Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 stycznia 2015 r., I SA/Bk 132/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 stycznia 2015 r., I SA/Bk 132/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi O. Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] października 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2014 r., cofającą O. Sp. z o.o. rejestrację automatu do gier o niskich wygranych o nazwie [...] nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...].

3 Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. do sądu administracyjnego złożyła skarżąca Spółka.

4 W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

6 Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu.

7 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

8 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r.,

9 poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy

10 w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające

11 w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd.

12 Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej.

13 Podstawą prawną zaskarżonych decyzji są przepisy art. 8, art. 23a ust. 7,

14 art. 23e ust. 1 i 2, art. 129 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540), dalej u.g.h. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie o sygnaturze II GSK 686/13 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne, czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?.

15 W uzasadnieniu pytania prawnego wskazano, że:

16 - obowiązek notyfikacji Komisji Europejskiej projektu regulacji prawnych zawierających przepisy techniczne stanowi element konstytucyjnego trybu ustawodawczego, a jego naruszenie może być kwestionowane jako naruszenie zasady rzetelnej legislacji. Jedynym organem, który ma kompetencję, aby o takim naruszeniu orzec jest Trybunał Konstytucyjny. Zdaniem NSA, skoro zakaz wynikający z przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. (prowadzenia gier na automatach poza kasynem gry, sankcjonowany karą pieniężną) stanowi normę techniczną (co potwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie C-65/05), to nienotyfikowanie tych przepisów świadczy o niezgodności ich wprowadzenia do obrotu prawnego z normami konstytucyjnymi tj. art. 2 i 7 Konstytucji RP;

17 - przepisy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. w sposób nieproporcjonalny

18 i niespełniający wymagania niezbędności ingerują w wolność działalności gospodarczej, co stanowi o naruszeniu przez nie art. 20 i 22 (zasady wolności działalności gospodarczej) oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (klauzuli proporcjonalności ograniczeń konstytucyjnych wolności i praw).

19 Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej treść pytania prawnego,

20 a w szczególności jego uzasadnienie wskazują, że udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi będzie miało wpływ na wynik rozpoznania sprawy ze skargi Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatów do gier o niskich wygranych. Przede wszystkim bowiem należy podzielić wątpliwości sformułowane przez NSA odnośnie zgodności z Konstytucją RP wskazanych przez ten sąd przepisów ustawy hazardowej. Dalej wskazać należy, że co prawda zakwestionowano konstytucyjność innych norm (art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.) niż będące podstawą prawną zaskarżonego orzeczenia, to jednak przesądzenie o konstytucyjności przepisów wymienionych przez NSA będzie stanowiło punkt wyjścia dla oceny zgodności z wzorcami konstytucyjnymi (art. 2, 7, 20, 22, 31 ust. 3 Konstytucji RP) również tych przepisów, które stanowią podstawę prawną decyzji zaskarżonej w sprawie niniejszej.

21 Wskazać trzeba także, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ujawniła się rozbieżność co do oceny konsekwencji prawnych braku notyfikacji niektórych przepisów ustawy hazardowej. Problem ten wskazał Trybunał Konstytucyjny

22 w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie P 4/11 (OTK-A 2013, nr 6, poz. 82). Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej dążenie do pewności

23 i stabilności orzecznictwa sądów administracyjnych może stanowić dodatkowe wzmocnienie argumentacji przemawiającej za zawieszeniem postępowania

24 w rozpoznawanym przypadku (vide postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 13 marca 2014 r., II SA/Ol 1007/13, od którego to orzeczenia NSA postanowieniem z dnia

25 22 maja 2014 r. w sprawie II GZ 212/14 oddalił zażalenie - obydwa dostępne

26 w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

27 Wskazać należy, że również i NSA dostrzega potrzebę zawieszania postępowań do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny ww. pytania prawnego - w sprawach, w których poddawane są jego kontroli wraz ze skargą kasacyjną wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych wydawane w sprawach ze skarg na decyzje w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych (np. II GSK 172/13).

28 Także tutejszy Sąd, z powodów wyżej wskazanych, np.: w sprawach

29 II SA/Bk 234/14, II SA/Bk 267/14 i II SA/Bk 274/14, II SA/Bk 565/14, II SA/Bk 249/14, II SA/Bk 889/14 - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - zawiesił postępowania ze skargi podmiotów prowadzących działalność w zakresie urządzania gier na automatach na decyzje organów celnych oparte na przepisach ustawy o grach hazardowych.

30 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.