Postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 13 czerwca 2017 r., II Cz 462/17

postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 13 czerwca 2017 r., II Cz 462/17

Tekst

1 Sygn. akt II Cz 462/17

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 czerwca 2017 r.

3 Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym:

4 Przewodniczący: SSO Piotr Rajczakowski

5 Sędziowie: SO Jerzy Dydo

6 SO Agnieszka Terpiłowska

7 po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. w Świdnicy

8 na posiedzeniu niejawnym

9 sprawy z powództwa Skarbu Państwa – (...) z siedzibą w Ś.

10 przeciwko S. A.

11 o zapłatę

12 na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt I Nc 7248/15

13 p o s t a n a w i a:

14 I. odrzucić zażalenie w części – co do pkt. I i II zaskarżonego postanowienia;

15 II. oddalić zażalenie w pozostałej części.

16 (...)

Uzasadnienie

17 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy:

18 I. oddalił wniosek pozwanego z dnia 5.01.2017 roku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 28 grudnia 2015 r.;

19 II. oddalił wniosek pozwanego o wstrzymanie egzekucji;

20 III. odrzucił sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty wniesiony dnia 5 stycznia 2017 roku jako spóźniony.

21 W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że strona powodowa istotnie podała w pozwie adres pozwanego w Ś. przy ul.(...). Niemniej jednak po zweryfikowaniu danych adresowych pozwanego w Bazie PESEL SAD, odpis pozwu i nakaz zapłaty został pozwanemu przesłany na jego aktualny adres tj. Ś., ul. (...). Wysłany na ten adres po dwukrotnym awizowaniu w dniach: 3 lutego 2016 roku i 11 lutego 2016 roku i nie podjęciu w terminie, został zwrócony do Sądu Rejonowego w Świdnicy z adnotacją o nie podjęciu w terminie i został uznany za skutecznie doręczony z dniem 18 lutego 2017 roku. Wobec powyższego Sąd przyjął, że pozwany nie uprawdopodobnił w sposób wiarygodny, aby nie dochował czynności procesowej bez swojej winy i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu został oddalony. Tym samym sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty wniesiony dnia 2 stycznia 2017 roku jako spóźniony podlegał odrzuceniu.

22 Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Pozwany i zarzucając zaskarżonemu postanowieniu niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 504 § 1 k.p.c. wobec terminu wniesienia sprzeciwu oraz rażącą niewspółmierność kary utrzymania nakazu zapłaty min. za nieistniejący tytuł – opłaty za współużytkowanie wieczyste działek nr (...) za 2015 rok i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący wskazał, że od dnia złożenia sprzeciwu do dnia 5 stycznia 2017r. nie miał żadnej wiedzy o roszczeniach(...), jak też wszelkich upomnień zresztą nikomu niedoręczanych czy też pozwu, także nakaz zapłaty wydany przez Referendarza Sądowego był kierowany na nieaktualny adres (...) w Ś.. Powyższy fakt ustalił Sąd w zaskarżonym postanowieniu z dnia 1 marca 2017r. Pozwany nie mógł więc zapoznać się z roszczeniami. Sąd ustalił również aktualny adres tj. Ś., ul. (...) oraz dwukrotne awizowanie w dniach 3 lutego 2016 r. oraz 11 lutego 2016r. Powyższe awiza nie zostały pozwanemu doręczone. Były to awiza elektroniczne (w aktach sprawy) z dwuznaczną adnotacją doręczyciela firmy (...), że awizo pozostawiono w dniu 3 lutego 2016r. w skrzynce lub placówce pocztowej firmy (...), natomiast 11 lutego 2016r., doręczyciel w ogóle nie odnotował gdzie pozostawił awizo. Dnia 2 lutego 2016r. (dzień wcześniej) doręczyciel doręczył skutecznie powodowi korespondencję Sądu przy ul. (...)natomiast pozwanemu, który pracuje po sąsiedzku na ul. (...) w firmie (...) już nie. Sąd w postanowieniu z dnia 1 marca 2017 r. ustalił, że skutecznie doręczony odpis pozwu i nakazu zapłaty to dzień 18 lutego 2017r. Wobec złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty już w dniu 5 stycznia 2017r. sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty nie został spóźniony i nie mógł podlegać odrzuceniu na art. 504 § 1 k.p.c., przepis ten został niewłaściwie zastosowany. Natomiast rażącą niewspółmiernością jest kara, utrzymanie nakazu zapłaty za nieistniejące tytuły – opłaty za użytkowanie wieczyste działek (...) za 2015 rok z uwagi na sprzedaż nieruchomości już w 2014r. Pozostałe działki zostały opłacone w 2016r. Zdaniem Skarżącego nie jest on nic winien Skarbowi Państwa – (...), a za w/w działki pozwany ma nadpłatę w opłatach za 2014r.

23 Sąd Okręgowy zważył:

24 Zażalenie podlegało odrzuceniu w zakresie, w jakim zaskarżone zostało postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.

25 Na postanowienie o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, jak również odrzucenie takiego wniosku zażalenie do sądu drugiej instancji nie przysługuje, niemniej jednak orzeczenie takie rozpoznawane jest przez Sąd drugiej instancji wraz z zażaleniem na postanowienie, które podlega zaskarżeniu - w tej sprawie przy rozpatrywaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym przez Referendarza Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy w dniu 28 grudnia 2015 roku (na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.). Przyczyną odrzucenia sprzeciwu pozostawało bowiem oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia i w konsekwencji uznanie, iż został wniesiony po terminie. Samo jednak zażalenie na postanowienie z dnia 1 marca 2017r. w zakresie pkt. I podlegało odrzuceniu – jako niedopuszczalne (na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).

26 Jednym z podstawowych warunków dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminowi (art. 168 § 1 k.p.c.). Tymczasem Skarżący nie wykazał braku swojej winy w niedochowaniu terminu. Oceniając brak winy strony w uchybieniu terminowi należy wziąć pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2013 r., II CZ 11/13, Legalis). Jako przyczynę nie dochowania terminu Skarżący wskazał, iż nigdy nie odebrał nakazu zapłaty albowiem wszelka korespondencja była do niego kierowana pod mylny, nieaktualny adres pozwanego tj.(...) w Ś., pod którym nie przebywa. Analiza akt niniejszego postępowania wykazała jednak, iż w związku z weryfikacją danych adresowych pozwanego w bazie PESEL SAD żadna korespondencja nie była wysyłana na wskazywany przez Skarżącego nieaktualny adres tj. (...) w Ś.. W związku z powyższym Powód został wezwany do weryfikacji adresu Pozwanego i wskazał, iż jest nim ul. (...) w Ś. i na ten adres była wysyłana do Pozwanego wszelka korespondencja. Twierdzenia Skarżącego jakoby nigdy nie otrzymał kierowanych do niego awiz są gołosłowne i niczym nie potwierdzone. Doręczyciel firmy pocztowej zrobił odpowiednie adnotacje na przesyłce, z których wynika, iż prawidłowo do Pozwanego kierowane było dwukrotnie awizo, a zatem Sąd Okręgowy nie dopatruje się w tym zakresie żadnych nieprawidłowości. Odnosząc się z kolei do twierdzeń Skarżącego jakoby nakaz zapłaty został uznany przez Sąd Rejonowy za skutecznie doręczony z dniem 18 lutego 2017 roku, a zatem sprzeciw pozwanego – jak twierdzi – został wniesiony w terminie, wskazać należy, iż prawidłowo Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zaznaczył, iż nakaz zapłaty został uznany za skutecznie doręczony z dniem 18 lutego jednakże omyłkowo wskazał, iż nastąpiło to w roku 2017, nie zaś jak wynika to z adnotacji na przesyłce 2016r. Powyższa omyłka pisarska nie miała wpływu na ocenę terminu do wniesienia sprzeciwu.

27 Dlatego też należało przyjąć, że Skarżący nie uprawdopodobnił, że istniała obiektywna, niezależna od niego i niezawiniona przez niego przeszkoda do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty (art. 168 § 1 k.p.c.). Konsekwencją zasadnego oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty było odrzucenie tego sprzeciwu przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 504 § 1 k.p.c. jako wniesionego po terminie, a zatem zażalenie w tej części podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z 13 § 2 k.p.c.

28 Postanowienie zawarte w pkt II oparte na treści art. 172 k.p.c. pozostaje niezaskarżalne w związku z powyższym zażalenie w tym zakresie podlegało odrzuceniu na podstawie na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.).

29 (...)