Wyrok Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 29 maja 2026 r., II K 249/25

wyrok Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 29 maja 2026 r., II K 249/25

Tekst

1 Sygn. akt II K 249/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 29/05/2026 r.

3 Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący - Sędzia Agnieszka Knade - Plaskacz

5 Protokolant - Sekretarz sądowy Michał Rogowski

6 przy udziale Prokuratora - Piotra Kopera

7 po rozpoznaniu w dniu 22/10/2025 r., 04/03/2026 r. i 25/05/2026 r.

8 sprawy:

9 W. B.

10 s. E. i M. z domu W.

11 ur. (...) w P.

12 oskarżonego o to, że:

13 w dniu 8 grudnia 2024 roku w W.pilotując samolot marki (...) o oznaczeniu (...), w sposób nieumyślny naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu powietrznym w ten sposób, że nie zachowując szczególnej ostrożności, podczas wykonywania manewru awaryjnego lądowania pilota – ucznia E. Ż.– nie zareagował w odpowiednim momencie, w skutek czego pilotowany samolot wytracił prędkość i zaczął spadać, uderzając dziobem w pole uprawne, w wyniku czego E. Ż. doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy z zasinieniem powiek oka prawego i złamaniem kości twarzoczaszki, w tym ścian zatoki szczękowej, urazu nadgarstka prawego z niewielkim bólowym ograniczeniem ruchomości, złamani kostki przyśrodkowej podudzia prawego, urazu stawu skokowego prawego ze znacznym obrzękiem i dolegliwościami bólowymi wymagającymi unieruchomienia, pomimo braku zmian pourazowych kostnych oraz urazu klatki piersiowej z powstaniem otarć naskórka na powierzchni przedniej, tj obrażeń naruszających czynności narządów ciała na okres przekraczający 7 dni,

14 tj. o przestępstwo z art. 177 § 1 kk,

15 orzeka:

16 I. uznając, że W. B. w dniu 8 grudnia 2024 roku w W.w sposób nieumyślny naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu powietrznym w ten sposób, że jako dowódca załogi, pilot-instruktor, wykonując razem z pilotem-uczniemE. Ż. lot szkoleniowy samolotem marki (...) o oznaczeniu (...) nie zachował szczególnej ostrożności podczas przystąpienia do wykonywania przez pilota – uczniaE. Ż. ćwiczenia postępowania w sytuacjach awaryjnych - symulacji lądowania przymusowego bez wykorzystania mocy silnika – dopuścił do rozpoczęcia manewru lądowania ze zdławionym silnikiem na zbyt niskiej wysokości w sposób sprzeczny z zapisami (...) pkt (...), nie uwzględnił w budowie manewru przewyższenia nad przeszkodą terenową oraz stworzył warunki do powstania niestatecznej pracy silnika poprzez niewłaściwą eksploatację podgrzewu gaźnika, w skutek czego pilotowany samolot wytracił prędkość i wykonał obrót w prawo połączony z pochyleniem nosa, a następnie uderzył w ziemię, w wyniku czego pilot-uczeń E. Ż. doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy z zasinieniem powiek oka prawego i złamaniem kości twarzoczaszki, w tym ścian zatoki szczękowej, urazu nadgarstka prawego z niewielkim bólowym ograniczeniem ruchomości, złamania kostki przyśrodkowej podudzia prawego, urazu stawu skokowego prawego ze znacznym obrzękiem i dolegliwościami bólowymi wymagającymi unieruchomienia oraz urazu klatki piersiowej z powstaniem otarć naskórka na powierzchni przedniej, tj. obrażeń naruszających czynności narządów ciała – narządów ruchu i narządów żucia - na okres przekraczający 7 dni, czym dopuścił się popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo z art. 177§1 k.k. na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. w związku z art. 67 § 1 k.k. prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku tytułem próby od uprawomocnienia się wyroku;

17 II. na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeka od W. B. nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego E. Ż. w wysokości 4000,- zł (czterech tysięcy złotych);

18 III. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od W. B. na rzecz oskarżyciela posiłkowego E. Ż. kwotę 1 716,- zł (tysiąc siedemset szesnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,

19 IV. na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 5 586,61,- zł (pięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt sześć złotych 61/100) oraz wymierza mu opłatę w kwocie 70 ,- zł (siedemdziesiąt złotych).

Uzasadnienie

20 Formularz UK 1

21 Sygnatura akt

22 II K 249/25

23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

24 Fakty uznane za udowodnione

25 Lp.

26 Oskarżony

27 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

28 -

29 W. B.

30 W dniu 8 grudnia 2024 roku w W. w sposób nieumyślny naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu powietrznym w ten sposób, że jako dowódca załogi, pilot-instruktor, wykonując razem z pilotem-uczniem E. Ż. lot szkoleniowy samolotem marki (...) o oznaczeniu (...) (...) nie zachował szczególnej ostrożności podczas przystąpienia do wykonywania przez pilota – ucznia E. Ż. ćwiczenia postępowania w sytuacjach awaryjnych - symulacji lądowania przymusowego bez wykorzystania mocy silnika – dopuścił do rozpoczęcia manewru lądowania ze zdławionym silnikiem na zbyt niskiej wysokości w sposób sprzeczny z zapisami (...) pkt(...) nie uwzględnił w budowie manewru przewyższenia nad przeszkodą terenową oraz stworzył warunki do powstania niestatecznej pracy silnika poprzez niewłaściwą eksploatację podgrzewu gaźnika, w skutek czego pilotowany samolot wytracił prędkość i wykonał obrót w prawo połączony z pochyleniem nosa, a następnie uderzył w ziemię, w wyniku czego pilot-uczeń E. Ż. doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy z zasinieniem powiek oka prawego i złamaniem kości twarzoczaszki, w tym ścian zatoki szczękowej, urazu nadgarstka prawego z niewielkim bólowym ograniczeniem ruchomości, złamania kostki przyśrodkowej podudzia prawego, urazu stawu skokowego prawego ze znacznym obrzękiem i dolegliwościami bólowymi wymagającymi unieruchomienia oraz urazu klatki piersiowej z powstaniem otarć naskórka na powierzchni przedniej, tj. obrażeń naruszających czynności narządów ciała – narządów ruchu i narządów żucia - na okres przekraczający 7 dni,

31 – czyn przypisany,

32 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

33 Dowód

34 Numer karty

35 W. B. jest pilotem-instruktorem, posiadającym licencje pilota samolotowego zawodowego. Oskarżony lata od około 10 lat, a instruktorem jest od 2 lat.

36 E. Ż. dysponował orzeczeniem lotniczo lekarskim, a także posiadał zaświadczenie o ukończeniu szkolenia lotniczego (teoria) do licencji pilota samolotu turystycznego (...) i odbywał na lotnisku w W. w szkolenie praktyczne.

37 Lotnisko w W. położone jest na wysokości (...) nad poziomem morza. Najwyższą przeszkodą na trasie samolotu podczas treningu lotu ze zdławionym silnikiem była linia średniego napięcia o wysokości ok. 30-40ft (ok. 10m).

38 W dniu 8 grudnia 2024 roku W. B. jako dowódca załogi, pilot-instruktor wraz ze swoim uczniem – E. Ż. wykonywali lot szkoleniowy samolotem marki (...) o oznaczeniu (...). Lot zaplanowany był na godzinę 8:00 jednakże z uwagi na warunki atmosferyczne, loty rozpoczęto dopiero o godzinie 9:00. W dniu 8 grudnia 2024r. temperatura powietrza wynosiła 2,9 °C, zachmurzenie 8/8, wilgotność 81%. W czasie lotu szkoleniowego w samolocie ustawiono ciśnienie na wysokościomierzu 1013 HPa – spowodowało to zawyżenie wskazań wysokościomierza o ok. 300ft w stosunku do wysokości rzeczywistej. Wskazana na wskaźniku wysokość 600ft określała wysokość wg ciśnienia na poziomie morza w rzeczywistości stanowiła więc wysokość ok. 300ft względem ziemi. W trakcie szkolenia wykonywano kręgi w ramach ćwiczenia nr 10 wg programu szkoleniowego – loty doskonalące po kręgu oraz loty po kręgu z niepełnym zestawem przyrządów. Następnie, pilot-instruktor W. B. zdecydował o wykonaniu ćwiczenia postępowania w sytuacjach awaryjnych tj. symulacji lądowania przymusowego bez wykorzystania mocy silnika. Uczeń nie był przygotowany do przeprowadzenia tego ćwiczenia – nie wiedział w jaki sposób ma być wykonywane, gdyż ćwiczenie nie zostało przed lotem w pełni omówione z instruktorem. Samolot wprowadzono do manewru szybowanie ze zdławionym silnikiem na wysokości rzeczywistej 300ft, natomiast wysokościomierz wskazywał 600ft. Po zdjęciu obrotów i przejściu do szybowania nie skontrolowano włączenia ogrzewania gaźnika, co przy panujących warunkach atmosferycznych doprowadziło do niestatecznej pracy silnika. Instruktor, gdy zauważył, że silnik przestaje reagować na dodawanie mocy, przejął sterowanie, dokonał kilkukrotnego ruchu przepustnicą, włączył podgrzew gaźnika i próbował wylądować. Oskarżony zdecydował o przeleceniu nad linią energetyczną i podniósł nos samolotu zmniejszając prędkość. Samolot wytracił prędkość, wykonał obrót w prawo połączony z pochyleniem nosa, a następnie uderzył w ziemię.

39 W wyniku zdarzenia z dnia 8 grudnia 2024 roku E. Ż. doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy z zasinieniem powiek oka prawego i złamaniem kości twarzoczaszki, w tym ścian zatoki szczękowej, urazu nadgarstka prawego z niewielkim bólowym ograniczeniem ruchomości, złamania kostki przyśrodkowej podudzia prawego, urazu stawu skokowego prawego ze znacznym obrzękiem i dolegliwościami bólowymi wymagającymi unieruchomienia oraz urazu klatki piersiowej z powstaniem otarć naskórka na powierzchni przedniej. Powyższe stanowi obrażenia naruszające czynności narządów ciała – narządów ruchu i narządów żucia – na okres przekraczający 7 dni.

40 Oskarżony W. B. jest z zawodu technikiem ekonomistą, pilotem. Pracuje na umowie zlecenie jako pilot instruktor z dochodem ok. 5000-6000 brutto. Rozwiedziony. Opiekuje się matką. Nie leczony psychiatrycznie ani odwykowo. Uprzednio niekarny.

41 Licencja (...) instruktora

42 Wyjaśnienia oskarżonego

43 Orzeczenie lotniczo-lekarskie

44 Zaświadczenie nr: (...).

45 Raport wstępny

46 Opinia biegłego sądowego z dnia 25.06.2025r.

47 Opinia uzupełniająca biegłego sądowego z dnia 13.02.2026r.

48 Zeznania świadka E. Ż.

49 Raport wstępny

50 Wyjaśnienia oskarżonego

51 Opinia biegłego sądowego z dnia 25.06.2025r.

52 Opinia uzupełniająca biegłego sądowego z dnia 13.02.2026r.

53 Uzupełniające opinia ustna biegłego A. L.

54 Dokumentacja medyczna dot. E. Ż.

55 Opinia sądowo-lekarska

56 Zeznania świadka E. Ż.

57 Opinia sądowo-lekarska uzupełniająca

58 Dane osobo-poznawcze

59 Informacja z KRK

60 k. 38 załącznika nr 1

61 k. 177

62 k. 67

63 k. 68

64 k. 81-86

65 k. 127-132v

66 k. 198-209

67 k. 61v-62, 177v-179

68 k. 81-86

69 k. 103v-104v, 175v-177

70 k. 127-132v

71 k. 198-209

72 k. 224-226

73 k. 42, 80

74 k. 56-57

75 k. 61v-62

76 k. 99-100

77 k. 175

78 k. 222

79 Fakty uznane za nieudowodnione

80 Lp.

81 Oskarżony

82 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

83 -

84 j/w

85 j/w

86 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

87 Dowód

88 Numer karty

89 Przyczyną wypadku było zachowanie pokrzywdzonego, który nie wykonywał poleceń.

90 Wyjaśnienia oskarżonego

91 103v-104v, 175v-177

92 OCena DOWOdów

93 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

94 Lp. faktu z pkt 1.1

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach uznania dowodu

97 -

98 Protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z materiałem poglądowym Dane o karalności

99 Kserokopia pokładowego dziennika technicznego

100 Dokumentacja medyczna

101 Dokumentacja szkoleniowa pokrzywdzonego

102 Opinia sądowo - lekarska

103 Opinia z zakresu badań toksykologicznych

104 Opinia z zakresu badań na zawartość alkoholu

105 Raport wstępny PKBWL

106 Opinia z zakresu lotnictwa, opinia uzupełniająca z zakresu lotnictwa

107 zeznania biegłego

108 Wyjaśnienia oskarżonego

109 Zeznania świadka E. Ż.

110 Sporządzony w odpowiedniej formie przez podmioty uprawnione do wystawienia. Nie był kwestionowany przez żadną ze stron.

111 Nie był kwestionowany przez żadną ze stron, nie budził wątpliwości co do autentyczności.

112 Sporządzona w odpowiedniej formie przez podmioty uprawnione do jej wystawienia. Nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

113 Sporządzona w odpowiedniej formie przez podmioty uprawnione do jej wystawienia. Nie była kwestionowana przez żadną ze stron.

114 Spójna, jasna wykonana przez biegłego na podstawie dokumentacji medycznej. Nie była kwestionowana w toku procesu.

115 Spójna, jasna wykonana na podstawie dokumentacji medycznej.

116 Spójna, jasna wykonana na podstawie dokumentacji medycznej

117 Sporządzony w odpowiedniej formie przez podmioty uprawnione do wystawienia. Nie był kwestionowany przez żadną ze stron.

118 Opinia biegłego z zakresu „Lotnictwa, w szczególności badania wypadków lotniczych” miała zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie. Biegły opierając się na materiale dowodowym zawartym w aktach sprawy oraz materiałów zgromadzonych przez PKBWL wskazał, że na wypadek złożyło się kilka błędnych decyzji podjętych przez oskarżonego - dowódcę statku powietrznego zarówno na etapie przygotowanie do lotu załogi (niewyjaśnienie procedur uczniowi), jak i na etapie wykonania lotu: nieznajomość przeszkód terenowych w rejonie lotniska przez pilotów świadcząca o niewystarczającej jakości przygotowania instruktora, stworzenie warunków do niestatecznej pracy silnika poprzez włączenie podgrzewu gaźnika po przejściu do szybowania oraz zubożenie mieszanki przy warunkach pogodowych sprzyjających powstawaniu oblodzenia, oraz wykonywanie treningu procedur przymusowego lądowania w sposób nie spełniający warunku „konieczności ze względu na start lub lądowanie” zgodnie z treścią punktu (...). f. polegający na nieuwzględnieniu przewyższenia nad przeszkodą terenową, wprowadzenia do manewru szybowania samolotu na wysokości 300ft AGL zamiast 600ft AGL oraz błędnym wyborze miejsca lądowania i wyrównania.

119 Sąd w całości podzielił opinie biegłego, również dał mu wiarę podczas zeznań składanych na rozprawie. W ocenie Sądu złożone opinie są jasne, pełne i kompletne. Biegły odniósł się do wszystkich zagadnień, oparł się na zgromadzonej dokumentacji, przepisach prawa, w sposób logiczny i spójny wyjaśnił przed Sądem przyczyny wypadku, wskazując dlaczego wypadku można było uniknąć, jakie błędy popełnił oskarżony.

120 Częściowo wiarygodne – w zakresie w jakim oskarżony wskazał, że odbywał lot z pilotem uczniem w dniu zdarzenia. Oskarżony starał się jednak wykazać, że nie popełnił błędów, a w zaistniałej sytuacji to zachowanie pokrzywdzonego przyczyniło się do zaistnienia zdarzenia. Oskarżony wskazywał także inną wysokość rozpoczęcia manewru (700 metrów) – co nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym – w szczególności w zeznaniach pokrzywdzonego (500 metrów) oraz treści opinii biegłego, który wskazał, że wykonanie manewru na wysokości zgodnej z przepisami pozwalałoby na jego bezpieczne ukończenie. W ocenie Sądu twierdzenia oskarżonego w tym zakresie stanowią próbę uwolnienia od odpowiedzialności karnej i nie znajdują odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym.

121 Zeznania spójne, konsekwentne, w ocenie Sądu polegają na prawdzie. Pokrzywdzony opisał przebieg szkolenia w dniu zdarzenia, a także przebieg lotu szkoleniowego z oskarżonym. Zeznania w pełni wiarygodne, mające pokrycie w innych dowodach.

122 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

123 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

124 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

125 Dowód

126 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

127 ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

128 -

129 -

130 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

131 Sąd w pkt I wyroku uznał oskarżonego W. B. za winnego popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 1 k.k.

132 Zgodnie z treścią art. 177 § 1 k.k. kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

133 Dobrem prawnym chronionym przez art. 177 § 1 k.k., jest bezpieczeństwo w komunikacji w aspekcie ochrony życia i zdrowia człowieka. Spowodowanie wypadku stanowi konsekwencję naruszenia przez sprawcę, zasad bezpieczeństwa w ruchu, które są wprost wyrażone w przepisach regulujących porządek i bezpieczeństwo w ruchu, jak też wynikają z zasad prakseologicznych odnoszących się do danej sfery ruchu. (por. uchwała SN z 8.12.2025 r., II ZIZ 3/25). Zasady ruchu lotniczego zostały określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 923/2012 z dnia 26 września 2012 r. ustanawiającym wspólne zasady w odniesieniu do przepisów lotniczych i operacyjnych dotyczących służb i procedur żeglugi powietrznej oraz zmieniającym rozporządzenie wykonawcze (WE) nr 1035/2011 oraz rozporządzenia (WE) nr 1265/2007, (WE) nr 1794/2006, (WE) nr 730/2006, (WE) nr 1033/2006 i (UE) nr 255/2010 (Dz. Urz. UE L 281 z 13.10.2012, str. 1) warunki i sposób działania służb ruchu lotniczego określają normy i zalecane metody postępowania określone w Załączniku 11 "Służby ruchu lotniczego" do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanej w Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 35, poz. 212 i 214, z późn. zm.). (...).(...) Rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 923/2012 określa przepisy wykonywania lotu z widocznością wskazując na to, że: f) z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to konieczne ze względu na start lub lądowanie lub gdy uzyskano zezwolenie właściwego organu, lot VFR nie jest wykonywany:

134 1) nad gęstą zabudową dużych miast, miasteczek, osiedli lub nad zgromadzeniem osób na wolnym powietrzu na wysokości względnej mniejszej niż 300 m (1 000 ft) nad najwyższą przeszkodą znajdującą się w promieniu 600 m od statku powietrznego;

135 2) nad terenem innym niż wymieniony w pkt 1 na wysokości względnej mniejszej niż 150 m (500 ft) nad lądem lub wodą, lub 150 m (500 ft) nad najwyższą przeszkodą znajdującą się w promieniu 150 m (500 ft) od statku powietrznego.

136 W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy, w szczególności opina biegłego, jednoznacznie wskazują, że przyczyną wypadku było nieumyślne naruszenie przez oskarżonego W. B. zasad bezpieczeństwa w ruchu powietrznym w postaci: dopuszczenia do rozpoczęcia ćwiczenia manewru lądowania ze zdławionym silnikiem na zbyt niskiej wysokości, w sposób sprzeczny z zapisami (...) (...), nieuwzględnienie w budowie manewru przewyższenia nad przeszkodą terenową oraz stworzenie warunków do powstania niestatecznej pracy silnika poprzez niewłaściwą eksploatację podgrzewu gaźnika, w skutek czego pilotowany samolot wytracił prędkość i wykonał obrót w prawo połączony z pochyleniem nosa, a następnie uderzył w ziemię.

137 Oskarżony jest pilotem-instruktorem, co oznacza, że to na nim spoczywa obowiązek prawidłowego i bezpiecznego przeprowadzenia lotów szkoleniowych. Sprawowana przez niego funkcja wiąże się także z podejmowaniem decyzji dotyczących przebiegu lotu, a także instruowaniem ucznia-pilota. Podczas lotu szkoleniowego oskarżony był dowódcą statku powietrznego. Zagadnienia związane z odpowiedzialnością i wyznaczeniem dowódcy statku powietrznego regulowane są w art. 113 i 114 ustawy Prawo Lotnicze. Dowódca statku powietrznego jest obowiązany wykonywać loty zgodnie z przepisami, w szczególności zaś zapewnić bezpieczeństwo statku powietrznego oraz znajdujących się na jego pokładzie osób i rzeczy. Oskarżony nie podołał temu obowiązkowi poprzez: nieprawidłowy nadzór nad realizacją manewru do lądowania ze zdławionym silnikiem, niewłaściwą eksploatację wysokościomierza barometrycznego oraz stworzenie warunków do powstania niestatecznej pracy silnika.

138 Niewłaściwa eksploatacja wysokościomierza barometrycznego sprowadzała się do błędnego odczytania rzeczywistej wysokości samolotu skutkującego wprowadzeniem do manewru na wysokości rzeczywistej 300ft co w konsekwencji zmniejszyło o około 50% zasięg lotu samolotu ze zdławionym silnikiem (doskonałość samolotu) w wyniku rozpoczęcia manewru na wysokości niższej niż zakładano.

139 Manewr lądowania ze zdławionym silnikiem został rozpoczęty, gdy wysokościomierz wskazywał ok. 600ft, co w rzeczywistości odpowiadało wysokości 300ft powyżej terenu. Obserwowana na wysokościomierzu wysokość ok. 600ft wskazywała wysokość AMSL tj. wysokość względem ciśnienia na poziomie morza. Jednakże z uwagi na to, że elewacja lotniska wynosi 299ft AMSL to pilot obserwując, iż wysokościomierz wskazywał ok. 600ft, leciał 299ft niżej. Jak wynika z opinii biegłego w przypadku ustawienia ciśnienie na wysokościomierzu 1013 HPa, wysokościomierz będzie wskazywał na wskaźniku około 300ft więcej niż rzeczywista wysokość lotu. Przy ustalaniu wysokość rozpoczęcia manewru, należało mieć na uwadze zapis (...) (...) stanowiący, że „Z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to konieczne ze względu na start lub lądowanie lub gdy uzyskano zezwolenie właściwego organu, lot VFR nie jest wykonywany: (…) 2) nad terenem innym niż wymieniony w pkt 1 na wysokości względnej mniejszej niż 150 m (500 ft) nad lądem lub wodą, lub 150 m (500 ft) nad najwyższą przeszkodą znajdującą się w promieniu 150 m (500 ft) od statku powietrznego.”

140 Wykonanie manewru na prawidłowej wysokości i przy uwzględnieniu w sposób właściwy przeszkód terenowych pozwoliłoby na bezpieczne jego zakończenie. W związku z występującą na torze lotu przeszkodą terenową w postaci linii średniego napięcia o wysokości ok. 30-40ft (ok. 10m), to wysokość 500ft powinna być zachowana od tej przeszkody. W takiej sytuacji zgodnie z (...) pkt (...) manewr powinien zostać wykonany na wysokości 1100ft AMSL (800ft powyżej terenu), a nie tak jak miało miejsce 600ft AMSL (300ft powyżej terenu). Tym samym oskarżony dopuszczając do rozpoczęcia manewru na wysokości 300ft powyżej terenu nie dochował warunków przewidzianych w zapisach (...), czym naruszył zasady w ruchu powietrznym. W konsekwencji doszło do przeciągnięcia samolotu i zderzenia z ziemią w wyniku braku możliwości ominięcia przeszkody terenowej i próby przelotu samolotu nad przeszkodą terenową przy prędkości bliskiej prędkości przeciągnięcia.

141 Oskarżony stworzył także warunki do powstania nierównomiernej pracy silnika poprzez niewłaściwą eksploatację podgrzewu gaźnika oraz zubożenie mieszanki. W swoich wyjaśnieniach oskarżony wskazał wprost, że nie kontrolował podczas lotu eksploatacji podgrzewu w wystarczającym stopniu ( Pyt.: Czy jest możliwość zweryfikowania przez instruktora, że podgrzew został prawidłowo włączony? Odp.: Jedynie manualnym dotknięciem podgrzewu i upewnieniem się, że został wyciągnięty maksymalnie. Pyt.: Czy zweryfikował pan to? Odp.: Nie. Tego dnia (student) wykonywał to kilkadziesiąt razy i nie miałem zastrzeżeń do tego. W chwili kiedy nastąpił brak reakcji na dodanie mocy przez studenta wyciągnąłem podgrzew ponownie) . Warunki pogodowe w dniu zdarzenia sprzyjały – jak wynika z opinii - powstaniu oblodzenia gaźnika w locie szybowym ze zdławionym silnikiem.

142 Przestępstwo spowodowania wypadku komunikacyjnego ma charakter skutkowy, a do jego znamion należy spowodowanie co najmniej tzw. średniego uszczerbku na zdrowiu, tj. naruszenia czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni. Uszczerbek ten musi nastąpić u innej osoby niż sprawca. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że w wyniku zdarzenia pokrzywdzony E. Ż. doznał obrażeń ciała w postaci urazu głowy z zasinieniem powiek oka prawego i złamaniem kości twarzoczaszki, w tym ścian zatoki szczękowej, urazu nadgarstka prawego z niewielkim bólowym ograniczeniem ruchomości, złamania kostki przyśrodkowej podudzia prawego, urazu stawu skokowego prawego ze znacznym obrzękiem i dolegliwościami bólowymi wymagającymi unieruchomienia oraz urazu klatki piersiowej z powstaniem otarć naskórka na powierzchni przedniej, tj. obrażeń naruszających czynności narządów ciała – narządów ruchu i narządów żucia - na okres przekraczający 7 dni.

143 W czasie popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu miał on możliwość zachowania się w sposób zgodny z prawem. Nie zachodziły w niniejszej sprawie ustawowe lub pozaustawowe podstawy wyłączające winę sprawcy.

144 ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

145 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

146 -

147 ☐Warunkowe umorzenie postępowania

148 -

149 -

150 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

151 ☐Umorzenie postępowania

152 -

153 -

154 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

155 ☐Uniewinnienie

156 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

157 KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

158 Oskarżony

159 Punkt rozstrzygnięcia

160 z wyroku

161 Punkt z wyroku odnoszący się

162 do przypisanego czynu

163 Przytoczyć okoliczności

164 W. B.

165 I

166 II

167 1

168 2

169 Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności zarzucanego czynu Sąd uznał, że w niniejszej sprawie należało zastosować wobec oskarżonego instytucję warunkowego umorzenia postępowania karnego.

170 Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd brał pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.

171 Co prawda oskarżony swoim zachowaniem stworzył realne zagrożenie dla zdrowia pokrzywdzonego, jednak w wyniku zdarzenia nie doznał on poważnych obrażeń ciała.

172 Okoliczności popełnienia zarzucanego czynu nie budziły wątpliwości, a postawa oskarżonego, który nie był dotąd karany, jego właściwości osobiste i dotychczasowy sposób życia uzasadniały przypuszczenie, że będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstw. Nadto występek, który został przypisany oskarżonemu jest zagrożony karą nie przekraczającą trzech lat pozbawienia wolności. Dlatego Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania karnego.

173 Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest środkiem związanym z poddaniem sprawcy próbie. W niniejszej sprawie zachodziły przesłanki uzasadniające dodatnią prognozę kryminologiczną wobec oskarżonego. Jak wynika ze zgromadzonych danych o oskarżonym, prowadzi on ustabilizowany tryb życia, nie wchodził dotychczas w konflikt z prawem. Uznać zatem należało, że występek jakiego się dopuścił był zdarzeniem incydentalnym w jego życiu. Oskarżony nie jest osobą zdemoralizowaną. W tych okolicznościach zasadne stało się warunkowe umorzenie postępowania na okres 1 roku próby.

174 Orzekając o warunkowym umorzeniu postępowania, na podstawie art. 67 § 3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 4.000 zł tytułem nawiązki. Orzekając środek kompensacyjny Sąd miał na względzie zarówno cele prewencyjne, jak też zrekompensowanie pokrzywdzonemu wyrządzonej przestępstwem krzywdy w postaci bólu i szkody wynikającej z czasowego ograniczenia w wykonywaniu codziennych czynności. Orzeczony środek karny będzie stanowił dla oskarżonego realną dolegliwość, a następczo pozwoli na zweryfikowanie przyjętej wobec niego dodatniej prognozy kryminologicznej.

175 Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

176 Oskarżony

177 Punkt rozstrzygnięcia

178 z wyroku

179 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

180 Przytoczyć okoliczności

181 -

182 -

183 -

184 -

185 6. inne zagadnienia

186 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

187 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

188 -

189 KOszty procesu

190 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

191 Przytoczyć okoliczności

III

192 IV

193 Sąd, uwzględniając sytuacje majątkową, na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od W. B. na rzecz oskarżyciela posiłkowego E. Ż. kwotę 1 716,- zł (tysiąc siedemset szesnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

194 Sąd na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 5 586,61,- zł (pięć tysięcy pięćset osiemdziesiąt sześć złotych 61/100) na które składają się m in. koszty doręczeń oraz sporządzonych w sprawie opinii oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 70 ,- zł (siedemdziesiąt złotych).

195 Podpis