Postanowienie Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 16 marca 2016 r., III K 93/16

postanowienie Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 16 marca 2016 r., III K 93/16

Tekst

1 Sygn. akt III K 93/16

POSTANOWIENIE

2 Dnia 16.03.2016 r.

3 Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z/s w Świdniku w III Wydziale Karnym, w składzie:

4 Przewodniczący: SSR Małgorzata Jesipowicz

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu sprawy

6 M. D., oskarżonego o czyn z art. 267 § 3 kk

7 z urzędu

8 w przedmiocie wniosku pokrzywdzonej A. S. o umorzenie postępowania w trybie art. 59 a § 1 kk;

9 postanawia

10 1. na zasadzie art. 59a § 1 kk postępowanie karne wobec M. D. o czyn z art. 267 § 3 kk umorzyć;

11 2. z mocy art. 632 ust 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

Uzasadnienie

12 Do tut. Sądu Rejonowego wpłynął wniosek pokrzywdzonej o umorzenie postępowania karnego wobec M. D. z uwagi na fakt, iż strony zawarły ugodę dot. wszystkich toczących się pomiędzy nimi postępowań, mocą której zobowiązały się do polubownego załatwienia spraw.

13 W myśl art. 59a § 1 kk jeżeli przed rozpoczęciem przewodu sądowego w pierwszej instancji sprawca, który nie był uprzednio skazany za przestępstwo umyślne z użyciem przemocy, pojednał się z pokrzywdzonym, w szczególności w wyniku mediacji i naprawił szkodę lub zadośćuczynił wyrządzonej krzywdzie, umarza się, na wniosek pokrzywdzonego, postępowanie karne o występek zagrożony karą nieprzekraczającą 3 lat pozbawienia wolności, a także o występek przeciwko mieniu zagrożony karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, jak również o występek określony w art. 157 § 1.

14 § 2. Jeżeli czyn został popełniony na szkodę więcej niż jednego pokrzywdzonego, warunkiem zastosowania § 1 jest pojednanie się, naprawienie przez sprawcę szkody oraz zadośćuczynienie za wyrządzoną krzywdę w stosunku do wszystkich pokrzywdzonych.

15 § 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli zachodzi szczególna okoliczność uzasadniająca, że umorzenie postępowania byłoby sprzeczne z potrzebą realizacji celów kary.

16 Mając na względzie treść § 1 tego artykułu, zważywszy na fakt, iż w nn sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w § 3 (oskarżony nie był karany – k. 423, czyn nie cechuje się znaczną społeczną szkodliwością), należało orzec jak wyżej.