Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 2026 r., II KK 347/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 2026 r., II KK 347/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 Dnia 10 września 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w składzie:

3 SSN Tomasz Artymiuk

4 w sprawie P.N. skazanego z art. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 września 2026 r.

5 wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II Ka 713/24

6 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt II K 1235/22, na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k.

7 postanowił nie uwzględnić wniosku.

Uzasadnienie

8 Obrońca skazanego P.N. wniósł kasację, w której sformułował zarzut rażącego naruszenie prawa mającego wpływ na treść wyroku, a mianowicie treści art. 433 § 2 k.p.k., 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 5 § 1 k.p.k. i art. 7 k.p.k. i 410 k.p.k. przez nienależyte rozważenie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego skutkujące bezkrytycznym podzieleniem dowolnej, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oceny dowodów dokonanej przez sąd pierwszej instancji oraz dowolne uznanie, w ramach przeprowadzonej kontroli odwoławczej, sprawstwa skazanego w odniesieniu do czynu mu przypisanego. We wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia obrońca zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt II K 1235/22, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II Ka 713/24, do czasu rozpoznania kasacji. Obrońca uzasadniając swój wniosek wskazał, że wykonanie orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności przy wadze podniesionych uchybień pociąga za sobą dla skazanego wyjątkowo dotkliwe skutki. W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

10 Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

11 Regulacja ujęta w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiąca odstępstwo od zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.), ma charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niej jest możliwe dopiero przy jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla skazanego P.N. wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.

12 Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych w kasacji zarzutów, co wymaga dokonania pogłębionej ich analizy na rozprawie, ale oceniając ich rangę i ewentualną zasadność tylko z punktu widzenia ustalenia przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia, należy stwierdzić, że prawdopodobieństwo uwzględnienia tej kasacji w zaskarżonym zakresie nie jest na tyle wysokie, by stanowiło wystarczającą podstawę do skorzystania z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku. Szereg wskazujących na to okoliczności powołał swoim piśmie procesowym oskarżyciel publiczny udzielając odpowiedzi na kasację. Tym samym na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 § 1 k.p.k. Powyższe przesądza też, że w realiach badanej sprawy nie występują również szczególne, wyjątkowe okoliczności prowadzących do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonego, ale prawomocnego przecież wyroku, mogłoby spowodować dla skazanego P.N. nieodwracalne, niekorzystne skutki.

13 Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.

14 SSN (Tomasz Artymiuk)