Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 maja 2006 r., II SA/Bk 749/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 maja 2006 r., II SA/Bk 749/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, asesor WSA Wojciech Stachurski (spr.), Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w dniu 09 maja 2006 r. sprawy ze skargi N. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2005 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o przyznanie dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka 1. oddala skargę 2. przyznaje adwokatowi K. Z. – P. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złoty i osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpatrzeniu odwołania N. J. od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza D. przez Kierownika Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] maja 2005 r., znak: [...], w sprawie odmowy przyznania dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka w oparciu o art. 70 a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych na A. J., orzekło o umorzeniu postępowania odwoławczego w odniesieniu do M. J. i A. J.

3 Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że organ I instancji działając z wniosku N. J. z dnia 14 października 2004 r. wydaną dnia

4 [...] maja 2005 r. decyzją znak: [...], odmówił przyznania dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka w oparciu o art. 70 a ustawy o świadczeniach rodzinnych na A. J. W odwołaniu od tej decyzji N. J. podniosła, że "przez cały czas ubiegała się o zastępcze alimenty dla pięciorga dzieci", a nie tylko na A. J. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zważyło, że N. J., wnioskiem z dnia 14 października 2004 r. zwróciła się o ustalenie prawa do dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka na M. J., D. J. i A. J. oraz dodatku z tytułu rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na M. J. Natomiast nie występowała o ustalenie świadczeń rodzinnych (tj. dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka) na M. J. i A. J. Zdaniem Kolegium, w postępowaniu odwoławczym nie można domagać się ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych w sytuacji, gdy strona nie występowała o ich przyznanie przez organ I instancji. W tym stanie rzeczy uznał, że wypełniona została przesłanka bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego w odniesieniu do M. J. i A. J.

5 W skardze na powyższą decyzję SKO w B. N. J. postawiła zarzut naruszenia prawa. Podniosła, że o zastępcze alimenty ubiegała się od maja 2004 r., czego dowodem jest zaświadczenie potwierdzające pobieranie świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Zdaniem skarżącej decyzja Kolegium nie jest oparta na przepisach art. 70a ustawy o świadczeniach rodzinnych, ani na przepisach art. 12 ustawy. Jej zdaniem "Kierownik I instancji (...) twierdziła, że wystarczyło dostarczyć zaświadczenie o wysokości przysługującego w kwietniu 2004 r. świadczenia z funduszu alimentacyjnego, a wysokość dodatku ustala się z urzędu". W rezultacie jednak nie otrzymała "zastępczych alimentów". Końcowo N. J. zwróciła się z prośbą "rozpatrzenie jej skargi".

6 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

7 Wojewódzki Sąd administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

8 Skarga jest niezasadna.

9 Przede wszystkim należy wyjaśnić, że działalność administracji poddana została kontroli sądownictwu administracyjnemu, jednak sprawując tę kontrolę sądy administracyjne badają, czy zaskarżony akt lub czynność są zgodne z przepisami prawa - art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W świetle art. 145 § 1 pkt 1 ustawy

10 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję mógłby ją uchylić, gdyby stwierdził:

11 – naruszenie prawa materialnego, w taki sposób, iżby miało to wpływ na wynik sprawy;

12 – naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

13 – inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

14 W przedmiotowej sprawie żadna z tych przesłanek nie wystąpiła. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana na podstawie i w granicach obowiązującego prawa.

15 Umorzenie postępowania administracyjnego, w tym postępowania prowadzonego przed organem odwoławczym, jest możliwe w sytuacji, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe – art. 105 w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

16 (j.t. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.). Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, uniemożliwiający rozstrzygnięcie sprawy co do istoty. Postępowanie administracyjne może się toczyć, gdy istnieje strona tego postępowania i postępowanie to ma swój przedmiot. Przedmiotem procesu administracyjnego jest konkretna sprawa indywidualnego podmiotu, w której na podstawie przepisów prawnych powszechnie obowiązujących organy administracyjne są władne podjąć decyzję administracyjną.

17 Należy więc podkreślić, że postępowanie wywołane wnioskiem N. J.

18 z dnia 14 października 2004 r. nie obejmowało swym przedmiotem świadczeń rodzinnych dotyczących dzieci wnioskodawczyni: M. J. i A. J. Z akt sprawy niezbicie wynika, że złożony tego dnia do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Rodzinie w D. wniosek N. J. dotyczył dodatków do zasiłku rodzinnego jedynie na dzieci: M. J., A. J. i D. J. (pkt 2 wniosku - karta 38 akt administracyjnych). Przedmiotu tego postępowania - o świadczenia na rzecz dzieci M. J. i A. J. - nie rozszerzał również organ

19 I instancji. Słusznie zatem organ II instancji uznał, że w postępowaniu odwoławczym nie można domagać się ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych w sytuacji, gdy strona nie występowała o ich przyznanie przez organ I instancji.

20 W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa, co w świetle art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniało oddalenie skargi.

21 O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu z urzędu adwokatowi, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów

22 § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Obejmują one opłatę ze czynności adwokata w kwocie 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów

23 i usług, wyliczony według 22% stawki w kwocie 52,80 zł.