Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 stycznia 2015 r., II SA/Bk 1003/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 stycznia 2015 r., II SA/Bk 1003/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi C. W. sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie ,

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...]Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego

3 w S. z dnia [...] maja 2014 r. nr[...], którą wymierzono C. W. Sp. z o.o. w K.karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie [...] o nr fabrycznym [...]poza kasynem gry.

4 Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. do sądu administracyjnego złożyła skarżąca Spółka. W skardze został zawarty wniosek

5 o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia pytania prawnego skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 15 stycznia 2014 r. (sygn. akt II GSK 686/13).

6 W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

8 Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu.

9 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

10 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r.,

11 poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy

12 w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające

13 w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd.

14 Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej.

15 Podstawą prawną zaskarżonych decyzji są przepisy art. 8, art. 14, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 i 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), dalej u.g.h. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie o sygnaturze II GSK 686/13 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".

16 W uzasadnieniu pytania prawnego wskazano, że:

17 - obowiązek notyfikacji Komisji Europejskiej projektu regulacji prawnych zawierających przepisy techniczne stanowi element konstytucyjnego trybu ustawodawczego, a jego naruszenie może być kwestionowane jako naruszenie zasady rzetelnej legislacji. Jedynym organem, który ma kompetencję, aby o takim naruszeniu orzec jest Trybunał Konstytucyjny. Zdaniem NSA, skoro zakaz wynikający z przepisów art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. (prowadzenia gier na automatach poza kasynem gry, sankcjonowany karą pieniężną) stanowi normę techniczną (co potwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie C-65/05), to nienotyfikowanie tych przepisów świadczy o niezgodności ich wprowadzenia do obrotu prawnego z normami konstytucyjnymi tj. art. 2 i 7 Konstytucji RP;

18 - przepisy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. w sposób nieproporcjonalny

19 i niespełniający wymagania niezbędności ingerują w wolność działalności gospodarczej, co stanowi o naruszeniu przez nie art. 20 i 22 (zasady wolności działalności gospodarczej) oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (klauzuli proporcjonalności ograniczeń konstytucyjnych wolności i praw).

20 Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej treść pytania prawnego,

21 a w szczególności jego uzasadnienie wskazują, że udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi będzie miało wpływ na wynik rozpoznania sprawy ze skargi skarżącej Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na konkretnym automacie poza kasynem gry.

22 Wskazać trzeba także, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ujawniła się rozbieżność co do oceny konsekwencji prawnych braku notyfikacji niektórych przepisów ustawy hazardowej. Problem ten wskazał Trybunał Konstytucyjny

23 w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie P 4/11 (OTK-A 2013, nr 6, poz. 82). Zdaniem składu orzekającego w sprawie niniejszej dążenie do pewności

24 i stabilności orzecznictwa sądów administracyjnych może stanowić dodatkowe wzmocnienie argumentacji przemawiającej za zawieszeniem postępowania

25 w rozpoznawanym przypadku (vide postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 13 marca 2014 r., II SA/Ol 1007/13, od którego to orzeczenia NSA postanowieniem z dnia

26 22 maja 2014 r. w sprawie II GZ 212/14 oddalił zażalenie - obydwa dostępne

27 w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).

28 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.