Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 czerwca 2020 r., II SA/Bk 135/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 czerwca 2020 r., II SA/Bk 135/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), asesor sądowy WSA Marcin Kojło, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi K. K. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia postanowienia o odmowie sprostowania świadectwa służby p o s t a n a w i a odrzucić skargę ,

Uzasadnienie

2 Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności:

3 1. W dniu [...] czerwca 2002 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. wystawił K. K. świadectwo służby w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji;

4 2. W dniu [...] marca 2002 r. K. K. wystąpił o sprostowanie świadectwa służby. Zażądał zawarcia w wystawionym świadectwie służby całego okresu jego służby w Policji, tj. okresów jej pełnienia od początku służby a w pkt 6 obliczenia całego jej okresu niezależnie od jednostki w jakiej była pełniona. Postanowieniem KWP z [...] lipca 2002 r. i KGP z dnia [...] października 2002 r. odmówiono wydania świadectwa służby o żądanej treści;

5 3. W dniu [...] maja 2019 r. K. K. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. o wydanie nowego świadectwa służby z informacją o wysokości i składnikach uposażenia. Wnioskodawca stwierdził, że wydane mu świadectwo służby z [...] czerwca 2002 r. nie zawiera takich informacji. W odpowiedzi na wniosek organ w piśmie z [...] maja 2019 r. nr [...] poinformował, że wniosek złożony po kilkunastu latach zwolnienia ze służby jest wnioskiem złożonym z uchybieniem terminu. Na odmowę wydania nowego świadectwa służby K. K. złożył skargę do sądu administracyjnego. Wyrokiem z 15 października 2019 r. wydanym w sprawie II SA/Bk 576/19 uchylono zaskarżony akt. Zdaniem sądu, odmowa uwzględnienia wniosku uzasadniona uchybieniem terminu do jego złożenia była bezpodstawna. Stwierdzono, że organ błędnie identyfikuje żądanie w zakresie zamieszczenia w świadectwie służby informacji o wysokości i składnikach uposażenia jako sprostowanie takiego świadectwa. Żądanie zamieszczenia tych informacji zmierza niejako do uzupełnienia świadectwa służby i wniosek w tym zakresie nie musi być złożony, tak jak w przypadku wniosku o sprostowanie, w terminie 7 dni od dnia otrzymania świadectwa służby.

6 4. Wobec powyższego wyroku w dniu [...] grudnia 2019 r. przesłano skarżącemu odpis świadectwa służby uzupełniony o informację o składnikach oraz wysokości uposażenia skarżącego na dzień zwolnienia ze służby w Policji;

7 5. Po otrzymaniu świadectwa służby z [...] grudnia 2019 r. skarżący we wniosku z [...] stycznia 2020 r. wniósł o stwierdzenie wygaśnięcia postanowienia z [...] lipca 2002 r. nr [...] o odmowie sprostowania świadectwa służby z [...] czerwca 2002 r. na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. Wniosek uzasadniono tym, że w dniu [...] grudnia 2019 r. organ wystawił nowe świadectwo służby uzupełnione o wysokość i składniki uposażenia. W związku z tym, zdaniem skarżącego, w sprawie zaistniały okoliczności określone w § 29 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 14 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz.U. z 2013 r., poz. 644 ze zm.; dalej powoływane jako rozporządzenie), zgodnie z którym najpóźniej w dniu wydania nowego świadectwa służby, z akt osobowych policjanta usuwa się poprzednio sporządzone świadectwo służby.

8 6. W odpowiedzi na ten wniosek organ w piśmie z [...] stycznia 2020 r. nr [...] poinformował, że w sprawie nie ma zastosowania § 29 rozporządzenia a także art. 162 K.p.a.

9 7. Skarżący K. K. wniósł skargę do sądu administracyjnego na ww. pismo z [...] stycznia 2020 r. nr [...], traktując je jako odmowę stwierdzenia wygaśnięcia postanowienia z 10 lipca 2002 r. o odmowie sprostowania świadectwa służby z [...] czerwca 2002 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że odmowa nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązanie organu do wydania właściwego aktu o stwierdzeniu wygaśnięcia postanowienia z [...] lipca 2002 r. dniem wydania nowego świadectwa służby, tj. z dniem [...] grudnia 2019 r. W uzasadnieniu podano, że na skutek wystawienia nowego świadectwa służby w dniu [...] grudnia 2019 r. nastąpiła utrata przedmiotowości postanowienia z [...] lipca 2002 r.

10 8. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

12 Skarga podlegała odrzuceniu.

13 Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi sąd ma obowiązek ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a. Obejmuje on:

14 1) decyzje administracyjne;

15 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

16 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

17 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

18 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

19 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

20 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

21 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

22 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

23 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

24 Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

25 W niniejszej sprawie skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z [...] stycznia 2020 r. nr [...] stanowiące odpowiedź na jego wniosek z [...] stycznia 2020 r. o stwierdzenie wygaśnięcia postanowienia z [...] lipca 2002 r. nr [...] o odmowie sprostowania świadectwa służby z [...] czerwca 2002 r. W piśmie tym organ poinformował, że w sprawie nie mają zastosowania wskazywany jako podstawa wniosku § 29 rozporządzenia a także art. 162 K.p.a.

26 Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że zaskarżone pismo nie należy do żadnej z form działania administracji, o których mowa powyżej.

27 Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 P.p.s.a.

28 W rozpatrywanej sprawie zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone pismo mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W doktrynie przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia; 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych i skierowane są do konkretnego podmiotu; 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29-31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 32).

29 Zdaniem sądu zaskarżone pismo nie posiada tej ostatniej cechy, ponieważ brak jest bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącego. Pismo to ma bowiem tylko i wyłącznie walor informacyjny i nie wpływa w żaden sposób na prawa i obowiązki skarżącego. Nie jest to oświadczenie woli organu, które wywoływałoby skutki w sferze prawnej skarżącego. Innymi słowy, wskazane pismo nie ma charakteru władczego, rozstrzygającego o sytuacji prawnej skarżącego i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

30 W konsekwencji należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego sąd działając w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Marginalnie pouczyć należy skarżącego, że z uwagi na brak formalnego załatwienia przedmiotowego wniosku przysługuje mu ewentualnie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu.