 98/34/WE), doszedł do wniosku, iż nie było obowiązku notyfikacji tego aktu.

46 W związku z powyższym nie ma podstaw do zwrócenia się w trybie art. 234 TWE z pytaniem prejudycjalnym do ETS dotyczącym konieczności notyfikacji ustawy o grach hazardowych do Komisji Europejskiej zgodnie z Dyrektywą 98/34/WE.

47 Przechodząc do zasadniczej kwestii spornej należy wskazać, że przepis

48 art. 135 ust. 1 ustawy o grach hazardowych stanowi, że zezwolenia, o których mowa

49 w art. 129 ust. 1 (zezwolenia udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy,

50 tj. 01.01.2010 r.) mogą być zmieniane, na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielanych podmiotom prowadzącym działalność

51 w zakresie określonym w art. 6 ust. 1-3, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Przy czym, zgodnie z art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych w wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych.

52 Przepis ten wyraźnie ogranicza, więc zakres możliwości dokonywania zmian zezwoleń na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych poprzez wprowadzenie zakazu zmiany miejsc urządzania takich gier, określonych

53 w zezwoleniach, w tym poprzez objęcie zezwoleniem nowych miejsc. Konsekwencją jego pojawienia się było wykluczenie możliwości zastosowania trybu nadzwyczajnego zmiany ostatecznej decyzji w przedmiocie zezwolenia

54 na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

55 Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie innych naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa na mocy art. 151 ustawy z 30.08.2003 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak

56 w sentencji.