Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 grudnia 2020 r., IV K 65/20

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 grudnia 2020 r., IV K 65/20

Uzasadnienie

1 Formularz UK 1

2 Sygnatura akt

3 IV K 65/20

4 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

5 1. USTALENIE FAKTÓW

6 1.1. Fakty uznane za udowodnione

7 Lp.

8 Oskarżony

9 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

10 1.1.1.

11 K. N. (1)

12 z pkt. I wyroku z art. 156§1 pkt 2 k.k.

13 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

14 Dowód

15 Numer karty

16 1.Oskarżony K. N. (1) spędzał noc z 31.12.2019r. na 01.01.2020r. ze znajomymi w swoim mieszkaniu w R. świętując tzw.sylwester. W mieszkaniu byli z nim P. T. (1) oraz P. D. (1), J. M.. Za wyjątkiem P. T. (1) spożywali alkohol-wódkę i piwo.

17 zeznanie świadka P. T. (1)

18 k 66-67, w tomie sądowym k 795-796

19 zeznanie świadka P. D. (1)

20 k 35v-36, w tomie sądowym k 794-795

21 2. Podczas spotkania P. D. (1) rozmawiała od około 1 godziny przez telefon ze swoim byłym chłopakiem-pokrzywdzonym S. S. (1), który do niej zadzwonił namawiając ją do opuszczenia towarzystwa i spotkania z nim, przy czym w sposób obraźliwy nazywał K. N. (1). Rozmowa była przeprowadzona w trybie głośnomówiącym, słyszał ją także oskarżony K. N. (1), który zdenerwowany sam zaczął rozmawiać z pokrzywdzonym. Podczas rozmowy naubliżali sobie wzajemnie, pokrzywdzony mówił coś o matce oskarżonego, oskarżony zaproponował, że mogą się spotkać jak pokrzywdzony „ma jakiś problem”. Oskarżony był tak zdenerwowany, że potłukł butelkę po alkoholu i wyszedł z mieszkania. Zanim wyszedł powiedział, że pokrzywdzony wyzywał jego matkę, że tego "nie odpuści", że musi "załatwić sprawę", że S. S. (1) chce się z nim spotkać. W sms-ach wymienianych dalej z pokrzywdzonym umówili się na tzw.solówkę używając słów wulgarnych jak w sms-ie na k 18, żeby "dać sobie po twarzy", mieli się spotkać w S. "pod czołgiem" tj. na ul.(...) w rejonie pomnika czołgu. Oskarżony znał się z pokrzywdzonym od około 7-8 lat. K. N. (1) wiedział, że pokrzywdzony jest wyższy i potężniejszy od niego.

22 zeznanie P. D. (1)

23 k 35v-36, w tomie sądowym k 794-795

24 zeznanie P. T. (1)

25 k 66-67, w tomie sądowym k 795-796

26 zeznanie S. S.

27 k 184-185, w tomie sądowym k 790-791

28 zdjęcia sms-ów z telefonu pokrzywdzonego i protokół oględzin telefonu

29 k 18-19, 20-24

30 3. W tym czasie pokrzywdzony S. S. (1) wraz z bratem P. S. oraz kolegami K. K. (1) i M. C. (1) opuścili swoją imprezę i udawali się w wyznaczone na "solówkę" miejsce. Doszli tam pierwsi czekając na K. N. (1), K. K. (1) odszedł parę metrów od kolegów, aby porozmawiać przez telefon. S. S. (1) nakazał im się nie wtrącać, dzwonił i wysyłał sms-y do K. N. (1), wcześniej na imprezie sylwestrowej spożywał alkohol.

31 zeznanie S. S.

32 k 184-185, w tomie sądowym k 790-791

33 zeznanie K. K. (1)

34 k 8v-9, w tomie sadowym k 811-812

35 zeznanie P. S.

36 k 11-12, w tomie sądowym k 793-793v

37 zeznanie M. C. (2)

38 k 39-40, k 45-46, w tomie sądowym

39 k 810-811v

40 zapis monitoringu miejskiego na płycie CD –k 58 oraz protokół oględzin zapisu oraz protokół oględzin tel pokrzywdzonego z sms-ami

41 płyta na k 58, protokół k 72-73, odtworzenie na rozprawie k 812

42 oraz

43 k 20-24,

44 4. W tym czasie kolega oskarżonego K. P. T. wraz z pozostałym towarzystwem postanowili odszukać oskarżonego, opuścili mieszkanie, udając się do S.. P. T. (1) dzwonił do K. N. (1), który powiedział gdzie się udaje oraz, że „nie odpuści”. (telefony o godzinie 3:15, 3:20). Następnie do P. T. (1) zadzwonił brat przyrodni K. N. (1)- oskarżony G. M. (1), któremu P. T. (1) opowiedział co się wydarzyło i gdzie jest K. N. (1). W następnej rozmowie telefonicznej G. M. (1) (o godzinie 3:40) poinformował, że jest z bratem na ul.(...) w S. pod blokiem. Po odwiezieniu do domu P. D. (1) i J. M., P. T. (1) podjechał do oskarżonych i oddał K. N. (1) klucze do mieszkania, dowiedział się wówczas, że czekają na S. S. (1), że mu „nie odpuści”. Wraz z oskarżonymi stało tam jeszcze 2 innych mężczyzn, których P. T. (1) nie znał, pojawiła się także na chwilę siostra oskarżonych D., która rozmawiała z K. N. (1). Następnie P. T. (1) udał się do domu, przez chwilę szedł z G. M. (1) w kierunku dworca PKP. W domu P. T. (1) był o godzinie 4:10. G. M. (1) ubrany był w ciemne ubranie i miał niebieską czapkę.

45 zeznanie P. T. (1)

46 k 66-67, w tomie sądowym k 795-796

47 zeznanie P. D. (2)

48 k 35v-36, w tomie sądowym k 794-795

49 5. Kiedy S. S. (1) poinformował K. N. (1), że jest już w umówionym miejscu, oskarżeni ponownie się spotkali i udali pod czołg. Kiedy dochodzili do umówionego miejsca, S. S. (1) zauważywszy ich, zdjął kurtkę i skierował się w ich stronę idąc wzdłuż ulicy (...). Wówczas oskarżony K. N. (1) zaczął biec w jego stronę, G. M. (1) został z tyłu. Doszło do zwarcia, S. S. (1) kopnął dwukrotnie K. N. (1) w tułów, tak że ten przewrócił się na trawę na plecy, momentalnie jednak przesunął się po ziemi próbując uderzyć nogami S. S. (1), pokrzywdzony jednakże nie pozwolił mu wstać, upadł na kolanach obok niego i uderzał go ręką, pięścią w okolice głowy, następnie usiadł okrakiem na niego zadając mu dalej ciosy w okolice głowy i tułowia, które leżący blokował rękami. K. N. (1) wymachiwał rękami, próbując także dosięgnąć S. S. (1), udawało mu się po ziemi na plecach przesuwać do tyłu.

50 G. M. (1) oraz brat i koledzy S. S. (1) w bliskiej odległości obserwowali zdarzenie, nie interweniując. K. K. (1) stał najdalej od bijących się. M. C. (1) powiedział na samym początku do G. M. (1), aby się nie wtrącał, żeby załatwili to między sobą.

51 W pewnym momencie K. N. (1) zamachnął się silnie prawą ręką (zapis monitoringu na płycie CD plik (...)-01-2020 godzina 05:03:46). Następnie przesuwał się do tyłu po ziemi, za nim okrakiem siedzący nad nim pokrzywdzony. W trakcie tego przesuwania się G. M. (1) podniósł coś z trawy (zapis monitoringu na płycie CD plik (...)-01-2020 godzina 05:03:50) z miejsca, gdzie wcześniej znajdowali się bijący się. Po czym G. M. (1) powiedział "to już koniec". Wówczas S. S. (1) wstał, z ziemi podniósł się też K. N. (1) (godzina 05:04:00), i razem z G. M. (1) oddalili się niespiesznym krokiem wzdłuż ogrodzenia parku na ul.(...) (zapis monitoringu na płycie CD plik (...)-01-2020 godzina 05:04:53).

52 zeznanie S. S.

53 k 184-185, w tomie sądowym k 790-791

54 zeznanie K. K. (1)

55 k 8v-9, w tomie sadowym k 811-812

56 zeznanie P. S.

57 k 11-12, w tomie sądowym k 793-793v

58 zeznanie M. C. (2)

59 k 39-40, k 45-46, k 71, w tomie sądowym k 810-811v

60 zapis monitoringu miejskiego na płycie CD oraz protokół oględzin zapisu

61 płyta na k 58, protokół k 72-73, odtworzenie na rozprawie k 812

62 protokół oględzin ubrań pokrzywdzonego oraz zdjęcia

63 k 6-7, 202-205

64 6. Kiedy obydwaj oskarżeni oddalali się, pokrzywdzony S. S. (1) nagle upadł na trawę, zaraz podniósł się, koledzy i brat stali blisko niego, potem znowu upadł. Wówczas P. S. zobaczył krew na jego spodniach. M. C. (1) zaczął tamował krew, zadzwoniono po policję, karetkę oraz po matkę pokrzywdzonego. Pierwsza pomoc udzielana była następnie przez policję.

65 zeznanie K. K. (1)

66 k 8v-9, w tomie sadowym k 811-812

67 zeznanie P. S.

68 k 11-12, w tomie sądowym k 793-793v

69 zeznanie M. C. (2)

70 k 39-40, k 45-46, w tomie sądowym k 810-811v

71 7. Karetka pogotowia zawiozła tracącego przytomność pokrzywdzonego do szpitala w S., skąd został przewieziony karetką do Ł..

72 S. S. (1) doznał powierzchniowej rany kłutej przedramienia prawego powierzchni grzbietowej (może być raną obronną, długości do 4 cm)oraz rany kłutej uda w części przyśrodkowej drążącej w stronę boczną w połowie długości.

73 Obrażenie ciała w postaci urazu tętnicy udowej uda prawego doprowadziło do wstrząsu krwotocznego, co stanowi ciężki uszczerbek na zdrowiu S. S. (1) w postaci choroby realnie zagrażającej życiu.

74 Rany kłute powstały od narzędzia ostrokończystego w postaci noża, noża do papieru, bagnetu, scyzoryka (także szkła jeśli chodzi o ranę przedramienia).

75 W szpitalu MSWiA w Ł. przeszedł operację. Z uwagi na niedokrwienie całej kończyny, zatrzymanie pracy nerek, doszło do martwicy nogi, lekarze amputowali nogę pokrzywdzonego za kolano. Pokrzywdzony obecnie korzysta z protezy oraz kul. Ma orzeczoną II grupę inwalidzką.

76 zeznanie S. S.

77 k 184-185, w tomie sądowym k 790-791

78 zeznanie M. S.

79 k 25-26, w tomie sądowym k 791-792v

80 opinie sądowo-lekarskie

81 k 52, 138, ustna z rozprawy k 866-868

82 dokumentacja lekarska

83 k 189, (...), (...), (...), w tomie sądowym k 787

84 8.Oględziny miejsca zdarzenia nie doprowadziły do odnalezienia narzędzia, którym został ugodzony S. S. (1).

85 dokumentacja fotograficzna oględzin miejsca zdarzenia na płycie

86 k 660

87 protokół oględzin miejsca zdarzenia

88 k 3-4

89 9. Po oddaleniu się z miejsca zdarzenia oskarżony K. N. (1) zadzwonił do P. T. (1) z telefonu G. M. (1) prosząc, aby zobaczył czy w okolicy dworca jest karetka pogotowia, jednocześnie informując, że go przez jakiś czas nie będzie, żeby się z nim nie kontaktować. Oskarżeni K. N. (1) i G. M. (1) w dniu 2 stycznia 2020r. spotkali się z kolegą K. K. (2) K., udali się do jego miejsca zamieszkania (L., woj, (...)), gdzie przebywali do momentu zatrzymania tj.04.01.2020r.

90 zeznanie P. T. (1)

91 k 66-67, w tomie sądowym k 795-796

92 zeznanie K. K. (4)

93 k 76-77 ujawnione na k 812v

94 zeznanie K. K. (5)

95 k 79-80 ujawnione na k 812v

96 wyjaśnienia G. M.

97 k 104,

98 w tomie sądowym k 790

99 protokoły zatrzymania

100 k 90, 91

101 10. Oskarżony K. N. (1) nigdy nie zainteresował się stanem zdrowia pokrzywdzonego. Oskarżony jest poczytalny tempore criminis. Oskarżony był karany za czyn z art.278 par. 1 k.k. wyrokiem SR w Skierniewicach z dnia 03.07.2019r. na karę 7 miesięcy ograniczenia wolności, którą rozpoczął odbywać, prace wykonywał systematycznie. Oskarżony ma obecnie 20 lat, wychowywany był przez rodzinę zastępczą, od 18 roku życia mieszka sam i sam się utrzymuje pracując.

102 zeznania M. S.

103 k 791v tom sąd.

104 wywiad środowiskowy

105 k 132-133

106 dane o karalności

107 k 673-674

108 opinia sądowo-psychiatryczno-psychologiczna

109 k 162-167

110 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

111 Lp.

112 Oskarżony

113 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

114 1.2.1.

115 G. M. (1)

116 zarzucony w wyroku z art.239§1k.k.

117 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

118 Dowód

119 Numer karty

120 1. nie zostało udowodnione, że w dniu 1 stycznia 2020 roku w S., woj. (...), oskarżony G. M. (1) pomagając sprawcy przestępstwa uniknąć odpowiedzialności karnej, zacierał ślady przestępstwa w ten sposób, że zabrał i ukrył zakrwawiony nóż z miejsca zdarzenia przed przyjazdem służb ratowniczych, czym utrudniał prowadzenie postępowania karnego przeciwko K. N. (1).

121 zapis monitoringu z msc zdarzenia na płycie CD

122 płyta na k 58, protokół k 72-73, odtworzenie na rozprawie k 812

123 2. OCena DOWOdów

124 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

125 Lp. faktu z pkt 1.1

126 Dowód

127 Zwięźle o powodach uznania dowodu

128 1.1.9

129 wyjaśnienia oskarżonego G. M. (1)

130 wyjaśnienia oskarżonego nie przyznającego się do winy, w zakresie, w którym podał, że wraz z bratem udali się do jego kolegi w dniu 02.01.2020r. ,, gdzie kilka dni przebywali jest zgodna z zeznaniami świadka K. K. (4) i w tym zakresie wyjaśnienia stanowiły podstawę ustalenia faktu

131 1.1.3

132 1.1.5

133 1.1.6

134 zeznanie P. S.

135 brat pokrzywdzonego zeznając w śledztwie niewiele szczegółów pamiętał, dopiero przed sądem spontanicznie i szczerze podał okoliczności zdarzenia, zbieżnie z pozostałymi świadkami, jedynie w zakresie niewiedzy świadka dlaczego udali się w miejsce zdarzenia nad ranem w noc sylwestrową świadek nie mówi prawdy, co wynika z wiarygodnych zeznań pokrzywdzonego, podobnie nie był w stanie ocenić ówczesny stan trzeźwości pokrzywdzonego, twierdząc, iż nie wie czy był pijany; świadek potwierdził swoje zeznania ze śledztwa, w sposób logiczny wytłumaczył zaistniałe różnice

136 zeznanie M. C. (2)

137 wiarygodne za wyjątkiem pierwszych składanych na policji, kiedy świadek sam przyznał, iż był wówczas „pijany", nie był wówczas badany stan jego trzeźwości, jednakże w dalszych zeznaniach, zwłaszcza tych składanych przed sądem, świadek podał szczerze i spontanicznie okoliczności zdarzenia, które zapamiętał, a które korelują z zeznaniami pokrzywdzonego i jego kolegów, wielu szczegółów nie pamiętał zasłaniając się stanem nietrzeźwości, zwłaszcza w zakresie faktu, iż koledzy i brat pokrzywdzonego nie wiedzieli dlaczego S. S. (1) ma spotkać się z oskarżonym pod czołgiem, co jest sprzeczne z wiarygodnymi zeznaniami pokrzywdzonego

138 1.1.3

139 1.1.5

140 1.1.6

141 zeznanie K. K. (1)

142 wiarygodne za wyjątkiem pierwszych składanych na policji, kiedy świadek sam przyznał, iż jest "trochę pijany", nie był wówczas badany stan jego trzeźwości, jednakże w dalszych zeznaniach, zwłaszcza tych składanych przed sądem, świadek podał szczerze i spontanicznie okoliczności zdarzenia, które pamiętał, a które korelują z zeznaniami pokrzywdzonego i jego kolegów, a także z zapisem monitoringu w zakresie przyczyn spotkania pokrzywdzonego z oskarżonymi, przebiegu zdarzenia do momentu przyjazdu policji i karetki pogotowia

143 ----------------------------------------------------------------------------

144 1.1.2

145 1.1.5

146 1.1.6

147 zeznanie S. S.

148 zeznania pokrzywdzonego wiarygodne w zakresie szczegółów zdarzenia, przyczyn spotkania się z oskarżonym, następnie pobytu w szpitalu i dalszego leczenia, świadek dopiero na rozprawie podał więcej szczegółów, zeznawał spontanicznie i szczerze, przyznał, że podczas zdarzenia znajdował się pod wpływem alkoholu, co także ograniczało jego zdolności postrzegania rzeczywistości, kategorycznie jednak wskazał, że wszedł w konflikt z K. N., że umówił się z nim na tzw.solówkę, że koledzy jego i brat o wszystkim wiedzieli od niego, żadna ze stron nie kwestionowała wiarygodności pokrzywdzonego w tym zakresie, S. S., podobnie, jak i jego koledzy oraz brat nie widzieli podczas zdarzenia noża czy innego tego typu narzędzia, pokrzywdzony nie zapamiętał momentu ugodzenia tym narzędziem

149 1.1.7

150 zeznanie M. S.

151 zeznanie matki pokrzywdzonego wiarygodne w zakresie szczegółów zdarzenia od momentu znalezienia się matki na msc zdarzenia - korelujące z zeznaniami kolegów pokrzywdzonego i jego brata, świadek wiarygodnie i szczegółowo opisuje przebieg leczenia, rehabilitacji syna, w co była zaangażowana, pomagała synowi, w tym zakresie zeznania zbieżne z zeznaniami pokrzywdzonego

152 1.1.1

153 1.1.2

154 1.1.4

155 1.1.9

156 zeznanie P. T. (1)

157 wiarygodne z uwagi na spójność, szczegółowość i zbieżność z zeznaniami pozostałych świadków, świadek spontanicznie podaje okoliczności imprezy, faktu rozmów telefonicznych K. N. (1) z pokrzywdzonym, kontaktu z oskarżonym K. N. (1) po zdarzeniu, również przed sądem podaje wiele szczegółów, jedynie w zakresie faktu, iż on nie słyszał rozmów tel. P. D. (1) i K. N. (1) z pokrzywdzonym świadek mija się z prawdą, gdyż P. D. (1) zeznała ostatecznie i spontanicznie, iż rozmowy telefoniczne prowadzone były w trybie głośnomówiącym

158 1.1.1.

159 1.1.2

160 1.1.4

161 zeznanie P. D. (1)

162 Zeznania świadka, która na rozprawie zmieniała zeznania znalazły odzwierciedlenie w stanie faktycznym, gdyż świadek ostatecznie wyjawiła szczegóły spotkania sylwestrowego, szczerze podała, iż jej telefon miał włączony tryb głośnomówiący, tak więc obecni na imprezie słyszeli o czym rozmawia ona, a także K. N. (1) z pokrzywdzonym, także wszyscy obecni musieli wiedzieć dlaczego oskarżony opuszcza zdenerwowany imprezę, wszelkie zaprzeczenia świadków w tym zakresie nie odpowiadają rzeczywistości.

163 1.1.9

164 zeznanie K. K. (5) i K. K. (4)

165 zeznania świadka stanowią podstawę ustalenia faktu, iż oskarżeni przebywali w domu K. K. (4) od 02.01.2020r., przyjechali w tym dniu wieczorem wraz z K. K. (5), w tym zakresie nie ma podstaw do odmowy mocy dowodowej tym zeznaniom

166 1.1.7

167 1.1.10

168 opinia sądowo-lekarska w zakresie rodzaju obrażeń ciała doznanych przez pokrzywdzonego, ich kwalifikacji prawnej i mechanizmu powstania

169 ustalenia biegłego pisemne potwierdzone zostały i uzupełnione pisemną opinią uzupełniającą i ustną opinią wydaną na rozprawie. Opinia (pisemne i ustna) przedstawia obrażenia ciała pokrzywdzonego oraz mechanizm, czas ich powstania, a także rodzaj i kwalifikację prawną. Opinia jest pełna, oparta na danych, sporządzona zgodnie ze wskazaniami wiedzy. Opinia jest logiczna, spójna, nie zawiera sprzeczności, wnioski opinii są jednoznaczne. Żadna ze stron nie podważała w trakcie procesu opinii.

170 opinia sądowo-psychiatryczna dot.oskarżonego

171 opinia jest pełna, oparta na danych, sporządzona zgodnie ze wskazaniami wiedzy. Opinia jest logiczna, spójna, nie zawiera sprzeczności, wnioski opinii są jednoznaczne. Żadna ze stron nie podważała w trakcie procesu opinii.

172 1.1.3

173 1.1.5

174 1.1.8

175 zapis z monitoringu miejskiego wraz z protokołem odtworzenia, protokoły oględzin, dokumentacja fotograficzna na płycie z msc zdarzenia

176 dowody dokumentujące przebieg zdarzenia, doznanie obrażeń ciała przez pokrzywdzonego, nie odnalezienie narzędzia, którym zadano rany kłute- sporządzone przez powołane do tego podmioty w ramach ich działalności, prawdziwość nie budzi wątpliwości, nie kwestionowane przez żadną ze stron, protokół oględzin zapisu monitoringu miejskiego sporządzony w czasie śledztwa nie jest zbyt dokładny, zwłaszcza w zakresie zamachu wyprowadzonego ręką oskarżonego K. N. w stronę pokrzywdzonego, ciosu widocznego na zapisie o godzinie 05:03:46.

177 1.1.2

178 1.1.3

179 zdjęcia sms-ów w telefonie pokrzywdzonego, zapisu połączeń

180 ustalają fakt umawiania się pokrzywdzonego z oskarżonym na tzw.solówkę, prawdziwość nie budzi wątpliwości, nie kwestionowane przez żadną ze stron

181 1.1.7

182 dokumentacja lekarska pokrzywdzonego

183 podstawa ustaleń obrażeń ciała, przebiegu leczenia -nie kwestionowane przez żadną ze stron

184 1.1.9

185 1.1.10

186 wywiad środowiskowy, dane o karalności dot K. N., protokoły zatrzymania

187 sporządzone przez powołane do tego podmioty w ramach ich działalności, prawdziwość nie budzi wątpliwości,

188 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

189 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

190 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

191 Dowód

192 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

193 1.1.4

194 1.1.5

195 1.1.6

196 wyjaśnienia oskarżonego G. M. (1)

197 wyjaśnienia oskarżonego nie mogły stać się podstawą ustaleń faktycznych w zakresie okoliczności zdarzenia krytycznej nocy, gdyż oskarżony zasłaniał się niepamięcią powstałą na skutek spożywania alkoholu, podczas gdy zarówno zapis z monitoringu, jak i zeznania świadków, zwłaszcza P. T. (1), który z oskarżonym rozmawiał przed spotkaniem pokrzywdzonego z K. N. (1) tego nie potwierdzają.

198 1.1.1

199 1.1.2

200 1.1..4

201 1.1.5

202 1.1.9

203 wyjaśnienia oskarżonego K. N. (1)

204 wyjaśnienia oskarżonego , który nie przyznał się do winy, wyjaśniał jedynie na temat swego wyglądu-nie kwestionowane, stanowią tylko i wyłącznie linię obrony oskarżonego

205 1.1.2

206 zeznania P. T. i P. D.

207 zeznania kolegi i koleżanki K. N. (1) biorących udział w imprezie sylwestrowej w zakresie faktu, że K. N. nie słyszał rozmowy telefonicznej P. D. (1) z pokrzywdzonym, ich niewiedzy w zakresie rozmów telefonicznych czy wymiany sms-ów K. N. z pokrzywdzonym i ich umówienia się na tzw.solówke, zostały pominięte jako sprzeczne ze sobą oraz wewnętrznie niespójne

208 1.1.2

209 zeznania pokrzywdzonego, matki i brata pokrzywdzonego

210 zeznania w zakresie informacji, że P. D. (1) kazała oskarżonemu K. N. spotkać się z pokrzywdzonym i przywołać go do porządku, aby jej dał spokój, zostały pominięte jako nieistotne, zwłaszcza w świetle zeznań pokrzywdzonego, który przyznał, że pokłócił się z oskarżonym o dziewczynę, że wzajemnie sobie naubliżali

211 pozostałe dowody wymienione w akcie oskarżenia

212 pominięte jako zbędne do ustalenia faktów istotnych dla odpowiedzialności karnej za zarzucane czyny

213 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

214 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

215 Oskarżony

216 ☒

217 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

218 pkt.I wyroku

219 K. N. (1)

220 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

221 Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym opinia biegłych, jak już zaznaczono, daje podstawę do przypisania oskarżonemu czynu z art. 156§1 pkt 2 k.k. Oskarżony poprzez dwukrotne ugodzenie pokrzywdzonego narzędziem ostronkończystym doprowadził do skutku w postaci choroby realnie zagrażającej życiu S. S. (1) spowodowanej raną kłutą uda prawego. Dalszym następstwem obrażeń ciała S. S. była amputacja nogi powyżej kolana, jednakże z uwagi na toczące się śledztwo w zakresie nieprawidłowości po stronie szpitala w S., wywołane skargą matki pokrzywdzonego, to następstwo nie zostało objęte aktem oskarżenia i nie było przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej. Związek przyczynowo-skutkowy między zachowaniem się oskarżonego w dniu zdarzenia a urazem uda prawego, następstwem którego był wstrząs krwotoczny, został w sposób jednoznacznie wykazany.

222 Przy czym, obiektywnie przewidywalne było tego rodzaju następstwa zachowania oskarżonego. Każdy człowiek, nawet o przeciętnym zasobie wiedzy i doświadczenia życiowego, zdaje sobie sprawę, że zadawanie innej osobie ciosu narzędziem ostrokończystym, ciosu silnego, z dużą agresywnością, ponawianie ciosu, w tak ważne dla zdrowia/życia i podatne na urazy części ciała (udo z tętnicą udową) musi spowodować ciężkie skutki. Oskarżony umawiając się na tzw.solówkę, wiedząc, że pokrzywdzony będzie miał nad nim przewagę siłową z uwagi na jego wygląd, masę i wzrost, na miejsce zdarzenia zabrał ze sobą narzędzie tępokrawędziste, którego użył bez podjęcia chociażby minimalnej próby zakończenia pojedynku w inny sposób. Oskarżony musiał obejmować swoją świadomością, że swoim zachowaniem spowoduje ciężkie uszkodzenie ciała, chciał tego skutku, przy czym nie można powiedzieć, że godził się na skutek w postaci amputacji nogi, gdyż nie jest to typowe następstwo uszkodzenia tętnicy udowej. Można więc przypisać K. N. (1) działanie umyślne z zamiarem bezpośrednim.

223 W przedmiotowej sprawie, nie zostały ujawnione żadne okoliczności wyłączające, bądź ograniczające zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania postępowaniem oskarżonego. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdzić należy, iż w chwili dokonywania zarzucanego czynu oskarżony miał możliwość zachowania się w sposób zgodny z normami prawnymi. Nie zaistniały w przedmiotowej sprawie szczególne okoliczności, które by wyłączały bezprawność czynu i usprawiedliwiały zachowanie niezgodne z prawem.

224 W szczególności, nie można mówić o tym, iż oskarżony działał w obronie koniecznej, wbrew postulatom obrony. Zgodnie z utrwalonym w tej kwestii stanowiskiem w doktrynie i orzecznictwie sądowym, nie można mówić o obronie koniecznej w sytuacji, gdy nie mamy do czynienia z napadem, a tzw.ustawką, solówką, umówieniem się, jak właśnie miało miejsce w niniejszej sprawie. Na prawo do obrony koniecznej nie może powoływać się ten, kto przewidując możliwość zamachu i mogąc go uniknąć doprowadza do sytuacji umożliwiającej jego dokonanie, wychodzi mu "na przeciw", wystawia się na atak. (por.orzecznictwo powołane w postanowieniu SN z 07.10.2014r., V KK 116/14, Lex nr 1532784). Oskarżony K. N. (1) umówił się z pokrzywdzonym na tzw.solówkę, nie był przymuszony do wzięcia udziału w tej solówce, dobrowolnie stanął do walki wręcz, podczas walki bronił się, ale także próbował zadawać razy rękami. W żadnym momencie nie zamanifestował woli poddania się, zakończenia walki, a tylko w takiej sytuacji, gdy uczestnik walki wycofuje się z niej, wyraźnie rezygnuje z agresji, chce przerwać walkę a nadal jest atakowany można rozpatrywać jego działanie w ramach obrony koniecznej (por. orzeczenia- SN II KK 289/84, SA we W. II Aka 38/13, Lex nr 1299047; SA w L. II Aka 19/14, Lex 145173- przywoływane przez obronę w mowie końcowej dotyczą innego stanu faktycznego niż w niniejszej sprawie).

225 W konsekwencji oskarżonego uznać należy za winnego dokonania czynu bezprawnego, karalnego i karygodnego.

226 ☐

227 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

228 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

229 ☐

230 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

231 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

232 ☐

233 3.4. Umorzenie postępowania

234 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

235 ☒

236 3.5. Uniewinnienie

237 pkt.II wyroku

238 G. M. (1)

239 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

240 Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala, zdaniem Sądu, na przypisanie oskarżonemu G. M. (1) zarzucanego mu przestępstwa z art .239§1k.k. W realiach niniejszej sprawy, w kontekście zebranego w sprawie materiału dowodowego, brak jest możliwości udowodnienia, iż oskarżony zabrał z miejsca zdarzenia nóż i tym samym utrudniał prowadzenie postępowania karnego przeciwko K. N. (1), działając przy tym z zamiarem umyślnym. W okolicznościach niniejszej sprawy, ustalonych w stanie faktycznym, nie ma żadnych dowodów bezpośrednich czy też nierozerwalnego ciągu poszlak, potwierdzających, iż schylając się ku ziemi, jak zarejestrował to zapis z monitoringu miejskiego z miejsca zdarzenia, G. M. (1) podniósł, schował i wyniósł z miejsca zdarzenia zakrwawiony nóż, a nie np. zabrał telefon brata, który wypadł podczas zdarzenia, chusteczkę, klucze, czy inny przedmiot, który zauważył na ziemi, czy też, że w ogóle zabrał cokolwiek z ziemi. Narzędzie zbrodni nie zostało odnalezione, zgodnie z opinią biegłego narzędziem tym nie musiał być nóż. Z zapisu monitoringu wynika, iż w istocie oskarżony schyla się i prawdopodobnie podnosi coś z ziemi, nie widać co to jest za przedmiot, nie widać dokładni co dalej z tym przedmiotem robi, żaden ze świadków będących na miejscu i obserwujących zdarzenie tego faktu nie zauważa.

241 W niniejszej sprawie nie została udowodniona wina oskarżonego. Na tle zebranych dowodów nie da się bowiem, bez obawy popełnienia pomyłki, wykluczyć innej wersji zdarzenia aniżeli tej przyjętej w akcie oskarżenia. W niniejszej sprawie domniemanie niewinności G. M. (1) nie zostało obalone. W tym stanie rzeczy jedynym rozstrzygnięciem jakie mógł podjąć Sąd jest wyrok uniewinniający.

242 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

243 Oskarżony

244 Punkt rozstrzygnięcia

245 z wyroku

246 Punkt z wyroku odnoszący się

247 do przypisanego czynu

248 Przytoczyć okoliczności

249 K. N. (1)

250 pkt. I wyroku

251 czyn przypisany w pkt.I wyroku

252 K. N. (1)

253 wymierzona kara pozbawienia wolności 5 lat jest adekwatna do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu i współmierna do wysokiego stopnia winy oskarżonego. Kara w tej wysokości zrealizuje w wystarczającej mierze cele kary, w szczególności cel zapobiegawczy i wychowawczy, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do młodocianego oskarżonego. Dotychczasowe zachowanie oskarżonego, prowadzony przez niego tryb życia (samodzielne utrzymywanie się, praca zarobkowa) w zestawieniu z uprzednią jednokrotną karalnością za czyn przeciwko mieniu, dają podstawy do twierdzenia, że czyn oskarżonego ma charakter incydentalny. Z drugiej jednakże strony, biorąc pod uwagę rozmiar wyrządzonej szkody, agresję oskarżonego, postawę zaprezentowaną podczas zdarzenia oraz brak skruchy w toku procesu, niezbędna jest izolacja oskarżonego w wymiarze orzeczonym w wyroku celem wykształcenia u oskarżonego poszanowania dla norm społecznych, a przede wszystkim wartości ludzkiego życia i zdrowia. Jednocześnie orzeczona kara stanowi wyraźny sygnał dla społeczeństwa i osób z otoczenia oskarżonego, iż zachowania przestępcze spotykają się ze sprawiedliwą sankcją karną i osoba za nie odpowiedzialna nie uniknie konsekwencji prawnych.

254 K. N. (1)

255 pkt. III wyroku

256 czyn przypisany w pkt.I wyroku K. N. (1)

257 na podstawie

258 art.46§1k.k.

259 zobowiązano oskarżonego

260 K. N. (1) do

261 zapłaty na rzecz

262 pokrzywdzonego

263 S. S. (1)

264 kwoty 100 000 zł tytułem

265 zadośćuczynienia za

266 doznaną krzywdę.

267 Pokrzywdzony w tym

268 zakresie złożył wniosek

269 pisemny. Uwzględniając

270 rozmiar krzywdy jakiej

271 doznał pokrzywdzony w

272 postaci ciężkiego

273 uszczerbku na zdrowiu w

274 postaci choroby realnie

275 zagrażającej życiu zasądzona

276 kwota jest zasadna i słuszna.

277 Sąd miał tu na względzie

278 również subiektywne

279 odczucia pokrzywdzonego,

280 ból fizyczny, ale też

281 psychiczny, jego cierpienie.

282 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

283 Oskarżony

284 Punkt rozstrzygnięcia

285 z wyroku

286 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

287 Przytoczyć okoliczności

288 K. N. (1)

289 pkt. IV wyroku

290 pkt. I wyroku

291 na podstawie art.63§1i §5 k.k.

292 zaliczono na poczet

293 orzeczonej w punkcie I kary

294 pozbawienia wolności okres

295 tymczasowego

296 aresztowania oskarżonego

297 K. N. (1) od dnia

298 zatrzymania to jest od

299 4 stycznia 2020 roku, godz.

300 06.10..

301 K. N. (1)

302 pkt. V wyroku

303 pkt. I wyroku

304 na podstawie art.230§2 k.p.k. zwrócono pokrzywdzonemu S. S. (1) dowody rzeczowe opisane w wykazach Drz 268/20 i Drz 269/20 stanowiące jego ubrania.

305 K. N. (1)

306 pkt. VI wyroku

307 pkt. I wyroku

308 na podstawie stawek przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dn. 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 216.1714) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z

309 urzędu K. N. (1) kwotę 959,40zł

310 tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej

311 pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z

312 urzędu, obejmującej udział w

313 postępowaniu sądowym.

314 Przyznana kwota jest adekwatna do nakładu

315 pracy obrońcy i mieści się w granicach

316 określonych w przywołanym

317 rozporządzeniu.

318 G. M. (1)

319 pkt. VII wyroku

320 pkt.II wyroku

321 N. na podstawie stawek przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dn. 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 216.1714) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu G.

322 M. kwotę 1328,40 zł tytułem

323 Zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,

324 obejmującej udział w śledztwie oraz w

325 postępowaniu sądowym. Przyznana

326 P. kwota jest adekwatna do nakładu pracy obrońcy i mieści się w granicach określonych w przywołanym rozporządzeniu.

327 7.6. inne zagadnienia

328 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

329 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

330 7. KOszty procesu

331 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

332 Przytoczyć okoliczności

333 pkt. VIII wyroku

334 na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił K. N. (1) w całości z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym odstąpił od wymierzenia opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa. Sąd przyjął, iż uiszczenie kosztów przez oskarżonego, zważywszy na jego sytuację majątkową, pobyt w areszcie, byłoby zbyt uciążliwe.

335 pkt. II wyroku

336 na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. koszty sądowe w zakresie sprawy oskarżonego G. M. (1) zostały przejęte na rzecz Skarbu Państwa w całości.

337 6. 1Podpis

338 sędzia Eliza Feliniak