Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r., XVII AmE 162/11

wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r., XVII AmE 162/11

Tekst

1 Sygn. akt XVII AmE 162/11

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 30 stycznia 2014 r.

3 Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

4 w składzie:

5 Przewodniczący: SSO Hanna Kulesza

6 Protokolant: sekretarz sądowy Irmina Bartochowska

7 po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. w Warszawie na rozprawie

8 sprawy z odwołania F. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. F. z siedzibą w G.

9 przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

10 o nałożenie kary pieniężnej

11 na skutek odwołania F. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. F. z siedzibą w G. od Decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 6 września 2011 roku, nr (...)

12 oddala odwołanie.

13 SSO Hanna Kulesza

14 Sygn. akt XVII AmE 162/11

Uzasadnienie

15 Decyzją z dnia 6 września 2011 r., nr (...), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej Przedsiębiorcy – F. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. F. z siedzibą w G., Prezes Urzędu Regulacji Energetyki orzekł, że przedsiębiorca ten naruszył art. 30 ust 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r., o biokomponentach i biopaliwach ciekłych w ten sposób, iż nie złożył w wymaganym terminie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdania kwartalnego za trzeci kwartał 2010 r.

16 Za wyżej opisane działanie, Prezes URE wymierzył Przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 5 000 zł.

17 W uzasadnieniu decyzji, Prezes URE wskazał, iż z ustaleń dokonanych w toku prowadzonego postępowania administracyjnego wynika, że Przedsiębiorca - będąc wytwórcą w rozumieniu art. 2 ust 1 pkt 18 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych - nie złożył Prezesowi URE sprawozdania kwartalnego za trzeci kwartał 2010 r., w terminie do 45 dni po zakończeniu tego kwartału tj. do dnia 15 listopada 2010 r., czym naruszył art. 30 ust 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r., o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. W zakresie wysokości nałożonej na przedsiębiorcę kary pieniężnej Prezes URE wskazał, iż została ona ustalona zgodnie z art. 33 ust 2 powołanej ustawy, który jednoznacznie określa jej poziom na kwotę 5.000 zł.

18 Od powyższej decyzji powód - F. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. F. z siedzibą w G., wniósł odwołanie, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji powód zarzucił wymierzenie kary w nadmiernej wysokości za drobne uchybienie, nie powodujące żadnej straty dla Skarbu Państwa, spowodowane brakiem doświadczenia i mylącą wykładnią pojęć – wytwórca i producent użytych w ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r., o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

19 W uzasadnieniu odwołania, powód potwierdził niezłożenie w terminie sprawozdania za trzeci kwartał 2010 r., wskazując na wadliwe rozumienie terminów producent i wytwórca oraz niejednoznaczną treścią przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r., o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

20 W odpowiedzi na odwołanie Prezes URE wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał w całości stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

21 Na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r., Sąd postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania odrębnego rozstrzygnięcia sprawy p sygn. akt XVII AmE 164/11 oraz XVII AmE 162/11.

22 Powód podtrzymał stanowisko zawarte w odwołaniu, a dodatkowo zarzucił decyzjom Prezesa URE niezgodność z ustawą o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niezgodność z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej. Zdaniem powoda Urząd Regulacji Energetyki błędnie zakwalifikował powoda jako osobę mającą obowiązek przedstawić sprawozdanie kwartalne, o których mowa w ustawie o biopaliwach. Powód podniósł, że Prezes URE uznał, iż producentem jest każdy kto posiada koncesje na wytwarzanie paliw ciekłych i w związku z tym, że na powodzie ciąży obowiązek składania sprawozdań. Podniósł również, iż w tekście ustawy o biopaliwach nie ma zapisu o składaniu sprawozdań zerowych. Powód wyjaśnił, że nie miał obowiązku składania sprawozdań albowiem nie prowadził działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie posiadał faktur VAT zakupu ani sprzedaży oraz żadnych innych dokumentów zawierających dane , które mógłby zawrzeć w raporcie. Podniósł również, że działalność gospodarcza trwała w drugim kwartale, rozpoznawane sprawy dotyczą trzeciego kwartału 2010 r., a wtedy nie prowadził działalności gospodarczej. Powód dodał, iż w trzecim kwartale tj. 20 września 2010r. złożył wniosek o cofnięcie koncesji. Powód podnosił , że wytworzył ester metylowy z oleju rzepakowego tylko z jednego cyklu produkcyjnego, a zatem nie był przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, nie był producentem. Odnośnie kary nałożonej za naruszenie art. 30 ust. 1 ustawy powód podniósł, że przepis ten dotyczył wytwórcy i chodzi w nim tylko o biokomponenty. Urząd zakwalifikował go jako wytwórcę na podstawie wpisu do rejestru wytwórców, a on nie posiadał instalacji do produkcji biokomponentów, ponieważ produkował ester - samoistne paliwo do silników i posiadał celny skład podatkowy tylko na to paliwo. Dodał przy tym, że biokomponenty są przeznaczone do tego, aby wymieszać je z innym paliwem. Z treści udzielonej powodowi koncesji z dnia 26 lutego 2010 r., wynikało, że dotyczyła ona wytwarzania paliw ciekłych. Powód oświadczył, że wyprodukował tylko 9 tys. litrów estru, który następnie sprzedał po około 3,50 zł. za litr oraz że złożył prawidłowo sprawozdanie w tym kwartale, kiedy produkował, to jest za drugi kwartał 2010 r..

23 Pełnomocnik pozwanego podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na odwołanie oraz podniósł, że powód miał prawo produkować biokomponenty, ester jest również biokomponentem co wynika z art. 2 ust. 1 pkt. 3 ustawy, ale może stanowić również samoistne paliwo.

24 Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny.

25 Powód - F. K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. F. z siedzibą w G., prowadzi działalność gospodarczą polegającą na obrocie paliwami ciekłymi.

26 Decyzją z dnia 26 lutego 2010 r. Nr (...), Prezes URE udzielił Przedsiębiorcy - F. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą (...) K. F. z siedzibą w G., koncesji na wytwarzanie paliw ciekłych na okres od dnia 5 marca 2010 r. do 31 grudnia 2025 r. (okoliczność bezsporna)

27 Na podstawie załączonego do akt postępowania administracyjnego Rejestru wytwórców, udostępnionego – zgodnie z art. 6 ust 2 i 3 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych - na stronie internetowej Agencji Rynku Rolnego, ustalono iż według stanu na dzień 3 września 2010 r., od dnia 31 marca 2010 r., przedsiębiorca F. K. figuruje w w/w rejestrze pod nr (...) jako przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania estrów metylowych (k.1-10 akt adm.)

28 W dniu 20 września 2010 r., powód złożył wniosek o cofnięcie koncesji (k.34)

29 Decyzją z dnia 22 listopada 2010 r. Nr (...), Prezes URE cofnął koncesje na wytwarzanie paliw ciekłych z dnia 26 lutego 2010 r. Nr (...), udzieloną przedsiębiorcy (okoliczność bezsporna)

30 W dniu 11 stycznia 2011 r. do Urzędu Regulacji Energetyki wpłynęło sprawozdanie wytwórcy za III kwartał 2010 r. (k.11-14 akt adm.)

31 Pismem z dnia 28 lutego 2011 r., Prezes URE zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w związku niezłożeniem w terminie sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz wezwał do złożenia wyjaśnień w tym zakresie. (k.16-17 akt adm.)

32 Pismem z dnia 14 kwietnia 2011 r., Prezes URE zawiadomił przedsiębiorcę o zakończeniu postępowania dowodowego oraz możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. (k.19-20 akt adm.)

33 W dniu 16 maja 2011 r., przedsiębiorca zapoznał się z zebranym materiałem dowodowym, oraz wyjaśnił, że nie posiadał dokumentów o których mowa w art. 30 ust 1 i 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, ponieważ nie wytwarzał biokomponentów i biopaliw ani nie posiadał też surowców do ich produkcji i wytworzenia, na dowód czego załączył kserokopie książki przychodów i rozchodów za sporny okres. (k.26-28 akt adm.)

34 W tym stanie faktycznym Sąd okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje.

35 Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego stanął na stanowisku, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i znajduje uzasadnienie w przepisach prawa, zaś zarzuty podnoszone przez powoda w odwołaniu nie mogą skutkować jej uchyleniem.

36 Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.U.06.169.1199 ze zm.) wytwórcy są obowiązani do przekazywania, w terminie do 45 dni po zakończeniu kwartału, Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki oraz Prezesowi Agencji Rynku Rolnego sprawozdań kwartalnych sporządzonych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące:

37 1) ilości i rodzajów:

38 a) surowców użytych do wytworzenia biokomponentów, ze wskazaniem surowców pozyskanych na podstawie umów kontraktacji i dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2 w/w ustawy, oraz z produkcji własnej,

39 b) wytworzonych biokomponentów, ze wskazaniem biokomponentów wytworzonych z surowców pozyskanych na podstawie umów kontraktacji i dostawy, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1 i 2 w/w ustawy, oraz z produkcji własnej,

40 c) biokomponentów wprowadzonych do obrotu, ze wskazaniem ich nabywców, w tym sprzedanych producentom biopaliw ciekłych;

41 2) kosztów wytworzenia poszczególnych rodzajów biokomponentów, z wyszczególnieniem zagregowanych:

42 a) kosztów zakupu surowców użytych do wytworzenia poszczególnych rodzajów biokomponentów,

43 b) kosztów przerobu surowców użytych do wytworzenia poszczególnych rodzajów biokomponentów,

44 c) kosztów pozostałych,

45 d) dochodów ze sprzedaży produktów ubocznych.

46 W świetle przepisu art. 2 ust.1 pkt 18 cytowanej ustawy za wytwórcę uważa się przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 z późn zm.) wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biokomponentów.

47 W niniejsze sprawie Powód podniósł, że w okresie objętym sprawozdaniem tj. w III kwartale 2010 r., faktycznie nie wykonywał działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biokomponentów, nie posiadał też faktur VAT zakupu ani sprzedaży oraz żadnych innych dokumentów zawierających dane , które mógłby zawrzeć w raporcie . Okoliczność ta nie była kwestionowana przez pozwanego, zatem Sąd uznał ją za przyznaną na zasadzie art. 230 k.p.c.

48 Pomiędzy stronami istnieje zatem spór co do tego , czy powoda , który w okresie sprawozdawczym realnie nie wykonywał działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biokomponentów można uznać za wytwórcę w rozumieniu art. 2 ust.1 pkt 18 ww. ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, a w konsekwencji czy ciążyły na nim obowiązki sprawozdawcze, o których mowa w art. 30 ust. 1 ww. ustawy.

49 W ocenie powoda, wobec faktycznego niewykonywania w okresie sprawozdawczym działalności określonej w art. 2 ust.1 pkt 18 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, nie był on wytwórcą w rozumieniu ww. ustawy, wskutek czego nie podlegał obowiązkom sprawozdawczym określonym w art. 30 ust. 1 ustawy.

50 Odmienne stanowisko prezentował Prezes URE , który twierdził , iż w okresie sprawozdawczym powód był wytwórcą w rozumieniu przepisów ustawy, w związku z czym podlegał określonym w ustawie obowiązkom sprawozdawczym. Powyższe, zdaniem pozwanego, wynika z faktu rejestracji powoda w rejestrze wytwórców prowadzonym przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego, w którym powód w okresie sprawozdawczym figurował jako przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania estrów metylowych.

51 Rozstrzygając spór w przedmiotowym zakresie, Sąd uznał za zasadne stanowisko Prezesa URE zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

52 Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu biokomponentów jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej i wymaga wpisu do rejestru wytwórców prowadzonego przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego.

53 Skoro zatem bezspornym jest , że w okresie objętym obowiązkiem sprawozdawczym wynikającym z art. 30 ust 1powołanej ustawy, powód był wpisany do rejestru wytwórców i nie złożył wniosku o wykreślenie z tego rejestru, ani nie poinformował organu rejestrowego o zawieszeniu działalności w okresie objętym wpisem, uprawnione było uznanie przez Prezesa URE , że nadal wykonuje on działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania biokomponentów. Zdaniem Sądu okoliczność, iż powód w okresie sprawozdawczym realnie nie wykonywał działalności w zakresie określonym w art. 2 ust.1 pkt 18 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, nie przesądza o tym, iż nie był on wytwórcą w rozumieniu ww. przepisu. Powód, będąc wpisany do rejestru wytwórców jednoznacznie deklarował bowiem wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania biokomponentów – estrów etylowych. Podnoszona przez powoda okoliczność okresowego niewytwarzania przez niego biokomponentów nie może być uznana za eliminującą powoda z grupy wytwórców, a tym samym nie może być przesłanką wyłączenia obowiązku złożenia sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

54 Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż powód był wytwórcą w rozumieniu w art. 2 ust.1 pkt 18 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych – jako podmiot posiadający stosowne uprawnienia do prowadzenia działalności określonej w powołanym przepisie, a w konsekwencji ciążył na nim obowiązek złożenia sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. W przypadku zaś , gdy w danym okresie sprawozdawczym faktycznie nie miało miejsce wykonywanie tej działalności , powód winien był złożyć sprawozdanie kwartalne, w którym we właściwych polach informacyjnych sprawozdania winny być podane wartości zerowe, tak jak w sprawozdaniu złożonym przez powoda w dniu 11 stycznia 2011 r.

55 Podkreślenia przy tym wymaga , że wykonanie przez przedsiębiorców , w tym przez powoda, obowiązku sprawozdawczego określonego w art. w art. 30 ust 1 ustawy ma istotne znaczenie dla wypełnienia przez Prezesa URE spoczywającego na nim obowiązku , o którym mowa w art. 30 ust 4 ustawy – sporządzenia zbiorczego raportu kwartalnego.

56 Wobec zatem jednoznacznego ustalenia, że powód złożył sprawozdanie kwartalne za III kwartał 2010 r. dopiero w dniu 11 stycznia 2011 r., a więc po upływie 45 dniowego terminu do jego złożenia, ocenić należało jako niewykonanie ustawowego obowiązku o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Okoliczność niezachowania przez powoda terminu określonego dyspozycją art. 30 ust. 1 wskazanej ustawy, stanowi bezwzględną przesłankę wymierzenia kary pieniężnej, co jednoznacznie wynika z art. 33 ust.1 pkt. 8 ustawy, w świetle którego karze pieniężnej podlega podmiot, który nie złożył w terminie sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1 tejże ustawy.

57 Jednocześnie przepis art. 33 ust. 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych przewiduje, iż w przypadku naruszenia, z którym mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, kara pieniężna wynosi 5000 zł., przy czym przepis ten nie pozostawia Prezesowi URE żadnej możliwości miarkowania wysokości kary.

58 Nie znajdując zatem podstaw uzasadniających uwzględnienie odwołania, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oddalił je na podstawie przepisu art. 479⁵³ §1 k.p.c.

59 SSO Hanna Kulesza